გამარჯობა, სტუმარო ( შესვლა | რეგისტრაცია )


70 გვერდი V  « < 3 4 5 6 7 > »   
Reply to this topic Start new topic
 საკუთარი შემოქმედება
 
ციცქნა
პოსტი Mar 5 2008, 3:19
პოსტი #53


rebel
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,057
რეგისტრ.: 27-February 08
მდებარეობა: მე მომწონს
წევრი №: 2,372
კურსი:3


ციტატა(kedi @ Feb 19 2008, 14:20) *
ლოცვა
დიდი ხანია არ უწვიმია
ცისარტყელაც დაიკარგა და ქალაქი დამტვერილ ეკლესიას დაემსგავსა სადაც
ლოცულობენ არა ღმერთებზე
წვიმაზე.

ღმერთო დაიფარე ღმერთი
ღმერთო დაიფარე დედაჩემი ორი ფერის ფანჯარა რომ აქვს
ცისფერი და მწვანე.
ღმერთო დაიფარე მამაჩემი ჩუმი მოლოდინი რომ ჰყავს
და ვერ აქრობს
ღმერთო დაიფარე ნამსხვრევები
ფეხებს რომ მიჭრის და არ არსებობს უფრო მჭრელი ნამსხვრევები
ხელებს რომ დამიჭრის და მომკლავს.
ღმერთო დაიფარე სარკეები
ღმერთებს რომ გვამგვანებენ და სინამდვილეში უნამდვილო ნაგავსაყრელები რომ ვართ
ღმერთო დაიფარე მეზღაპრეები
სანთლები რომ დააქვთ წყლის მეორე ნაპირას და
სმენის მაგიერ მხოლოდ ყიდულობენ
ღმერთო დაიფარე განიერი მხრების წერილები
რუსულად რომ წერენ წერილებს და
ღმერთო დაიფარე თითები რომ ანონიმურად შეგილოცონ
ჩემთან ლაპარაკისას
ღმერთო დაიფარე ცალმხარე სახლები
მეორე მხარეს რომ ბუნებაში გადიან
ღმერთო დაიფარე მარტოობები და უმარტოვო
ქუჩის ძაღლებბი
ღმერთო დაიფარე სარდაფებში დამწყვდეული შეყვარებული
პეპლები დაღვრილი რძე და გაქცევები
ღმერთო დაიფარე შავ-თეთრი სიგამხდრე
და მიმსგავსებული შვილები
კიბეებიდან რომ ხტუნაობენ.
ღმერთო დაიფარე ბოროტება
ცას რომ სახურავი წაართვა და საქანელაზე ყრის ფიქრებს,
ღმერთო დაიფარე სინათლის
დასასრული მე რომ ვერ გიცნო და
ღმერთო დამიფარე გამომწყვდეული
ატირებულიც დამიფარე..
ღმერთო დაიფარე ცარიელი ბოთლები
ჯერ რომ ვერ აივსო წყლით და წყლის სიზმრებიც დაიფარე..
ღმერთო დაიფარე წვიმა რომ ფანჯრები
მივხუროთ
ღმერთო დაიფარე ღმერთები


რა მაგარი ხარ cool.gif


"ღმერთო დაიფარე თითები რომ ანონიმურად შეგილოცონ
ჩემთან ლაპარაკისას "
:21:


--------------------
http://busx.wordpress.com/
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kedi
პოსტი Mar 5 2008, 21:05
პოსტი #54


უსტუდბილეთო
*

ჯგუფი: Members
პოსტები: 252
რეგისტრ.: 2-December 07
მდებარეობა: marsi
წევრი №: 707
კურსი:1


შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!



--------------------
k-keep
e-energy
d-dimond
i-in

გავხდი მე თითქმის შენიანი და უფრო დედა..
Go to the top of the page
 
+Quote Post
aivi
პოსტი Mar 5 2008, 22:44
პოსტი #55


ჰომოაივი
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,006
რეგისტრ.: 8-December 07
მდებარეობა: გარემდინარეთი

წევრი №: 901
კურსი:3


კედი, ვახ გენიალურია გოგო, რა კარგი მყავხარ, ასეთ ლექსებს რა გაწერინებსმ, ასე ღრმად როგორ ხედავ სამყაროს, რენტგენივით მზერა გქონია, და რა კარგი ხარ რომ კიდე დადე ლექსი.

სატელევიზიო ბოდიშს მიიღებს მგონი ახლებური ღმერთი, თუ არა?
ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..

არ ვიცი როგორ უნდა ვთქვა ახლა აქ ნათქვამი ჩემებურად,
ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!


გრძნობა რომელიც გამოსჭვივის, და რომელიც შენ არ გექნება ნაგრძნობი, ეს სხვისი გრძნობა როგორ იგრძენი ასე!


--------------------
სიმართლეს გეტყვით, თქვენი კანი უფრო თეთრია და მოვარდისფრო, ვიდრე ჩემი ბულგარელი კაპიტნის კანი იყო.

_ _ _ _ _ _ _


www.chankotadze.wordpress.com
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ციცქნა
პოსტი Mar 5 2008, 23:29
პოსტი #56


rebel
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,057
რეგისტრ.: 27-February 08
მდებარეობა: მე მომწონს
წევრი №: 2,372
კურსი:3


ციტატა(kedi @ Mar 5 2008, 21:23) *
შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!


ვაჰხ ვაჰხ cool.gif
ვამაყობ რო ვიცნობ ამ ბაიას cool.gif


--------------------
http://busx.wordpress.com/
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ელენე
პოსტი Mar 5 2008, 23:32
პოსტი #57


O_o
*****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,619
რეგისტრ.: 4-November 07
მდებარეობა: არ არის უცნობი
წევრი №: 253
კურსი:9


ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!



ხალხ თქვენ აღარ ხუმრობთ clapping.gif

რესპეცტ


--------------------
Вам, девушка, с такими ножками надо на руках ходить!

Go to the top of the page
 
+Quote Post
ციცქნა
პოსტი Mar 7 2008, 12:23
პოსტი #58


rebel
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,057
რეგისტრ.: 27-February 08
მდებარეობა: მე მომწონს
წევრი №: 2,372
კურსი:3


იგივეობა

ვიწყებ და ისევ.
გადავშალე.
ისევ თავიდან,
საკუთარ აჩრდილს
სიტყვებს ვუქსევ
ვერ გამოვტყუე სიმკვეთრე
და ისევ მარტიდან
ალბათ ნოემბრამდე
მომიწევს დევნა,
ვეცდები ადრე ვაიძულო
და ნოემბრამდე,
არ მომიწიოს
ვდიო ერთს და
მით უფრო,
ჩემს თავს.

ნარცისიზმია,
ხომ გითხარი
საკუთარ თავის
სამყაროსთან გაიგივება,
და ის,
რომ ჰგავდეს ჩვენი გზები ერთმანეთს
კი არ,
არამედ ზუსტი ასლი იყოს
და ზედმეტია
სამყაროში თვალის ცეცება,
თVალის კაკლები შეაბრუნო,
ჯობს, გაშლილ კუთხით.

ხომ გითხარი,
ვერაფერს მოგცემს
იმაზე მეტს,
რასაც
საკუთარ თავში ჩახედვა.
განაზოგადე,
ნუ კანკალებ,
და ეგ კვლევები
საკუთარ თავში
გვირაბების თხრა და
შახტები,
რეაქციები,
გაკვეთები
ცდები
ყველა ეს,
ვერაფერს მოგცემს,
იმაზე მეტს,
ვიდრე არსებობს.

განაზოგადე
ეს დასკვნები
და დამიჯერე,
შენზე მეტად
ამ სამყაროს
არავინ იცნობს.

სამყარო შენში ჩახვეული
და შენ გარშემო,
მსგავსი კი არა,
ერთმანეთის ანალოგია.
არ შეგეშინდეს,
რომ ასეთი ნაგავი ხარ და
რომ ასეთი უსასრულო ხარ.


--------------------
http://busx.wordpress.com/
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ელენე
პოსტი Mar 7 2008, 14:35
პოსტი #59


O_o
*****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,619
რეგისტრ.: 4-November 07
მდებარეობა: არ არის უცნობი
წევრი №: 253
კურსი:9


ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
საკუთარ თავის
სამყაროსთან გაიგივება

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
თVალის კაკლები შეაბრუნო,
ჯობს, გაშლილ კუთხით.

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
არ შეგეშინდეს,
რომ ასეთი ნაგავი ხარ და
რომ ასეთი უსასრულო ხარ


განსაკუთრებით ამ ფრაზებმა დამაინტერესა : ))
კარგია : ))

კიდევ დადე რამე


--------------------
Вам, девушка, с такими ножками надо на руках ходить!

Go to the top of the page
 
+Quote Post
infern_O
პოსტი Mar 7 2008, 15:48
პოსტი #60


რამდენი გესლი მქონია ნეკნში?!
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,116
რეგისტრ.: 12-November 07
მდებარეობა: Tbilisi
წევრი №: 301
კურსი:3


ციცქნა
kedi
კი იცით ჩემი აზრი, მააგრამ მაინც უნდა ვთქვაა... wub.gif


--------------------
The breast is a beautiful metaphor for the meaning of life. It is an apparently useless piece of fatty meat. It gives life and nourishment and pleasure and awkwardness. It sags, it can become cancerous. It is pushed, hidden, obsessed over, augmented. It is a simple, swollen bag of skin, culminating in a point, a nub, a darkened spot, a target. It belongs to all and none.

<img src="http://s47.radikal.ru/i115/0809/fe/4eee88561332.jpg" border="0" class="linked-image" />
<img src="http://i058.radikal.ru/0806/9a/6a5c2ae69b54.png" border="0" class="linked-image" />
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ციცქნა
პოსტი Mar 7 2008, 19:20
პოსტი #61


rebel
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,057
რეგისტრ.: 27-February 08
მდებარეობა: მე მომწონს
წევრი №: 2,372
კურსი:3


ციტატა(ელენე @ Mar 7 2008, 14:53) *
განსაკუთრებით ამ ფრაზებმა დამაინტერესა : ))კარგია : ))კიდევ დადე რამე


ნაწყვეტი

სისულელეა, მერამდენედ ვეშვები ბეჭით
და იმ განზრახვით, არ ავწიო დილამდე თავი,
და მერამდენედ, შენზე ერთი დეკემბრით მეტი,
დაძინებამდე ვცდილობ გაგცდე. მივადგე აპრილს

ისეთი უცხო (შეიძლება ვეღარც კი მიცნოს),
გადაფასებას გავაყოლე სიფხიზლე ყველა,
არ გეხსომება, დავიფიცებ, ივნისის ათი
და არც ის, რამაც კეფა ამწვა. და მომახედა.

და ალბათ ვერც მას გაიხსენებ, რის გამოც ვგავარ
იმ თეორემის შებრუნებულ ფორმას, რომელსაც
გაგიკვირდება, დამერწმუნე, მაგრამ მას არ აქვს,
შებრუნებული თეორემა და ეს მომენტი,
როცა მიყურებ და შარშანდელს ვერ ხედავ ჩემში,
არ უნდა იყოს გასაკვირი, მით უფრო ახლა,
თებერვლის თვრამეტს, შუადღისას, მით უფრო შენთვის.

დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო,
თუმცა, შენ უფრო იცი ვინ მეტად ჰყავს მათ არეკლილი,
თუ ანარეკლი (ცუდად ვფლობ ქართულს, უარესად – რეტერომანულს)...
ნუ მიყურებ ასე დაბნევით, არც ცინიზმია
(დავიღალე უმიზნო როკვით)
არც უადგილო იუმორი. ნიჰილიზმია. უშინაარსო
სიტყვებს ვამბობ, ნუ გაიკვირვებ, ხომ გითხარი,
მომბეზრდა, მოვტყდი
და შენს თვალებში ვიყურები უმისამართოდ.

ეს ყველაფერი გავლილია, გადახარშული,
აღარ მოვყვები
ხომ გითხარი, გადავაფასე შენი როლიც კი
ჩემს დღევანდელ
იერსახეში, და დამიჯერე, არ რჩებიან
ბარდა ფოკები,
ის კი არადა, დრეს რაცა ვარ, არც ის ვიქნები,
თუ დამიჯერებ, მერმისამდე
აღარ გამყვება არაფერი. დიდი ხანია
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი
მთავარია რომ შენარჩუნდეს და აღარ მიკვირს –
აიწონა-დაიწონა ვარ, ცენტრი მაქვს ერთი, ანუ ღერძი,
ანუ არსი და... დავიღალე, არ გადამივლის
სულ რომ ვიძინო სამიოდ თვე გაუღვიძებლად.

ამას გიყვები, იმიტომ რომ მონოლოგები
ამოვიდა ყელში, მომბეზრდა,
და დრეს ის დღეა, მარტოობა როცა არ მინდა.
ტყუილად გითხრობ,
მაპატიე, მით უმეტეს, რომ საუბარიც ისე მდორეა,
მარტო მოსმენას კიარადა, გაგებისას სურვილსაც ითხოვს.
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,
ისე მრცხვენია,
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა. ცუდად მეძინა

მაღვიძარამ არ დამაძინა, უფრო პირიქით,
საკუთარ თავს გამოვუწერე არ დაძინება
და როგორც ჩანს
თავის ტკივილიც (რომელიც ახლა გავიყუჩე)
უნაგირივით
მძიმე იყო და ცუდი, როგორც სამშობლოზე დაწერილი
შენი მოთხრობა.

მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ. და თუმცა ვუშვებ
შენი ქცევის მცდარი ახსნაა (ვერ გავბედავდი
შენთვის ამის პირადად კითხვას) მე მაინც უფრო
ამ ახსნის მჯერა, შენ საიდან გეცოდინება,
მაგრამ ყოველთვის, რაც ვერ ხდება ბრალია ჩემი,
თუმც კი ვხვდები, რომ ხმაური მელოდიებად
არ იშლება...


გმადლობ, ხალხ
კედი :21:


--------------------
http://busx.wordpress.com/
Go to the top of the page
 
+Quote Post
ელენე
პოსტი Mar 7 2008, 19:32
პოსტი #62


O_o
*****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,619
რეგისტრ.: 4-November 07
მდებარეობა: არ არის უცნობი
წევრი №: 253
კურსი:9


ციცქნა

შედარებები გაქვს კარგი...
მომეწონა ესეც...
დაიცა კონკრეტულად გეტყვი:

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა. ცუდად მეძინა

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ


გამუქებულები განსაკუთრებით : )))


--------------------
Вам, девушка, с такими ножками надо на руках ходить!

Go to the top of the page
 
+Quote Post
NaTuKa
პოსტი Mar 8 2008, 11:56
პოსტი #63


სტუდენტი
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 644
რეგისტრ.: 23-November 07
წევრი №: 472
კურსი:1


ვერ მოგიტევებვერ მოგიტევებ, რადგან არა ვარ ფიქრთა მსაჯული,
მეც ისეთი ვარ, როგორიც შენ ხარ და როგორც ყველას
არ შემიძლია მე გავკიცხო სხვისი წარსული
და ა;ბათ არც შენ არ შეგიძლია მაგ სულის შველა..
ვერ მოგიტევებ! რადგან ვიცი მოგეტევება,
ალბათ შეგინდობს ყველა ცოდვას გულწრფელი ცრემლი,
ისე დარჩება შენი სახეც ცოდვილ მიწაზე,
როგორც უკვდავი და დიდებული "მეფეთა ველი"
ვერ მოგიტევებ, რადგან არ ძალმიძს სხვისი შენდობა,
რადგანაც არ ვარ სხვის შეცდომილ ფიქრთა მსაჯული,
მეც ისეთი ვარ, როგორიც შენ და როგორც ყველა
არ მაქვს უფლება განვიკითხო სხვისი წარსული..




ისევ ზველი გზა, ძველი ფიქრი და წლები გვათოვს
მე აღარ მინდა ზველი გზები და ნუ მკითხავ "რატომ"
ალბათ დამღალა წლების ბრუნვამ და შენმა სახემ
და ახლა მხოლოდ ამ ქვეყნიდან გაქცევას ვარცევ
ალბათ არ ვიცი წლების ბრუნვას რად დასდევს ქარი
დღეს კი რაც ჩქეფდა ხვალ იქნება დიდი ხნის მკვდარი,
მალე ძველი გზა, ძველი წლები ფიქრებად დათოვს
მეც წავალ ალბათ და ნუ მკითხავ მივდივარ რატომ
ხვალაც იქნება ყველაფერი, რაც იყო გუშინ,
და წლებიც ისევ დაუღლელად და ნელა გავა
რაღა აზრია აქვს ამ ცხოვრებას დაგვღალა თუკი?
თუკი ჩვენც ისე შეუმჩნევლად და ჩუმად წავალთ?!


--------------------
ნინიკუსას ბანი აქვს \:D/
Go to the top of the page
 
+Quote Post
infern_O
პოსტი Mar 8 2008, 13:40
პოსტი #64


რამდენი გესლი მქონია ნეკნში?!
****

ჯგუფი: Members
პოსტები: 2,116
რეგისტრ.: 12-November 07
მდებარეობა: Tbilisi
წევრი №: 301
კურსი:3


ციტატა(ციცქნა @ Mar 7 2008, 20:38) *
ნაწყვეტი

სისულელეა, მერამდენედ ვეშვები ბეჭით
და იმ განზრახვით, არ ავწიო დილამდე თავი,
და მერამდენედ, შენზე ერთი დეკემბრით მეტი,
დაძინებამდე ვცდილობ გაგცდე. მივადგე აპრილს

ისეთი უცხო (შეიძლება ვეღარც კი მიცნოს),
გადაფასებას გავაყოლე სიფხიზლე ყველა,
არ გეხსომება, დავიფიცებ, ივნისის ათი
და არც ის, რამაც კეფა ამწვა. და მომახედა.

და ალბათ ვერც მას გაიხსენებ, რის გამოც ვგავარ
იმ თეორემის შებრუნებულ ფორმას, რომელსაც
გაგიკვირდება, დამერწმუნე, მაგრამ მას არ აქვს,
შებრუნებული თეორემა და ეს მომენტი,
როცა მიყურებ და შარშანდელს ვერ ხედავ ჩემში,
არ უნდა იყოს გასაკვირი, მით უფრო ახლა,
თებერვლის თვრამეტს, შუადღისას, მით უფრო შენთვის.

დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო,
თუმცა, შენ უფრო იცი ვინ მეტად ჰყავს მათ არეკლილი,
თუ ანარეკლი (ცუდად ვფლობ ქართულს, უარესად – რეტერომანულს)...
ნუ მიყურებ ასე დაბნევით, არც ცინიზმია
(დავიღალე უმიზნო როკვით)
არც უადგილო იუმორი. ნიჰილიზმია. უშინაარსო
სიტყვებს ვამბობ, ნუ გაიკვირვებ, ხომ გითხარი,
მომბეზრდა, მოვტყდი
და შენს თვალებში ვიყურები უმისამართოდ.

ეს ყველაფერი გავლილია, გადახარშული,
აღარ მოვყვები
ხომ გითხარი, გადავაფასე შენი როლიც კი
ჩემს დღევანდელ
იერსახეში, და დამიჯერე, არ რჩებიან
ბარდა ფოკები,
ის კი არადა, დრეს რაცა ვარ, არც ის ვიქნები,
თუ დამიჯერებ, მერმისამდე
აღარ გამყვება არაფერი. დიდი ხანია
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი
მთავარია რომ შენარჩუნდეს და აღარ მიკვირს –
აიწონა-დაიწონა ვარ, ცენტრი მაქვს ერთი, ანუ ღერძი,
ანუ არსი და... დავიღალე, არ გადამივლის
სულ რომ ვიძინო სამიოდ თვე გაუღვიძებლად.

ამას გიყვები, იმიტომ რომ მონოლოგები
ამოვიდა ყელში, მომბეზრდა,
და დრეს ის დღეა, მარტოობა როცა არ მინდა.
ტყუილად გითხრობ,
მაპატიე, მით უმეტეს, რომ საუბარიც ისე მდორეა,
მარტო მოსმენას კიარადა, გაგებისას სურვილსაც ითხოვს.
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,
ისე მრცხვენია,
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა
. ცუდად მეძინა

მაღვიძარამ არ დამაძინა, უფრო პირიქით,
საკუთარ თავს გამოვუწერე არ დაძინება
და როგორც ჩანს
თავის ტკივილიც (რომელიც ახლა გავიყუჩე)
უნაგირივით
მძიმე იყო და ცუდი, როგორც სამშობლოზე დაწერილი
შენი მოთხრობა.

მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ. და თუმცა ვუშვებ
შენი ქცევის მცდარი ახსნაა (ვერ გავბედავდი
შენთვის ამის პირადად კითხვას) მე მაინც უფრო
ამ ახსნის მჯერა, შენ საიდან გეცოდინება,
მაგრამ ყოველთვის, რაც ვერ ხდება ბრალია ჩემი,
თუმც კი ვხვდები, რომ ხმაური მელოდიებად
არ იშლება...
გმადლობ, ხალხ
კედი :21:

რაც გავამუქე აშკარად ძალიან მაგრად მომეწონა... დედის გლოვასთან დაკავშირებიტ ხომ საერთოდ...


--------------------
The breast is a beautiful metaphor for the meaning of life. It is an apparently useless piece of fatty meat. It gives life and nourishment and pleasure and awkwardness. It sags, it can become cancerous. It is pushed, hidden, obsessed over, augmented. It is a simple, swollen bag of skin, culminating in a point, a nub, a darkened spot, a target. It belongs to all and none.

<img src="http://s47.radikal.ru/i115/0809/fe/4eee88561332.jpg" border="0" class="linked-image" />
<img src="http://i058.radikal.ru/0806/9a/6a5c2ae69b54.png" border="0" class="linked-image" />
Go to the top of the page
 
+Quote Post
kedi
პოსტი Mar 8 2008, 19:35
პოსტი #65


უსტუდბილეთო
*

ჯგუფი: Members
პოსტები: 252
რეგისტრ.: 2-December 07
მდებარეობა: marsi
წევრი №: 707
კურსი:1


მარეანე
მარეანე გუბეში ხშირად ჯდება. შუა ტალახში შედის, მერე გრძელ და სტაფილოსფერ ყვავილს ტალახიანი წყლით ავსებს და ქვებს რწყავს.
ქვამ წყალი დალია.
მერე გრძელთმიანი ქალები ეძახიან, მოაჯირს დაეყრდნობიან. შავი თმა უმკვეთრებს თეთრ სახეებს. ყველა ერთდროულად აღებს პირს და მარეანეც მათი ბგერებივით სწრაფად გარბის სახლისკენ. ქალებიც მწყობრში ჩადგებიან და ერთი მეორის მიყოლებით უჩინარდებიან, ბოლოს კარი მიყვება.

მერე მეც სტუმრად მივდივარ გრძელ ქალთან მრგვალი თმა რომ აქვს და დაქარგული ლექსები კედლებზე ფერებით და თვითონაც ავიწყდება მათი მნიშვნელობა.

მარეანე გუბურაში შედის, წყალს მუჭში ინახავს, ქვებს ალპობს.

მერე ქალებიც გამოლაგდნენ. მარიეანე სტაფილოსფერ ყვავილებს კრეფს და ქალებს ფეხებთან უწყობს. ქალებმა მიიღეს ხარკიცამ ბევრი იტირა. ასე ათი-ცხრა წელი.

მარეანე ფანჯარასთან იჯდა და თითით ხატავდა გუბეს და ყვავილებს, უფერულს.
რაღაც ფიცის მაგვარი იყო.. თითები და შეშინებული თვალები.. თვალები მარეანესი, თითები-ქალების...

წვიმამ რომ გადაიღო, გრძეფეხება მარეანე გამოვიდა გარეთ. ისევ გუბეში ჩადგა და გამალებით რეცხავდა ქვებს. სანამ არ დაშლიდა, დაფქვიდა.. მერე ისევ დაიკუზებოდა, კაბა უსველდებოდა და ლაქები სწრაფად იზრდებოდნენ ისედაც გაზრდილ კაბაზე.. ხელი-ხელს.. იძახდა მიწა და მერე თვალში ამოისვამდა ხელს. ახლა გუგებშიც ტალახი უდგებოდა..

მერე ქალები, ერთით ნაკლებნი, ისევ შეიყვანდნენ მარეანეს..
მარეანე, ზუსტად 17 წლის.. ოთახში საათი უჩვენებს ზუსტად 7-ს..
ერთი ლამპა.. იწვის..
ქალები მაგიდასთან დასვამდნენ მარეანეს და.. სათითაოდ, ერთიმეორეს მიყოლებით გაიკრიფებოდნენ.. ბოლოს კარი მიჰქონდა და ოთახს ადიდებდა.
მარეანე შავტარიან დანას უსვამს კარაქს და თლის. ზუსტად მზე.. ქალები აპატარავებდნენ ოთახს...ქვამ წყალი დალია.. ზუსტად 9 წელი..


--------------------
k-keep
e-energy
d-dimond
i-in

გავხდი მე თითქმის შენიანი და უფრო დედა..
Go to the top of the page
 
+Quote Post
70 გვერდი V  « < 3 4 5 6 7 > » 
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 1 მომხმარებელი (მათ შორის 1 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 17th October 2019 - 5:33
Skin by Sherri for IBSkin © 2007-2011 All rights reserved.

Powered By IP.Board © 2011 IPS, Inc.
Language pack Georgian by Power_VANO.
www.wsa.ge Display Pagerank