დახმარება - ძებნა - წევრთა სია - კალენდარი
სრული ვერსია: საკუთარი შემოქმედება
თსუ ფორუმი > ხელოვნება > ლიტერატურა
გვერდი: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18
ninikusa
იდგა აპრილი, თბილი და წყნარი...
არ ქროდა ქარი..
ყვაოდა ბაღში იასამანი, ატმის რტოსავით ნაზი.
შავ-თეთრ ფერებში ხატავდა ვარდებს ბავშვი,
სინათლე არ ჩანდა არსით.
დადგა აპრილი, არც ისე წყნარი,
სწრაფად მოიჭრა ჩრდილოეთიდან ქარი,
ნათელ ფერებში ხატვას ცდილობდა ბავშვი..
და ხალხიც...
იქ, სადაც იდგა ტაძარი ძველი, მივიდა ქართველი, არა ორი და ერთი,
"აღარ გწამთ ღმერთი?!"
თავისუფლების ბრძოლა დუმილით, სანთლებით ხელში...
იდგა აპრილი, ბობოქარი,
ვერხვების ტოტებს არხევდა ქარი,
და აღარ იყო აპრილი წყნარი...
გადაულეწეს იასამანს ნაზი ტოტები,
იმ იასამანს, სულ ახლახანს რომ აყვავდა ბაღში..
შლეგივით დაჰქროდა ქარი,
დგებოდა აპრილის ათიც,
სისხლისფრად იყო სეღებილი დამტვრეული იასამანი..
ტიროდა ჩუმად ბავშვი,
ვეღარ ხატავდა ფერად ყვავილებს,
და იყო მარტო, როგორც ნაწვიმარ სილაში ვარდი,
გალაკტიონის...
იდგა სიჩუმე...
მიცვალებულთა რექვიემში კი ისმოდა თავისუფლების ჰანგი...
გათენდა აპრილის ათი..
leo-dzia
კარგები ხართ,საღოოოოოლ
kedi
..სოფელი
იმ სოფელს, რომელსაც ორი მხარე აქვს
და მარჯვნივ, მიწადალპობილი
ცივი წყლით სავსე
ქუჩებში,
მთელი ბავშვობა მიმზადებდი
საძირკველს, ღობედ ამოსასვლელს..
ხეების გვერდით
ჩუმად მარხავდი
ჩემი ძვლების წიწილებს
და ცოცხალად გამხმარ გერბარიუმებს
მიტოვებდი
ბუხრის თავზე შემომჯდარი გოგონასაგან.
მერე უხმოდ შევსებული
წასვლის ბლანკებით,
იმ სოფელს, რომელსაც ორი მხარე აქვს
გზა ჩაეხერგა..
დაი,
ჩაჭაობებული ბავშვობა დამიტოვე ,
მარცხნიდან მოსავლელი გაზაფხულ-შემოდგომამდე..
გავცივდები, ამომიშრე წყალი მე
ღობედ დარჩენილი მარტოობა ვარ..
როცა სიბერე ჩვენს
პაპების ლოყებს უჭამდა
და ჩუმად ქრებოდნენ
წელ-წელ დაყოფილი ფოტოებიდან
მათი სიბრმავეები
შენ ისევ თხრიდი და
როდესღაც დაბადებულ მორებად დაჭრილ
ღობეებს ანდომებდი შენი ბავშვობის
საფლავების ოჯახს...
სასაფლაო კი გაკვალული ნიადაგივით
წყლის მოსვლა-წასვლამდე
სადღაც ქრებოდა...
და ჩაჭაობებულ ბავშვობაშI
ღრმად გათხრილ საძირკველს
თევზების დაყრილი
ქვირითივით სიტყვებით აცოცხლებ..
დაი..
ციცქნა
ციტატა(kedi @ Apr 10 2008, 17:57) *
..სოფელი
იმ სოფელს, რომელსაც ორი მხარე აქვს
და მარჯვნივ, მიწადალპობილი
ცივი წყლით სავსე
ქუჩებში,
მთელი ბავშვობა მიმზადებდი
საძირკველს, ღობედ ამოსასვლელს..
ხეების გვერდით
ჩუმად მარხავდი
ჩემი ძვლების წიწილებს
და ცოცხალად გამხმარ გერბარიუმებს
მიტოვებდი
ბუხრის თავზე შემომჯდარი გოგონასაგან.
მერე უხმოდ შევსებული
წასვლის ბლანკებით,
იმ სოფელს, რომელსაც ორი მხარე აქვს
გზა ჩაეხერგა..
დაი,
ჩაჭაობებული ბავშვობა დამიტოვე ,
მარცხნიდან მოსავლელი გაზაფხულ-შემოდგომამდე..
გავცივდები, ამომიშრე წყალი მე
ღობედ დარჩენილი მარტოობა ვარ..
როცა სიბერე ჩვენს
პაპების ლოყებს უჭამდა
და ჩუმად ქრებოდნენ
წელ-წელ დაყოფილი ფოტოებიდან
მათი სიბრმავეები
შენ ისევ თხრიდი და
როდესღაც დაბადებულ მორებად დაჭრილ
ღობეებს ანდომებდი შენი ბავშვობის
საფლავების ოჯახს...
სასაფლაო კი გაკვალული ნიადაგივით
წყლის მოსვლა-წასვლამდე
სადღაც ქრებოდა...
და ჩაჭაობებულ ბავშვობაშI
ღრმად გათხრილ საძირკველს
თევზების დაყრილი
ქვირითივით სიტყვებით აცოცხლებ..
დაი..


ეს ბავშვი ბევრს მიაღწევს, თუ რამე მესმის და გამეგება... 01.gif
Leonard Shelby
ესეც ჩემი პირველი მცდელობა. blush2.gif
მე მომწონს და ტქვეც დაწერეთ თქვენი აზრი.
ვერ დავაკოპირე აქ , სხვა ენაზე წერს.
http://www.link.ge/file/15966/didebis-dgeebi.doc.html
sin165
ციტატა(Kasabian @ 10th April 2008 - 19:38) *
ესეც ჩემი პირველი მცდელობა. blush2.gif
მე მომწონს და ტქვეც დაწერეთ თქვენი აზრი.
ვერ დავაკოპირე აქ , სხვა ენაზე წერს.
http://www.link.ge/file/15966/didebis-dgeebi.doc.html

საღოლ, ძაან მაგარია. rofl.gif

რა არი ბიჭო ეს? 03.gif
ninikusa
მე ვერ შეგპირდები ლექსებს ტიციანის,
მე ვერ შეგპირდები გალაკტიონის მთაწმინდის მთვარეს,
ვერც ლურჯა ცხენებს მოგიყვან
და ვერც ცივ კედელზე თავმიპყრობილი შენზე ფიქრებში გავათევ ღამეს..
მე ვერ შეგპირდები ისეთ სიყვარულს, როგორც რომეო უყვარდა ჯულიეტას,
არც იმას შეგპირდები, რომ მუდამ ვიქნები შენთან, თუნდაც სულიერად..
გპირდები მხოლოდ, რომ ყოველთვის გაგაღიმებ,
ყოველთვის გაგიტაცებ სიგიჟის ზღვაში,
ყოველთვის გადავიფრენთ ღრუბლებზე მაღლა,
ყოველთვის გაჩუქებ სიმრერებს, სანამ მეყვარები ალბათ..
ვერ გეტყვი იმას, რომ მუდამ მეყვარები
და შენს სიყვარულს ტან წავიღებ კუკიის გზაზე,
უბრალოდ გეტყვი რომ ახლა მენატრები ძლიერად ძალზე....
kedi
ნინიკუსა
წავიკითხე ეს ლექსები და სიმართლეს გეტყვი, არ მომეწონა არც ერთი,.
მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ წერას უნდა შეეშვა. ეს ჩემი სუბიექტური აზრია . და მეტი არაფერი
ninikusa
kedi
არა კედი, შენ მოგწონს თუ არა ცემთვის მნისვნელობა არ აქვს 01.gif მთავარია მე მომწონდეს და სხვებსაც 01.gif ასე რომ რახანც შენ არ მოგწონს წერას არ სევეშვები, მაგის გულისთვის რომ ეშვებოდნენ წერას ხალხი, შენც კაი ხნის წინ შეეშვებოდი 01.gif
kedi
სესილიები

სესილია უმცროსი,
რომელიც აღარ მოიკლავს თავს,
და მაინც უნდა ლამაზად მოკვდეს
სესილია, ხელზე გადახლარტული გამჭირვალე კანით
და ნაკუწ-ნაკუწ
დაგლეჯილი კაპილარებით.
რომელიც უყვარდათ გუშინ,
და მისი
სამახსოვრო ხე, აღარ უყვართ დღეს..
რომელიც დაცალეს გუშინ და
დღეს ცარიელი კედლები დაუწყვიათ ნათითური ნივთები
და ყველას,
ყველას შეუძლია
მისი ნანათითურევის გადაფარვა
უბრალოდ ცნობისმოყვარეობის,
შაკიკის და გვიან აღმოჩენილი ფილმების გამო..
სესილია, აღარ მოილავს თავს,
ის უბრალდო გადაყვლეფილ
სადენს ღეჭავს..
და ვარჯოშობს, როგორ გახდეს შემთხვევითი თვითმკვლელი
ქალიშვილი..
სესილია უმცროსი, აღარ მოიკლავს თავს,
რადგან უფროსი და მისი უფროსის უფროსი სესილიები
გაიზარდნენ და არც ისინი მოიკლავენ თავს,
რადგან
ცხოვრებამ მოკლა ისინი, როცა დაბადა..



სესილიები,
თეთრი კაბით და დანაკუწებული გულიბით, ისინი წინა ცხოვრებაში უბრალოდ
მიგდებული მითითებები და მიზნები იყვნენ..
სესილიები,
აღარ მოიკლავენ თავს....
ისინი მოკლეს, როცა დაბადეს..

24.11.07.
leo-dzia
ზის უბედური გარემოვაჭრე,სემიჭკას ყიდის.....
მას პურის ფული იშოვოს უნდა...
მაძღარი ტიპი ტროტუარზეც ჰამერით მიდის
და აპარატში უთვალავი იყრება ხურდა......


ლექსუკაა რა....
kasper


sin165
ნუ აყვები OFFებს დაგღუპავენ 01.gif
kasper
DoRiaN_Grey

+10 % წორნი 01.gif
Jood
არეულობა

* * *
როდესაც ბობოქრობდა ღრუბლებთან მდინარე, სამმა ქალღმერთმა ჩამოიარა - სილამაზის, ოცნებისა და სიკვდილისამ. სამივეს ერთი გზა ჰქონდა და ყვავი მიაცილებდათ.

* * *
შემოდგომისას, როცა ფოთლები ტირიან, იხარებს ყინვა. გაზაფხულზე კი ხეები თეთრად მოთოვენ - არ მოვა!!!

მდინარე კვნესს, მდინარე ტირის, მდინარე მიყვება ამბავს. შავი ფეხსაცმლით ვიღაცას გაუვლია და დაუსვრია შავად! ჩრდილები ბრაზობენ და მზეს გაურბიან. სილას მდინარის პირას წამოჭრილი ნიავი ფანტავს. შორიდან ისმის მუსიკის ხმა თითქოს კუბოს აყრიანო პირველ ბელთებს, მდუმარე ხმაური - ერთი, ორი, სამი... შავი ნოტები, შავი ფარდები, მწვანე კალამი. სამი ღვთაება. ლოდინი. ყვავის ჩხავივლი - ყვა, ყვა, ყვა!
ფურცლები ცოტა ხნით ვათხოვე ისევ იმ ნიავს, რომელმაც სილა გაფანტა წუთის წინ. ვათხოვე და უსირცხვილოდ წამართვა... ახლა ერთმა მოხუცმა გაიარა ჩემს წინ. ყვავმა კი ჩამჩხავლა: „შეხედე, შეხედე, ის წარსულიდან მოვიდა, აწმყოში დაკარგული მომავლის გზას ეძებსო, სულ გაგიჟდაო, საწყალი...“ რა ბოროტია მართლაც-და ყვავი!
მდინარეზე თეთრი მტრედის ჩრდილი გამოჩნდა, თეთრი იმედის, მაგრამ ჰმ! ლაღად გაფრინდა.
მოვა, არ მოვა, მოვა, არ მოვა - ბედს მკარნახობს გვირილა. წელზე შემომხვია უკნიდან ხელი, ცოტათი შევკრთი, მერე თმაში შემიცურა გრძელი თითები, ტუჩები დამისველა და ფურცლები წამართვა ისევ ნიავმა - როგორ გაგულისდა!!!
მზეო, ამოდი, ამოდი - ამოვედიო, მითხრა და თვალი ჩამიკრა.
რა ახლოს არის, მდინარის იქით. როგორ მალე მივალ, გულში ჩავიკრავ და ისევ ვეტყვი.... ის კი არ მოდის, არც რამე ისმის მისგან. დროც დამავიწყდა. ნეტავ რამდენი ხანი გავიდა, რაც აქ ვარ?! ნეტავ თუ მოვა?!
უკან მივიხედე. გოგო და ბიჭი სკამზე დასხდა, ერთი თავში, მეორე - ბოლოში. საუბრობენ და თავები ისე აქვთ ერთმანეთთან ახლო მიტანილი, გეგონება დაეწაფებიანო წყალს სულ მალე. პირველი პაემანი აქვთ ალბათ...
მე(ც) ველოდები. დროის ცვლას მხოლოდ მდინარის ჩხრიალით ვხვდები...


27.03.08 ვერეს ნაპირებთან
kasper
მოდით დავიწყოთ !!!!

მადლობა პარაზიტკას რო ამ თემის ბარდაგი შემატყობინა უბრალოდ მე მეგონა მიხედილი იყო იმიტომ რო მე გვიან დავინიშნე აქ და ყველა ტემა არ გადამიკითხავს მეგონა ტრინიტისაც ექნებოდა რამე გაკეთებული მაგრამ ...





ყველას გაფთხილება(( * და მეორედ რო ვნახო ესეთი რამე არავის აღარ დავინდობ მართლა სერიოზულად ვამბობ 22.gif *))

sheik O
mark
gochi_gochi
kedi
ციცქნა
pitagora

beatlesman
Ms.svan-SKY
confusion
uhuhuhu


მადლობთ ყურადღებისთვის და მართლა გეუბნებით ყველას დაგწორნავთ ვინც გააOFFებს

14 გვერდიანი თემიდან 5 გვერდი OFF იყო 22.gif 22.gif 22.gif


პ.ს
გასაჩივრებას არ ექვემდებარება 01.gif


ხო დადეთ ნაწარმოებები და გაუკეტეტ ნაწარმოებს კომენტარი მომწონს არ მომწონს არა თუ მოგწონთ რატომ და თუ არ მოგწონთ რატომ


არ დავინახო პოსტები მეც ვწერდი ლექსებს მაგრამ არარ ვწერ და მეზარება დადება და შემდეგი ...


თუ გინდა რამის დადება დადე თუ არადა გადი ამ თემიდან და ნახე სხვა ტემა !!!

უაზრო პოსტებს შეეშვით !!!!
Jood
ურჯულო მორწმუნე, ანუ დაცემული ანგელოზი

* * *
ფიქრები.. სიცივე.. სიბნელე... სიტყვები... ქაოსი... ხმაური... უცებ ნათდება, წამი არ წყდება, სწრაფი ფეხის ხმა, გაქცევა... სულის დაკარგვა... ხარხარებს სატანა... სიჩუმე, ღამის ზმანება...

დედამ მასწავლა:
„მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა,
წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ
სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი....“
„ნება შენი“ - ჩაქრა საინთელი, დატოვა ნათელი...

* * *
სირბილი, სირბილი, სირბილი, სირბილი, უცებ ნათდება, დილა ღამდება, იწყებს ცხოვრებას, სასტიკ დროებას, იცინის, იცინის, იცინის, იცინის, უცებ კი წივის....

„მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა,
წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ
სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი....“
„ნება შენი“ – სიბნელე, სიცივე, ფიქრები, სისხლის წვეთები, ცრემლით დღები...

* * *
- მე შენ მიყვარხარ! - პირველი სიტყვები, ასაკით ვმძიმდები, სათუთი ფიქრები, წარსულით ვიბნევი...
ღვთის სახლი.
„მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა,
წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ
სუფევა შენი, იყავნ ნება..
იყავნ ნება შ..ენი,
ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა
ქვეყანასა ზედა,
პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს
და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი
ვითარცა ჩვენ მუვუტევებთ თანამდებთა
მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა,
არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან
ამინ!“
- ამინ! - ერთხმად.. სანთელი ბჟუტავს და აპობს ის ბნელს...

* * *
ვგიჟდები, ვიბნევი, მგონი რომ ვკვდები, მჭირდები, მივხვდები...
„ნუ შეგვიყვანებ ჩვენ განსაცდ...“
- მიყვარხარ! - ისევ მიხსენი.
წლების თვლით ვიწვები, იყო ცამეტი და ახლა ოცი, სათუთი სიტყვები - მე შენ მჭირდები! ლამაზი ოცნება, არ მინდა მოცდენა..
- უფალმა შეგაერთოთ! - ნანატრი წუთები, ტაძართან ვიჩოქები..
* * *
„მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა,
წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ
სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი....“
„ნება შენი“ - ბავშვობის ფიქრები, ნაცნობი სახლები.
- აღარ მჭირდები!

* * *
გავიდა კვლავ წლები...
- მამიკო სად არის?
- ნუთუ არ იღლები?!
ის ისევ ფიქრებში, კვლავ სიბნელეში, ქაოსში, ხმაურში, სინდისის ქენჯნაში..
- მამიკო, მჭირდები!
„უფალო, დაიფარე, ამას გევედრები!“

* * *
დგას ტაძრის ეზოში, იხსენებს ძველ დროს, დაჰყურებს მტკვარს - რას ფიქრობს კვლავ?!
უცებ, დადუმდა! მღვდელი ვის ლოცავს? ნუთუ ის არის... და მისი შვილიც...
„ღმერთო, მომიტევე, მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა...
მახსოვს ბავშვობა, დედით ობლობა, მამისგან ცემა, ქუჩაში გდება, მერე დალევა, ვენის წართმევა, ასე ცხოვრება უკვე მომბეზრდა!“
- მამა!...

* * *
ისევ დროის ცვლა...
„მამო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა..“ - ახლა ის ლოცავს, იგი მათ ლოცავს, ის სხვათ აერთებს და რწმენით კურნავს...
„გიყვარდეს უფალი ღმერთი შენი გულით და მთელი შენი სულით და მთელი შენი გონებით...
...ქადაგებდა ღმერთის სასუფეველს და ასწავლიდა უფლის იესო ქრისტესათვის თამამად და დაუბრკოლებლად.. (ბიბლია)“



20.05.07
leo-dzia
შენ მეტყვი:
ძმაო,
არ გინდა სმაო,
ცხოვრება ხელიდან გისხლტება...

მე გეტყვი:
დაო,
რად გინდა თქმაო-
რომ ღვინოა ჭეშმარიტება...



არა რა,ნაღდად ღვინოშია ჭეშმარიტება....
leo-dzia
ჭეშმარიტება ქართველისთვის ხშირად ღვინოა,
ღვთის სასმელია,სიცოცხლეა,საღიღინოა....
nanoo
დღეს!
ცხოვრება იცინის, კაცი კი ტირის,
აზრები ქარში უმიზნოდ მიქრის,
ვიღაცა მოდის, ვიღაც კი მიდის
და ყველაფერი კვლავ რჩება ნისლში.

გრძნობები იწვის, სიტყვები იღწვის,
სიძულვილი კი ერევა სისხლში,
სიბილწე იბრძვის, სიწმინდეს ის ცვლის
და ყველაფერი კვლავ რჩება ნისლში.

სამყარო იწვის, ცოდვებით იწვის,
გამოსავალის პოვნისთვის იღწვის,
მაგრამ საშველი აღარ ჩანს, რატომ?
ყველაფერია კვლავ შავბნელ ნისლში!

მაგრამ გჯეროდეს ეს დროც გაივლის,
ბოროტს ხომ ისევ კეთილი შეცვლის,
და გახვეული სიბილწე ნისლში,
შეუერთდება ჯოჯოხეთს ძირში!
baby.gif blush2.gif
leo-dzia
ეს ჩემი სალამია ლოთებისთვის... მაინტერესებს თქვენი შეფასებები...


ლოთებო...

მე კარგად მესმის თქვენი ლოთებო,
მეც ხშირად თქვენნაირი ლოთი ვარ.
აღარაფერი გაქვთ საოცნებო,
ბახუსთან ყოველ დილით მოდიხართ.

უხმოდ გამოსცლით სავსე ფიალებს,
აღარ განაღვლებთ წესი და რჯული,
მინავლებული გრძნობა იალებს,
ძმად გაგიხდებათ ვაზის ნაჟური.

გათენებიდან ხართ ღვინის სმაში,
არ გიშუშდებათ ძველი იარა,
უკვე ომახიც აღარ გაქვთ ხმაში-
მთელმა ცხოვრებამ გადაიარა.

ვეღარ იქნებით თქვენ გრძნობით მთვრალი,
ღვინით გონება გაქვთ დაბინდული,
არც ცოცხლები ხართ,არც გქვიათ მკვდარი-
სადღაც შუაში ხართ გარინდული.

თქვენ ამ ცხოვრებამ შიგ გულში დაგჭრათ
და თქვენც ცხოვრებას გაენაპირეთ,
წარსულში მხოლოდ ტკივილი დაგრჩათ,
აწმყოშიც მხოლოდ სიკვდილს აპირებთ.

გადაჰკრავთ ღვინოს და წამიერად
გაფრინდებიან მწარე ფიქრები,
სასმელთანა გრძნობთ თავს ბედნიერად,
არ დარდობთ ხვალ თუ სულ არ იქნებით.

მაცხოვარის სისხლს უღმერთოდ შესვამთ
და უფლისგანაც არაფერს ელით,
არ უშინდებით არც ღმერთს,არც ეშმაკს
სიკვდილიც მოდის ნაბიჯით ნელით.

რამდენი ღამე შემოგეთიათ
ღვინის დოქებთან,წრიალში ქარის...
თქვენთვის ამქვეყნად ჯოჯოხეთია
და ჯოჯოხეთში სამოთხე არის.

წვიმიან ღამეს მოვა სიკვდილი,
მისი დანახვა დადეხარდებათ,
სადმე მიგფლავენ იმავე დილით-
თქვენი ხსენებაც წამში გაქრება.

საფლავს დაფარავს ეკალ-ბარდები,
ზედ არ წაგიქცევთ არავინ ჭიქას.
გულს სამარეშიც დაღრღნის დარდები
და ერთ ჯამ ღვინოს ინატრებთ იქაც...

თუმც მაინც მესმის თქვენი ლოთებო-
ზოგჯერ უფალიც ავის მქმნელია...
აღარაფერი გაქთ საოცნებო
და თქვენც მეტი გზა არ დაგრჩენიათ...
buddies.gif diablo.gif drinks.gif russian.gif 68.gif scenic.gif scenic.gif scenic.gif scenic.gif

რას მეტყვით,ვილოთაოთ?


George:)

ციტატა(leo-dzia @ 27th May 2008 - 17:15) *
წვიმიან ღამეს მოვა სიკვდილი,
მისი დანახვა დადეხარდებათ,
სადმე მიგფლავენ იმავე დილით-
თქვენი ხსენებაც წამში გაქრება.




ციტატა(leo-dzia @ 27th May 2008 - 17:15) *
საფლავს დაფარავს ეკალ-ბარდები,
ზედ არ წაგიქცევთ არავინ ჭიქას.
გულს სამარეშიც დაღრღნის დარდები
და ერთ ჯამ ღვინოს ინატრებთ იქაც...



ეს ორი სტროფი გენიალურია01.gif

leo-dzia
George:)
გმადლობ... როგორც პოტენციური ლოთი ვცდილობ რაღაცას....
ციცქნა
ჩემში ფიქრების ქარიშხალი ჭიმავს მალაყებს
შენი დუმილი, ხედავ? რამდენს მალაპარაკებს...
leo-dzia
...შენ ნარკოტიკო სიცოცხლეს და ოჯახებს აქცევ,
და ადამიანს გონებაჩლუნგ არსებად აქცევ...





(ნაწყვეტია)
nanoo
ფურცელი,პასტა,ფიქრების დასტა,
სიტყვების კარგვა,ოცნებით ქარგვა,
სათქმელის არ თქმა,თვალებით გათქმა,
ნეტავ რა არის?არ გინდა, არ თქვა.

თვალებზე ცრემლი და ღამე ბნელი,
სინდისის ქეჯნა გრძნობები მწველი,
დილის სინათლე,ცრემლი ჩვეული
და კვლავ სიგიჟე შემოჩვეული.

საღამოს ისევ ფურცელი,პასტა,
ისევ უაზრო ფიქრების დასტა,
სათქმელის არ თქმა,თვალებით გათქმა,
ნეტავ რა არის? ხომ მიხვდი,არ თქვა.
scenic.gif
kedi
*****
ხალხი, რომელიც უხალისოდ დგას მოძრავ
გზაზე და ჩუმად პასუხობს პირად ტელეფონს,
ცდილობს როგორმე
ჩუმად გაექცეს სათარგმნ ცხოვრებას და
თავის ენაზე ჩუმად ილოცოს.

ღმერთო დაიფარე ჭიანჭველები
ისინი მკბენენ და
წითელი ლაქები მრჩება სამახსოვროდ.
ღმერთო დაიფარე თეთრი ქანდაკებები
რომლებიც ჩემსავით შიგნით პატარაზე გრძნობენ
რომ გაქვავდნენ და ყოველ ღამე
..
ღმერთო დაიფარე ყოველი ღამე
რომ შეძლონ და გაცოცხლდნენ, ადამიანების ნაცვლად,
ღმერთო დაიფარე ,ისინი, ადამიანებსი ნაცვლად
რომ გვაკარნახობენ და ჩვენც
ვყვავილობთ
ღმერთო დაიფარე ჩემი სმენა
ქალქში რომ ზღვასავით მესმის
და ზღვასავით მიყვარს სველი ასფალტის ორთქლი..
ღმერთო დამიფარე გაქვავებისგან.. ფერმკრთალობისგან, ზღაპრის აივნისგან..
ღმერთო, დამიფარე ჩემი ფიქრებისგან
მათი მეშინია…

ხალხი, რომელიც წიგნებს ყრდების მიხედვით ჩუმად ალაგებს
და შინაარსით გადასაწყობ თაროებს ჩუმად აბრალებს
რომ ფურცლები ყველზე მძიმეა,
რომ ჰაერი თეთრია და მათი ზეწრებიც ჰაერმა ჩამოხსნა
აივანზე გაბმული საუბრიდან..
ღმერთო.. დაიფარე ჰაერი!


ციცქნა
მისმინე, სტერილურო

მისმინე, სტერილურო,
ასე აგდებულად ნუღარ ჩამომაგდებ
არარსებული ფეხსაცმლის თერთმეტსანტიმეტრიანი ქუსლებიდან.

თორემ შემდეგში,
შენს ბუტაფორიულ თავმოყვარეობას
ჩემი ქალური შურისძიება
ფეხქვეშ გაიგებს.

შენი ხელების უადგილობას
იგრძნობ ყველა მორიგი
მაისურის ქვეშ
და
ყოველი მორიგი ენა
შენს სტერილურობაზე მეტს
არაფერს გეტყვის.

მისმინე, სტერილურო,
ფეხსაცმელებს დღეში მეათასედ რომ გაიწმენდ,
გაიხსენე, რომ
ვერასოდეს ვერავის შეიყვარებ,
არა იმიტომ, რომ
ნიჭი უნდა სიყვარულს, არააა!

უბრალოდ შენი ცხოვრების წესსში არ ჯდება
რეჟიმიდან ამოვარდნა,
ღამის თევა...
და რაც მთავარია,
ადამიანებს ისინი უყვარდებათ,
ვისშიც საკუთარ თავს ხედავენ,
და დამიჯერე,
არავის აქვს იმდენად ცარიელი თვალები,
რომ შენ აგირეკლოს,
სტერილურო.

ძველი, ბავშვური girl_blum.gif
kedi
ოო ციცქნ.. რა კატგი ხარრ smile.gif
ბავშვურიც და ძველიცც
matta
მიდიან გემები
მიდიან გემები...
ვეღარ გეფერები
ნარნარი თითებით...
სად გაქრა ის შენი
ხასხასა თვალები
ან ის ლამაზი
ლაღი ლალები...
ერთ მათგანს გავყევი
მე ხომ შენ მეგონე
ჩუმ სიმარტოვეში
რა მარტო გელოდე...
წავიდნენ გემები
წავიდნენ გემები
დატოვეს უბრალოდ
უბრალო ცრემლები...









04.07.2007
leo-dzia
....მე კი მიზნისკენ მივალ ვარდებით,
ეკალ-ბარდებით,გულში დარდებით...
რა გველოდება ნეტავ განგებით?
გამოიღვიძეთ! გ ა დ ა ვ გ ვ ა რ დ ე ბ ი თ !!!



ნაწყვეტი...
fsiQe
ტქვიტ რას ეზახიტ ტქვენ რეალობას?
ამ ბოროტსა და ბინზურ სიცოცხლეს
და რა აზრი აქვს ვინ რას მოიმკის,
დღეს მტავარია ვინ მეტს იცოცხლებს

მეზიზღებოდა ყველა საწყალი,
ცპდო უენო და უსახლკარო
მერე კი სულში მეც ჩამაფურთხეს
შენც ეგეთივე ცოდვილი ხარო

ასპარეზობენ ისევ ბინძურნი
გაყიდეს სული დაანტეს ცეცხლად
ისე გაყიდეს როგორც იუდამ
გაყიდა ქრისტე 30 ვერცხლად

ვინ იცის იქნებ ცხოვრების ბოლოს
ცოდვის გარეშეც შევხედოთ მზეს
მაგრამ ვაი რომ თუ ეს არ მოხდა
რა პასუხს გავცემთ ღმერთს?!
2007
leo-dzia
მერე კი სულში მეც ჩამაფურთხეს
შენც ეგეთივე ცოდვილი ხარო


ყველა მაგ დღეში ვართ....
fsiQe
დაჩაგრულ სხეულთა გარდაცვლილ სულებს
არავინ უხვევდა პირშიშველ იარას
კივილი დედის
დასტირის ვაჟკაცს
თუ დამიჯერებთ მინახავს! მინახავს!
გატენებამდე ხომ ცოტა რცება?!
მაგრამ ეს ღამე სიცოცხლეს ინახავს
ახალგაზრდების გარდაცვალება
ტუ დამიჯერებთ
მინახავს! მინახავს!
კივილი ტყვიის
გასროლა მძიმე
ბოლომდე ცლიან სიცოცხლის ფიალას..
ბაგეზე ცივად შემშრალი ცრემლი
თუ დამიჯერებთ ესეც მინახავს!
ერთი მეორეს ეხმარებოდნენ
დაჭრილი ზიგსაც ზურგით მიჰყავდა
გადარჩენისთვის ბიჭების ბრძოლა
თუ დამიჯერებთ
მინახავს! მინახავს!
გარდაცვლილ სულთა უკვდავ სახსოვარს
დასტირის დედა შვილის იარას
მათი საფლავი,
მათი სამყუდრო
მე ეს მინახავს!
მე ეს მინახავს!
თინი
აი ის არის...ის მელოდიაა...ყველა ნოტი რაღაც იმპულსით მოდის და მირტყავს მთელ სხეულში...პულსი ზუსტად ითვლის მელოდიის ტაქტებს...გულის ცემის რიტმი დრამების ყოველი დარტყმის ექოდ ისმის ჩემში...ელექტრო გიტარა თავის პარტიას ასრულებს...მინდა რაც შეიძლება ხმამაღალი ბგერები ამოვუშვა ყელიდან, ვყვირი...მაგრამ ჩემი ხმა არ მესმის...მარტო ელექტრო გიტარის ხმა, გიტარისტის პარტია, დრამის ყოველი დარტყმა...ბასი პულსს მითვლის..ვხვდები, რომ ჩემს ხმას უკვე ვეღარ უძლებს საკუთარი სხეული მაგრამ მაინც ვმღერი...მთელი სცენა ჩემი ოფლითაა გაწუწული...მიკროფონი სადღაც გაქრა და აი ვიოლინო...ნაცნობი ხმა...თითქოს არ მეყო ნებისყოფა ბოლომდე მემღერა და უხმოდ ვიოლინო ავიღე ხელში...თითქოს ველოდი დაძაბული ამ ნოტს, პირველ ბგერას...ვგრძნობ ხემის თითოეულ გასმას სიმზე...თითებს ისე ძლიერად ვაჭერ სიმებს, რომ დამესერა და დამეჭრა...სისხლი წვეთავდა...მაინც ვაგრძელებ...სისხლი სიმებს ჩამოუყვა და გრიფზე ჩამოედინა ... და ჩემს თეთრ ხემს ვარდისფერი შეერია...მაინც ვუკრავ...თვალები თავისით მეხუჭება და თითები თავისით უკრავენ....სისხლიც თავისით მოდის...სადაცაა სიმები გაწყდება, გაიცრიცა უკვე...ხემი დამძიმებულია სიმებიდან შეწოვილი ჩემი სისხლით და მაინც ვუკრავ...თითებიდან სისხლი უკვე ნიაღვარად მოდის და მაინც ვუკრავ...გაივსება, ვიოლინო სისხლით გაივსება...მორჩეს, უნდა მორჩეს მელოდია...ვიცლები და თითები თავისით იცლებიან სისხლისგან იმიტომ რომ თავისით უკრავენ...თვალებიც თავისითაა დახუჭული...

და მელოდიაც თავისით გაჩერდა...

ბოლომდე დავუკარი...
პიუპიტრზე უკვე დახურული ნოტები იყო მისვენებული...
ხემი ვარდისფერია...მაგრამ მძიმე აღარ...
თვალები თავისით დახუჭული....
თითებს მარტო ჭრილობები ეტყობა...თავისით...

რა ვარდისფერია ხემი....
DoRiaN_Grey
ციცქნა
kedi

ერთმანეთს გავხართ თქვენი ლექსებით. ვგულისხმობ ორიგინალურია, მაგრამ ძაან გაბნეული, უაზროდაც კი. რამდენიმე წინადადება მომეწონა გადმოცემული იყო მოკლედ და სათქმელი ამოწურა.

ერთმანეთის ლექსებს აქებთ კაია მაგრამ დარწმუნებული ვარ ნახევარზე მეტმა თქვენი ლექსები ვერ გაიგო.თქვენც ვერ გაიგეთ ერთმანეთის ლექსები... თუ გინდათ რომ თქვენი ლექსები მარტო თქვენ გესმოდეთ კი ბატონო, მაგრამ ხალხასც თუ გინდათ გააგებინოთ, მაშინ სტილი შეცვალეთ.

ყოველივე მარტივი გენიალურია...
chuqcha
[color="#FF8C00"][/color]ხო რავი აბა. blush2.gif

სიკვდილისსადარაჯოზე
სიცოცხლის გუშაგი დააყენეს.
სიცოცხლეს ერთი ქალი უყვარდა,
მაგარამ რომ ენახა ის ქალი უნდა მომკვდარიყო,
სიცოცხლეს კი მისი მოკვლა არ შეეძლო! smile.gif
.........
სიცოცხლის დასაბამზე
სიკვდილის განდეგილი დააყენეს.
სიკვდილს ერთი გოგონა უყვარდა,
მაგარამ რომ შეხებოდა
მას უნდა ეცოცხლა,
სოკვდილს კი არ შეეძლო
სიცოცხლე ეჩუქნა! sad.gif
aivi
ციტატა(DoRiaN_Grey @ 29th June 2008 - 2:53) *
ციცქნა
kedi

ერთმანეთს გავხართ თქვენი ლექსებით. ვგულისხმობ ორიგინალურია, მაგრამ ძაან გაბნეული, უაზროდაც კი. რამდენიმე წინადადება მომეწონა გადმოცემული იყო მოკლედ და სათქმელი ამოწურა.

ერთმანეთის ლექსებს აქებთ კაია მაგრამ დარწმუნებული ვარ ნახევარზე მეტმა თქვენი ლექსები ვერ გაიგო.თქვენც ვერ გაიგეთ ერთმანეთის ლექსები... თუ გინდათ რომ თქვენი ლექსები მარტო თქვენ გესმოდეთ კი ბატონო, მაგრამ ხალხასც თუ გინდათ გააგებინოთ, მაშინ სტილი შეცვალეთ.

ყოველივე მარტივი გენიალურია...


pardon.gif pardon.gif
ისა... არაა ეგ სიმართლე გასაგებად წერაზე და რაღაცებზე...არსებობს სხვადასხვანაირი სტილი და ყველა მათგანსი სეიძლება მეტ-ნაკლებად კარგი რაღაცის შექმნა... ჰოდა ძალიან ბევრი მაგალითად ფოლკნერზე (ან ჯოისზე, ვიანზე და ათას ვინმეზე) ამბობს იმას, რაც შენ ახლა კედის და ციცქნას შემოქმედებაზე თქვი... სინამდვილეში საქმე იმაშია, რომ ადამიანებს განსხვავებულად ესმით ,,კოდები და სუბკოდები'', მათ განსხვავებულ რაოდენობას ფლობენ და...

არის ისეთი რაღაცები, რომლების გასაგებადაც აუცილებელია შენი და ავტორის აღქმა და ,,კოდები'' ემთხვეოდეს... უცხო ენაზე წარმოთქმულ, უცხო სიტყვების მნიშვნელობას მარტო სმენიტ ხომ ვერ ხვდები, ჰოდა მაგდაგვარი რაღაცაა.
თინი
ციტატა(aivi @ Jun 30 2008, 18:55) *
pardon.gif pardon.gif
ისა... არაა ეგ სიმართლე გასაგებად წერაზე და რაღაცებზე...არსებობს სხვადასხვანაირი სტილი და ყველა მათგანსი სეიძლება მეტ-ნაკლებად კარგი რაღაცის შექმნა... ჰოდა ძალიან ბევრი მაგალითად ფოლკნერზე (ან ჯოისზე, ვიანზე და ათას ვინმეზე) ამბობს იმას, რაც შენ ახლა კედის და ციცქნას შემოქმედებაზე თქვი... სინამდვილეში საქმე იმაშია, რომ ადამიანებს განსხვავებულად ესმით ,,კოდები და სუბკოდები'', მათ განსხვავებულ რაოდენობას ფლობენ და...

არის ისეთი რაღაცები, რომლების გასაგებადაც აუცილებელია შენი და ავტორის აღქმა და ,,კოდები'' ემთხვეოდეს... უცხო ენაზე წარმოთქმულ, უცხო სიტყვების მნიშვნელობას მარტო სმენიტ ხომ ვერ ხვდები, ჰოდა მაგდაგვარი რაღაცაა.


აუ ზუსტად ეგრეა smile.gif მინდოდა მეც პასუხის გაცემა იმ პოსტზე, მაგრამ რავიცი, ვეღარ მოვახერხეასვით

მე კედის და ციცქნას ლექსები ძალიან მომწონს smile.gif

მე და ცემს ვიოლინოზე დაწერილ პროზას ლათ ალ მიფასებთ? blush2.gif
kedi
ციცქნა
:21:

@ჰ @ხ@ლიც

ალტერ ეგო ახლიდან

------------------------------------------------




ამაწყე
მინდოდა მქონოდა ფიჩხის თითები და შენც შემიცვალე.
ადვილად ავალდები
მტევნები. შეარჩიე ცოტა დამჭკნარი და ძარღვიანი.
მჟავე მარცვლებით
და ხელები,
არავითარ შემთხვევაში ! იდაყვებამდე არ გამიყო
ისე მიმახატე.

ფეხები. დაშალე ტერფებად. წვივებად, თეძოებად,
ერთ-ერთი გამიქრე.
მინდოდა მქონოდა ანტენასავით სწორი და სარეცხის თოკივით ამტანი
ფეხები.

კისერი.შენი ოთახური ლაბარატორიიდან ამოარჩიე დიფუზიური
სითხე, წვრილ სინჯარებში და
ლაკმუსის ხსნარით დააკავშირე გულთან.
გული დატოვე ცარიელი,
და გარშემო დაფშვენი მინა.
არ მჭირდება კუჭი, თირკმელები, ღვიძლი.
ფილტვებად, ზღვიდან ჩამოიტანე ორი პეშვი წყალი
და სანამ აშრება, ხომ გეცოდინება,
რომ სულ ერთხელ ვისუნთქე, ზღვა.
ნიკაპი, დამიტოვე კოცნა ნიკაპზე
და ლოყები გამიქრე, ნაზად, ხელით.
თვალები.
ეცადე სიმშრალეში ჩამისვა, რომ არ ჩაიძიროს და
არ დავბრავდე..
თვალები ზღვის კენჭებით მომიკირწყლე.
ცხვირი ჩემს სახეზე ყველაზე სასაცილო უნდა იყოს.
არ გამომიჩინო ზღვარი სუნთქვასა და სიკვდილს შორის.
და დაანებე, იყოს ცარიელი.
შენ ხომ იცი, რომ ცოცხალი ვარ.
გვირილების თეთრი ფურცლები და ყვითელი გული. ვითომ თმებია
რომ დამიმალოს დასახიჩრებული ყურები.
პირი
ტუჩები
ტუჩი
კბილები
ტუჩის გარმონის სიგრძეზე იგულისხმე
და მომრჩი.

Sister
kedi
ვაიმე,ვაიმე მაგიჟებ wub.gif wub.gif
უუნიჭიერესი ხარ, მიყვარხარ wub.gif

ფილტვებად, ზღვიდან ჩამოიტანე ორი პეშვი წყალი
და სანამ აშრება, ხომ გეცოდინება,
რომ სულ ერთხელ ვისუნთქე, ზღვა.
girl_in_love.gif
ეს განსაკუთრებით =)
leo-dzia
აჰა


ჩემი ბოროტი სული

მწყურია ცრემლი,მწყურია სისხლი,
დენთის სუნი და ომი მწყურია.
მსურს ვაგიჟმაჟო ბოროტი სულ-
ისედაც ქვეყნის დასასრულია...

მინდა გავხვიო სამყარო კვამლში,
ზეცას ყორნებმა შეკრან ირაო,
მსურს რომ დავასწრო მამა ღმერთს ცაში
და დედამიწა ავაყირაო...

მიხმობს მახვილი,აღმაგზნებს ცეცხლი;
მინდა გავლეწო გვამების კალო,
ეშმაკს ვიყიდი ოცდაცხრა ვერცხლით
და ბოლოს ტყვის მსურს დავიხალო..



ლექსი არ ვიცი როგორია,მაგრამ სიმართლეა...
teopile
* * *

მიყვარს ღამე,
უკუნი ღამე,
მიყვარს ვარსკვლავთცვენა
თვალისმომჭრელი,
მიყვარს ფიქრთა თოვა,
ქათქათა,წმინდა,
მიყვარს ეს ცხოვრება
ძნელი და ულმობელი,
მიყვარს ეს თვალები,
ღრმა და საოცარი
მიყვარს ეს ტუჩები,
დიდი და გაბერილი,
მიყვარს ეს ოცნება
ნაზი და მარტოსული
მიყვარს ეს ენძელა
ტურფად შემოსილი,
წმინდად გამოსული,
მინდვრად ამოსული.
kedi
leo-dzia
მადლობ smile.gif
არანაირი პრობლემა არაა .. მართლა smile.gif
მთავარია რომ მოგწონს და ასეთუ ისე ხვდები რას ვამბობ smile.gif
ციცქნა
დეპრესიული ჭიპის თავგადასავალი

"ჭიპი, ეს არის სამარილე, როდესაც ღამით ლოგინში ბოლოკს მიირთმევ"
ჩერჩილის სიტყვების პერიფრაზი.
ზუსტი ციტატა ვერ მოვიძიე (ავტ.შენიშვნა).

შაბათი საღამო იყო. მე და ჩემი ბერეტიანი (სვანი არაა, სომეხია) მეგობარი კაფე "გადი გარეთ უწმინდუროში" ვისხედით და სირცხვილს ვჭამდით. ყოველთვის ვოცნებობდი ისეთ კაფეში შევსულიყავი, სადაც ფორმა და შინაარსი თანხვედრლი იქნებოდა. მე (შუახნის მამაკაცმა) სიტყვა ჩემს უფუნქციობაზე ჩამოვაგდე და პირველად აღმოვჩნდი საკუთარი თავის მაშველის როლში, რადგან ბერეტიანი ამ შემთხვევაშიც ჩემზე უფრო მაგარი, შესაბამისად, ჩემზე მეტად უფუნქციო აღმოჩნდა და ორივემ ერთად დავიწყეთ საკუთარი თავის გლოვა, რადგან ნაბახუსევზე ჩვენი კოგნიტური სიძუნწე პიკს აღწევს და მზად ვართ მსჯელობის ყველაზე მოკლე, ალოგიკური და აბსურდული გზა ავირჩიოთ, რომ რაც შეიძლება ნაკლებად მოგვიწიოს პირის გაღება.

ამ გზაზე სიარულისას, გამახსენდა ყველაზე უფუნქციო და, იმ წუთისთვის, ყველაზე ცოტა (ფაქტობრივად არცერთი) ასოციაციის მქონე მოვლენა _ ჭიპი.

თქვენ შეიძლება სადაოდ მოგეჩვენოთ ჭიპის ამგვარი განსაზღვრება და გამოთქვათ თქვენი მოსაზრება იმის შესახებ, რომ ჭიპი არის ორგანო, საგანი (ფრანსუაზა?!), ადამიანის ნაწილი და ა.შ. და მე დაუსრულებლად შემეძლება გეკამათოთ ამაზე.

გასაკვირი არ უნდა იყოს, რატომ გამახსენდა ჭიპი და შემდგომ რატომ ავირჩიე სასაუბროდ, ვიფიქრე, ჩემს მეგობარს არაფერი ექნებოდა სალაპარაკო და მეც თავს ავარიდებდი „ჭეშმარიტების“ გზების ძიებას, ან სულაც დამცინებდა და კიდევ ერთ ლუდს შეუკვეთავდა თავის ხარჯზე, იმიტომ რომ შემიცოდებდა ასეთ გონებაშეზღუდულს, რომელსაც ჭიპის გარდა არაფერი ახსენდება უფუნქციობაზე, როცა ირგვლივ ამდენი პოლიტიკოსი და ექთანია (თუმცა მას არასოდეს უჭირდა დანიშნულებისამებრ გამოეყენებინა ექთნები, რომლებიც პაციენტებს ორჯერ აღემატებიან).

ჭიპის ხსენებამ ჩემი მეგობარი ააფორიაქა და მომიყვა თავისი საყვარლის, პროფესიით ბებიაქალის, გამოცდილების გარკვეული ნიუანსები, რომელსაც ეს საყვარელი ჩემს მეგობარს საუზმის დროს უყვებოდა. თურმე ჭიპლარი უნდა გამოინასკვოს რაც შეიძლება კარგად და მოიჭრას რაც შეიძლება ძირში; თურმე ამ დროს არ უნდა დაინდო ისედაც გაჭიპხული ახალშობილი და არ უნდა მიაქციო ყურადღება მის სოპრანოს...

ბერეტიანს მოყოლა გავაწყვეტინე, რადგან დაუსრულებლად შეეძლო ელაპარაკა თავის საყვარლებზე, რომლებსაც ალბათ აუცილებლად ექნებოდათ ჭიპები და ნახევარზე მეტი ბებიაქალიც შეიძლებოდა აღმოჩენილიყო (ჩემი მეგობარი ექიმია და მათ მოსაძებნად შორს წასვლა არ სჭირდება), და საუბარი ჩამოვაგდე პრენატალურ განვითარებაზე და ჭიპლარის თავდაპირველ ფუნქციაზე, თუმცა ამ საუბარში ჩვენ ახალი არაფერი გვითქვამს და მეორედ მივადექით ჭიპლარის გაკვანძვის პრობლემას.

ბერეტიანმა დრო იხელთა და გაშლილ ზღვაში დაბადებულ ბავშვთა ჭიპლარის გამონასკვაზე დამიწყო საუბარი. თურმე, არცთუ იშვიათად ავიწყდებათ კაპიტნებს ექიმების წაყვანა, ამიტომაც გემბანზე (ან თუნდაც კაიუტაში) დაბადებულ ბავშვებს მეზღვაურები ორმაგ მეზღვაურის მარყუჟს გამონასკვავენ ხოლმე და ამით ძალიან ადვილია გაშლილ ზღვაში დაბადებულ ბავშვთა ცნობა.

მერე კაფეში აკადემიკოს-ვარსკვლავური გარეგნობის გოგომ გამოიარა და ორივემ თვალი გავაყოლეთ. ახლა, ამას რომ ჭიპი არ ჰქონდეს რას ემგვანებოდა-მეთქი, სერიოზული კითხვა დავუსვი ბერეტიანს, იმან მხრები აიჩეჩა და წარმოიდგინა. ალბათ აქ დაესვა წერტილი ჩვენ მიერ დეპრესიაში ჩაგდებული ჭიპის დეპრესიას საკუთარი უფუნქციობის გამო. აღმოჩნდა, რომ დაბადებიდან გარდაცვალებამდე ჭიპს ერთი ფუნქცია აქვს - ჭიპი არის ერთ-ერთი კომპონენტი, რომელიც აუცილებლად ჭირდება ადამიანს სილამაზისთვის.

მორალი: უფუნქციო არათუ ჭიპი, ლიტერატურაც კი არ არსებობს.
ციცქნა
დედა,
არავის ვესიზმრები.
გადაახვიე დრო და
დედა,
გაიკეთე ჩემზე აბორტი.

დე,
პატარაა იმედების საწოლი ჩემთვის
და ვერ ვიშლები,
ღამით ვკრთი და ფეხებს ზედ ვამსხვრევ.

დედა,
თვალები ამიხვიე,
ვითომ ღამეა,
ყურზე საბანი დამაფარე
და ის მიმღერე, მე რომ მიყვარს.
მერე კი მამა გამოუშვი,
მე და ოთოს ზღპარს გვიყვება,
და ჩვენ დავცურავთ,
მე კოკი ვარ,
თონო ბოცმანი,
ოთო სულაც კაპიტანია,
"არკენიტი" დაარქვა გემს და
არავინ იცის,
სად მივდივართ, მაგრამ გავცუროთ.

დედა,
დამღალა ილუზიამ,
რომელშიც ვცხოვრობთ,
არავის უთქვამს,
ცუდად რომ ვართ -
არ უნდა ვიყოთ.
Miss Green
ციცქნა
კარგი ლექსია smile.gif
circle
შენ თუ გულით დაიჯერებ
და ოცნებებს გაატან ქარს,
მაშინ როცა გათენდება
დავიბრუნებთ ედემის ბაღს.

საღამოს ჟამს გაოცდები
რომ ვერ ნახავ დაკარგულ წამს,
კოსმიური ვაკუუმი
სიცარიელეს უკვე აღარ გავს.

დროს ვკლავ და აღარაფრის მწამს,
დრო მკლავს და თავსაც იკლავს,
დრო უფრო უდროობას გავს
შენ თუ გაატან ოცნებებს ქარს.

მთვრალი სიმღერა წამართმევს თავს,
ბნელ აკორდებში ამირევს გზას,
ოცნების ხილვას ვანებებ თავს,
მე ვუბრუნდები დაკარგულ გზას.

ცას, შევყურებ უსაზღვრო ცას
ზღვას, რა გადალახავს ამხელა ზღვას
ვარსკვლავებს ვეტყვი ჩემს სახელს
და მათ მივანდობ თავს.

მიამბობს თავის მოგონილ ზღაპარს
ზღაპარს, რომელიც სიმართლეს არ გავს
ის მე წამართმევს ჩემს ნამდვილ ამბავს
დამისაკუთრებს, მშთანთქავს და მყლაპავს.

გიჟი სიმშვიდე ხმაურს დაარღვევს
და მის წიაღში იპოვნის ფესვებს,
ახალ ეპოქას მივუძღვნით კერპებს
ცივ ვაკუუმში ვიპოვნით ღმერთებს.

შენ ხედავ მზეს, მე ვხედავ მთვარეს,
ხელს ვუწვდით ერთმანეთს და ვქმნით არემარეს,
მზისა და მთვარის ჭეშმარიტ შვილებს,
ვარსკვლავებს ვუძღვნით ამ ლამაზ მხარეს.
klasikosi
და თუ რითმავ
არ ნიშნავს რომ წერ...

და თუ წერ
ეს,არ ნიშნავს რომ რითმავ...

თუ ცოცხლობ
არ ნიშნავს რომ ცხოვრობ...

და თუ გიყვარს
არ ნიშნავს რომ უყვარხარ...

და თუ ფიქრობ
არ ნიშნავს რომ აზროვნებ...

თუმცა თუ აზროვნებ
ე.ი.ფიქრობ...

არ ვილტვი ახალი სტილის დასანერგად
უბრალოდ ვწერ რასაც ვფიქრობ... biggrin.gif



"საქართველოში ყოველი მესამე მაინც წერს ლექსებს"--ეს სიტყვები პირველად ბატონი რისმაგისგან გავიგე,მეც ასე ვფიქრობ... smile.gif





ციცქნა




ძააალიანი მომეწონა შენი ნოველა ჭიპზე, ყოჩაღ ციცქნა,ასე გააგრძელე biggrin.gif clapping.gif default.gif
ციცქნა
klasikosi

გმადლობ smile.gif

თევზი


ეძღვნება მზეს.

უნისკარტო ბატებიდან ყველაზე ბოლო ბატი იყო თევზი, რომელელიც დარვინის თეორიას უხეშად არღვევდა და სამი თვის მანძილზე უპრობლემოდ აგრძელებდა ყიყინს, რომლის გამოც ბევრჯერ წაიყვანეს ნარკოლოგიურში, არადა სულელი ბატრულისთვის თავიდანვე ნათელი უნდა ყოფილიყო, რომ უნისკარტო ბატს განსხვავებული ყიყინი და შესაბამისად განსხვავებული სიმთვრალე ექნებოდა.

თევზი ზედმეტად მეოცნებე ბატი იყო და ღამღამობით სულ წყალში ფრინვა ესიზმრებოდა, შეიძლება ითქვას, რომ დედამ, ახლანდელმა ჩახოხბილმა (ხსოვნა იყოს), წინასწარმეტყველური ნიჭი გამოავლინა (ჯობდა მაშინ გამოევლინა როცა ტბაზე სროლის ხმა გაისმა და გადასარჩენად საჭირო მხარე გამოეცნო, მაგრამ თავიდანვე უნიჭო იყო მეკარეობაში, 11 გოლი გაუშვა სეზონზე...) და ამიტომაც დაარქვა თევზი, თუმცა რა იცოდა...

საკუთარი გამოჩეკვის სამი თვის თავზე, თევზს თბილ ქვეყნებში გაფრენა მოუწია, და ვინაიდან კომპასის ყიდვას საცურაო კოსტიუმის ყიდვა ამჯობინა, პოლარული ვარსკვლავის მიხედვით ცდილობდა გზა გაეგნო, მაგრამ პოლარული ვარსკვლავი ამ დროს მარჯვენა ნახევარსფეროს 40-ე და 50-ე გრძედს შორის მანძილს ათვალიერებდა და გული შეემკუშა, თვალზე სხივები აიფარა და რამდენიმე დღით ჩაქრა. ამ დროს აებნა თევზს გზა და დასავლეთით გაფრინდა, სადაც ტიტიკაკას ტბაში სუნთქვა შეკრული ჩავარდა და ესიზმრა, რომ ნისკარტი ჰქონდა.

გონზე მოსულმა თევზმა, აღმოაჩინა, რომ მისი პირი ვიღაც საშინელი გარეგნობის ბატს ედო პირში და გული შეუწუხდა. მეორედ რომ გამოფხიზლდა ჰაერით დატენილ ტიკზე იყო შეერთებული და მღიერებზე იწვა. ცოტა ხანში მასთან ისევ საშინელი გარეგნობის, მელოტი ბატი მოვიდა და ყურებამდე გაიღიმა. როგორც შემდეგ გაირკვა, ეს ბატი ნახევარფაბრიკატი იყო, რომელსაც განგურის დროს მთელი ავლადიდება გასცვივდა და ახლა ტანზე პარიკი ეცვა, თავზე კი ისევ ისე დაეტოვებინა (რას ვიზამთ, თვითდამკვიდრებას ყველა სხვადასხვანაირად ცდილობს).

ცოტა რომ მოძლიერდა თევზი და ზღვის დონიდან ბევრ მეტრზე სუნთქვას ალღო აუღო, ნახევარფაბრიკატს ისე უშვერად აგინა, რომ ამ უკანასკნელს შეუყვარდა (დიდი სულელი ვინმე იყო, უხეში, უზრდელი და უცნაური ბატები მოსწონდა) და რამდენიმე ხანში მღიერების თაიგული აღირსა. თევზს ამ დროისთვის უკვე გამოხედილი ჰქონდა თვალებში და იცოდა რად დაუჯდა ნახევარფაბრიკატს მღიერების შეგროვება (და ისიც იცოდა, რომ დიდ ხანს ვერ გააღწევდა ტიტიკაკადან და რომ ნახევარფაბრიკატი ტბაზე ერთადერთი ბატი იყო) და ფრთა შესთავაზა. ნახევარფაბრიკატს, აქაოდა ისეთი როლი მაქვს უცნაური ბატები მომწონსო, თავისი როლის გამართლება მოუწია და გაწყდა წელში თევზაობით, გაცოლებულ თევზს დიდი ჩიჩახვი ჰქონდა და სინდისი სულ არ ჰქონდა... ჰოდა წელიწადნახევარში გაეყარნენ.

კაცმა რომ თქვას, მიზეზი ნახევარფაბრიკატის სიზარმაცე არ იყო, ანუ კიდევ მეტს ითევზავებდა წუწუნის გარეშე, რომ არა ერთი ადგილის, ვითარების და დროის გარემოება - თევზს ვიხვი შეეძინა, შეეძინა რა, გამოეჩეკა, რომელიც თავის მხრივ სულ არ ჰგავდა მამას და რაც არ უნდა გასაკვირი იყოს, არც დედას... თუმცა ამ უკანასკნელ გარემოებას ნახევარფაბრიკატმა ყურადღება არ მიაქცია და თევზი ბუდიდან გააგდო.

როგორც მერე გაირკვა ეს კვერცხი სააღდგომოდ იყიდა თევზმა და შეღებვა დაავიწდა, თან იმ პერიოდში ელექტროენერგიაც არ იყო და მაცივარში თბილოდა. ასეთი უბედური შემთხვევითობა იყო ვიხვი, რომელსაც ნისკარტიც ჰქონდა, ხმაც და ტიტიკაკას რადიოშიც მუშაობდა ერთერთი გადაცემის ქუდად.

თექვსმეტიოდე წლის შემდეგ, როცა თევზი სამშობლოში სიკვდილის სურვილმა შეიპყრო, უკან გამოფრინდა და ამჯერადაც პოლარული ვარსკვლავის იმედით. თუმცა ჩემი მტერი იყოს იმ ადამიანის ან ვარსკვლავის იმედზე, რომელიც ათასი მთის ან ვარსკვლავის გადაღმაა, მაშინ როცა აქვე, ყურისძირში მყოფს ვერ ენდობი. პოლარული ვარსკვლავი ამჯერად ჩრდილო ნახევარსფეროს 40-ე და 50-ე განედებს შორის მანძილს ათვალიერებდა და გული შეეკუმშა, სხივები თვალებზე აიფარა და რამდენიმე კვირით ჩაქრა.

თევზი ხმელთაშუა ზღვაში ჩავარდა და დაიხრჩო.
DAKOTA
kedi ციცქნა

ძალიან ნიჭიერები ხართ
ყოჩაღ, ორივეს
good.gif
ეს არის ფორუმის "მსუბუქი" (lo-fi) ვერსია. თუ გსურთ იხილოთ სრულად, სურათებით, გაფორმებით და მეტი ინფორმაციით, დააწკაპუნეთ აქ.