დახმარება - ძებნა - წევრთა სია - კალენდარი
სრული ვერსია: საკუთარი შემოქმედება
თსუ ფორუმი > ხელოვნება > ლიტერატურა
გვერდი: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18
salomeaa
ციტატა(infern_O @ Nov 25 2008, 22:14) *
CURSED
კიდევ ერთი ეგეთი გამოხტომა და ბანს მიიღებ.. default.gif

ეხლაც ღირსია huh.gif
leo-dzia
მე გავგიჟდბი...


მე გავგიჟდები თუ მეყოფა ამის გონება,
თუ ამ სიგიჟეს მე და მთვარე გავინაწილებთ,
ხელს ვერ შემიშლის მყუდროება,ვერც მოგონება,
ჩემს ფანტაზიას ყოველგვარ ძღვარს გადავაცილებ...

მე გავგიჟდები ეპოქაში გენიოსების,
მერე ვარსკვლავი შემისრულებს გედის არიას,
მოძმე გავხდები გადამთიელ ბარბაროსების,
ძაფზე ავკინძავ უსაქმური დღეებს ქარიანს...

მე გავგიჟდები გაგიჟებით მაჯლაჯუნების
და ბნელ ქუჩებში მზეს მოვუწყობ კორიანტელებს,
ჩავიძირები სიღრმეებში მკვდარი გონების,
შევეყინები უფსკრულებში ფიქრის ფანტელებს...

მე გავგიჟდები არაფრისმთქმელ,ცივი თვალებით
და დამცინებენ ცინიკოსი რუხი ცის დები,
თავს ვინუგეშებ ოჩოპინტრეს მწვანე ჭალებით,
არ მომერიდო,შემიყვარე თუ გავგიჟდები...


2008წ. 22 ნოემბერი...


თბილისი,ღამე...




ახალი ნაჯღაბნია მკვდარი გონების,... ნახეთ რავი...
pensioneri
ციტატა(leo-dzia @ Nov 27 2008, 18:03) *
მე გავგიჟდბი...
მე გავგიჟდები
ჩემს ფანტაზიას ყოველგვარ ძღვარს გადავაცილებ...
მე გავგიჟდები
მე გავგიჟდები
მე გავგიჟდები
არ მომერიდო,შემიყვარე თუ გავგიჟდები...









მომწონს...
მაგარია...
საერთოდ სიგიჟეა მაგარი......
Shabdub
მოვბრძანდი მოვბრძანდიი ისევ გაგაცნობთ
ჩემს შემოქმედებას ასე რომ
მოგენატრათ ად მოგაკლდათ..

ზამთარი..
მოდის ზამტარი მოდის!..
კვლავ და კვლავ თოვლი მოდის.
გადათეთრებულ მთებზე თოვლი
მოდის და მოდის.. !.
გადათეთრებულ მტებზე თოვლი მოდის
და მოდის!..

მეორე კლასი.
:მოსკინგ: biggrin.gif
leo-dzia
pensioneri

ხო,და ალბათ გავგიჟდები...

Ms.svan-SKY
და თოვლი მოდის როდის?
Shabdub
ფოთლები რომ წამოვა ზევიდან მერე დგება
თოვლის ჯერი. არ იცოდი?
leo-dzia
Ms.svan-SKY
არა,არ ვიცოდი, რომ ვიცოდი...
Shabdub
თუ არ იცოდი რომ იცოდი მაშინ იცოდი
რომ არ იცოდი რაც იცოდი. biggrin.gif
leo-dzia
Ms.svan-SKY
ცოდო ვარ...
pensioneri
მაგრამ ვინ არაა ცოდო...

ფრაზა სამანიშვილის დედინაცვალიდან.მიყვარს ეს ფრაზა.
nino _13
ციტატა(pensioneri @ 28th November 2008 - 16:00) *
მაგრამ ვინ არაა ცოდო...

ფრაზა სამანიშვილის დედინაცვალიდან.მიყვარს ეს ფრაზა.


"ოთარაანთ ქვრივშია" ეგ

მართლა, რომ ცოდოა!..

მაგრამ სხვა ვინ არ არის ცოდო?

ერთიც ეს არის საჭირბოროტო და წყევა-კრულვიანი საკითხავი ამ უთავბოლო და უსწორმასწორო წუთის-სოფელში.
nino _13
sting
მომწონს შენი შემოქმედება smile.gif













ციტატა(leo-dzia @ 27th November 2008 - 18:03) *
მე გავგიჟდბი...


მე გავგიჟდები თუ მეყოფა ამის გონება,
თუ ამ სიგიჟეს მე და მთვარე გავინაწილებთ,
ხელს ვერ შემიშლის მყუდროება,ვერც მოგონება,
ჩემს ფანტაზიას ყოველგვარ ძღვარს გადავაცილებ...

მე გავგიჟდები ეპოქაში გენიოსების,
მერე ვარსკვლავი შემისრულებს გედის არიას,
მოძმე გავხდები გადამთიელ ბარბაროსების,
ძაფზე ავკინძავ უსაქმური დღეებს ქარიანს...

მე გავგიჟდები გაგიჟებით მაჯლაჯუნების
და ბნელ ქუჩებში მზეს მოვუწყობ კორიანტელებს,
ჩავიძირები სიღრმეებში მკვდარი გონების,
შევეყინები უფსკრულებში ფიქრის ფანტელებს...

მე გავგიჟდები არაფრისმთქმელ,ცივი თვალებით
და დამცინებენ ცინიკოსი რუხი ცის დები,
თავს ვინუგეშებ ოჩოპინტრეს მწვანე ჭალებით,
არ მომერიდო,შემიყვარე თუ გავგიჟდები...

clapping.gif clapping.gif clapping.gif clapping.gif



ეს მომეწონა default.gif
ციტატა(leo-dzia @ 27th November 2008 - 18:03) *
ჩემს ფანტაზიას ყოველგვარ ძღვარს გადავაცილებ...


ციტატა(leo-dzia @ 27th November 2008 - 18:03) *
არ მომერიდო,შემიყვარე თუ გავგიჟდები...

girl_smile.gif








ციტატა(pensioneri @ 27th November 2008 - 21:56) *
საერთოდ სიგიჟეა მაგარი......

მართალი ხარ default.gif
leo-dzia
შენ არ გინახავს...


შენ ვერ გაიგე თუ რა უთხრა ვარსკვლავმა ვარსკვლავს,
შენ არ გინახავს მთვარე ჩუმად როგორ ტიროდა..
როგორ იწნავდნენ მნათობები სხივების ნაწნავს
და ზეციური ხმები ქვეყნად ჩამოდიოდა...

შენ ვერ გაიგე რად დარბოდა უმიზნოდ ქარი,
ან რად ითხოვდა აკაცია კოცნას იების.
შენ არ გინახავს რატომ სწუხდა ცა ფიქრით მთვრალი
როცა სტოვებდნენ ვარსკვლავები და ფერიები...

..........

შენ არ გინახავს,მე იმ ღამით მარტო ვიყავი.....





2008წელი... 2 დეკემბერი...

თბილისი,ღამე...











წუხანდელი უსაქმურობის ნიმუში...

ა,ბატონო...
ციცქნა
ახათ biggrin.gif

მარა მეეჭვება ვინმემ წაიკითხოს smile.gif


თავები უკუთვლით, ანუ უკან დარჩენილი დრო ან რამე სხვა სათაური

თავი X

_ ვარდისფერი თითები მინდა მქონდეს,_ შეუფერებელი სერიოზულობით ათვალიერებს ფეხის თითებს.
_ წითელი გეტრები იყიდე, ჩაიცვი, დღის განმავლობაში არ გაიხადო და საღამოს ვარდისფერი თითები გექნება.
_ ვითომ?
_ აუცილებლად.
_ მოგწონს ჩემი ვარცხნილობა?
_ მომწონს, მაგრამ რამ მოგიარა? ისევ ძველი ფილმი ნახე?
_ ნწ. ადრე ვნახე, მაგრამ ახლა მომინდა შემეჭრა.
_ ბიჭს გავხარ, მაგრამ მომწონს.
_ ვერ ვიტან როცა ბიჭს მამსგავსებენ. მოიცა, კაცური ქალები მოგწონს? _ სხივი გაუკრთა თვალებში.
_ პირიქით, ვერ ვიტან, მაგრამ, შენ მოგიხდა, ვერ გეტყვი რატომ.
_ ალბათ იმიტომ, რომ ლამაზი ვარ.
_ ეგ შეიძლება მიზეზად ჩათვლილიყო ლამაზი რომ იყო.
_ არ ვარ? _ გადმოაბრუნა ქვედა ტუჩი.
_ არა.
_ ვიცი, _ რატომღაც არ ეწყინა.
_ ვიცი, რომ იცი.
_ მიყვარს როცა არ მატყუებენ.
_ ამიტომაც გატყუებ იშვიათად.
_ ხო, ვიცი, ხანდახან რომ მატყუებ. მაგრამ ზუსტად რას მატყუებ არ ვიცი. ადვილი მისახვედრია, როცა იმ სურვილს მისრულებ, რომელსაც სხვა შემთხვევაში არ შემისრულებდი, ე.ი. სინდისი გქენჯნის.
_ შეიძლება ასეც ითქვას, მაგრამ არის შემთხვევები, როცა სინდისი მქენჯნის, მაგრამ არც გითმობ და არც სურვილს გისრულებ.
_ ხანდახან სინდისიც არ გქენჯნის.
_ ეგ თავისთავად, _ გაიღიმა და წამით ჩრდილმა გადაუარა სახეზე.
_ არ მომწონდა ის ქერა გოგო.
_ ნატალი? _ ასოციაციებს მიუხვდა.
_ ხო, რა ვიცი, რა ჰქვია, ბავშვის დახატულს რომ ჰგავს.
_ არაა მახინჯი, რას ერჩი.
_ მახინჯია-მეთქი არ მითქვამს.
_ აბა რა თქვი? _ მაჯაზე მოჰკიდა ხელი და თავისკენ მისწია.
_ არ შეიძლება ბავშვი კარგად ხატავდეს?
_ შეიძლება, მაგრამ, ზოგადად, ბავშვები ცუდად ხატავენ.
_ ტიპიური პესიმისტი.
_ ტიპიური ფსიქოლოგი.
_ კაი რა, ხომ იცი ვერ ვიტან საკუთარ პროფესიას.
_ არც პესიმიზმია ასატანი პროფესია.
_ შეიძლება, მაგრამ პესიმისტობა საამაყოც კია.
_ ვითომ?
_ ხო, განსაკუთრებით შენნაირი ეგზისტენციალისტებისთვის.
_ ჩემს ტერიტორიაზე გადმოდიხარ და შეიძლება წააგო, _ გააფრთხილა სიცილით.
_ შენს წვერში რაღაცა ცხოვრობს.
_ წვერშია ჩემი ძალა.
_ რომ გაიპარსო იმპოტენტი გახდები?
_ მოიცა გავიხსენო როდის არ მქონდა წვერი,_ სერიოზულად ჩაფიქრდა და შუბლი შეიჭმუხნა,_ მგონი მართლა ეგრეა.
_ არაა გამორიცხული, _ სიცილით უკან გადავარდა და ნიკაპში თავი აჰკრა ბიჭს.
_ ბოთე, _ წვერიან ნიკაპზე მოისვა ხელი.
_ მე ვარ ბოთე? ვის გამო გვიწევს ყავის სმა ჩაის ჭიქებით?
_ ისედაც ვერ ვიტან პატარა ჭიქებს.
_ ამიტომ ამტვრევ?
_ შემომემსხვრა.
_ ეგ იმიტომ, რომ დიდი ხელები გაქვს.
_ ვითომ არ მოგწონს.
_ არ გეჩვენება, რომ გუშინდელი დღის შემდეგ ზედმეტად ჩვეულებრივად ვსაუბრობთ?


თავი XI

_ არა.
_ ანუ ვერაფერი გაიგე.
_ რა უნდა გამეგო, დათვერი და მითხარი, რომ ჩემგან მიდიხარ, მეტის ღირსი ვარ, ასეც გქონდა ჩაფიქრებული, მაგრამ უარესისთვის ვერ გამიმეტე...
_ ... და შენ ჩათვალე, რომ ცუდი სიმთვრალე მაქვს და ჯობს შემდგომში წითელი ღვინო აღარ დავლიო.
_ სხვა რა უნდა მეფიქრა, როცა არაფრის გამო მეჩხუბე და როცა არც წასულხარ?!
_ წავალ.
_ წადი, მაგრამ რატომ?
_ მიზეზი საკუთარ თავში ეძებე, _ რამდენი ხანია ამ ფრაზის თქმას აპირებს და ახლა, როც თქვა, მაინ ცარ ჟღერს ისე, როგორც წარმოედგინა, ადრესატი მაინც ვერაფერს ხვდება, უნდა აუხსნას კიდეც?!
_ რა სისულელეებს ლაპარაკობ.
_ შეიძლება სისულელეა, მაგრამ ფაქტია, რაც დაიმსახურე, ის მიიღე.
_ არ მესმის.
_ შენ თავიდანვე არ გესმოდა ჩემი, _ რა სულელური ფრაზაა, მაგრამ სხვა არაფერი მოსდის თავში. ძლივს! მოახერხა და ამბობს, მაგრამ თვითონვე აღარ სჯერა საკუთარი თავის და, მეტიც, უკან დახევის გზების ძიებას იწყებს.
_ მართლა არ მესმის, ამიხსნი? თუ ასე წახვალ.
Pერანგის ღილებს იკრავს, სარკეში თმას ისწორებს, პროფილეს ათვალიერებს და არაფერი აწერია სახეზე.
_ სამწუხაროა, რომ ვერაფერს ხვდები.
_ მოეშვები ქარაგმებით საუბარს თუ წავიდე მკითხავთან? _ შეიძლება ხუმრობა იყოს, მაგრამ ასეთი სულელური? ან იქნებ მართლა დააშავა რამე? არაფერი ახსენდება, სულ სამი გოგოა, ვისთანაც შეეშალა, ერთი გააღმერთა, მეორეში შეცდა, მესამე დეპრესიის დროს მიატოვა.
_ არ შეწუხდე, მე წავალ,_ კაბა გადაიცვა და თვალების შეღებვას შეუდგა.
_ შენ მგონი არ ხუმრობ.
_ ჰოჰ.
_ ვინმემ რამე გითხრა?
_ სხვებს არასოდეს ვუჯერებდი, მეუბნებოდნენ მექალთანეაო, სერიოზული ურთიერთობა მაგასთან არ გამოვაო, ცისფერიაო, _ გადახედა, გაიცინა, _ აკი მოგწონს ბიჭური ვარცხნილობა, შვილი ჰყავსო...
_ ... ვინ გეუბნებოდა?
_ ვინც გიცნობდა და ვინც იცოდა რომ მიყვარდი.
_ გიყვარდი?
_ ხო, არ მითქვამს? მაგრამ არასოდეს დამიჯერებია მათთვის.
_ არ გითქვამს, ვიცოდი. აღარ გიყვარვარ?
_ როგორ ფიქრობ., რომ მიყვარდე წავიდოდი? _ საკუთარი გონებამახვილობით ანთებულმა გულგრილად გადახედა ბიჭს. კარგად თამაშობს, ვერაფერს იტყვი.
_ წახვიდოდი, _ პასუხი იმდენად მოულოდნელი იყო, გოგომ თვალები დახარა და კაბა გაისწორა.
_ არ ვიცი რას ვიზამდი რომ მიყვარდე, ალბათ იმიტომ, რომ აღარ მიყვარხარ, _ უკვე მერამდენედ სულელურ ფრაზას ამბობს, რომ არ წავიდეს დაძაბულობისგან ატირდება და სიტყვასაც ვეღარ იტყვის. საუბარშიც აშკარად აგებს.
_ “აღარ გიყვარვარ და ამიტომ ყველაფრის ღირსი ვარ და...“ არ შეგეძლო უბრალოდ გეთქვა, რომ აღარ გიყვარვარ და მიდიხარ? რა საჭიროა ეს ცირკი.
_ საჭიროა. შენ უნდა იცოდე, რომ განზრახ ვიქცევი ასე და რომ შენი ბრალია.
_ არაფერი მესმის, რას ნიშნავს განზრახ იქცევი ასე და რა არის ჩემი ბრალი? _ ხუმრობისთვის განკუთვნილი ვადა გავიდა და სახე გაუხურდა ბიჭს.
_ მიგახვედრო გინდა? _ გაიღიმა გოგომ და მიხვდა და თავშეკავება გადააფასა.
_ აბა ამდენ ხანს რაზე გელაპარაკები?!
_ დრო მიგანიშნო თუ საქციელი?
_ სულერთია.
_ გაიხსენე ჩვენი ურთიერთობის დასაწყისი.


თავი VIII

_ რამე განსაკუთრებული ხდებოდა მაგ დროს?
_ მე წავალ, შენ იფიქრე.
_ ვერ წახვალ, ჯერ.
_ შუალედი გახსოვს? დაახლოებით წელიწადი, შენც დაიკარგე და მეც.
_ მახსოვს.
_ შენ ვიღაც ნაშა გყავდა, რატომ გიხსნი ნეტა ვიცოდე.
_ გააგრძელე.
_ თავიდან მე მაბამდი, ორაზროვანი თამაში წამოიწყე და არავინ იცის რატო გაწყვიტე, სავარაუდოდ, ვიღაც ნაშის გამო.
_ ის ნაშა არ იყო, მიყვარდა ის გოგო.
_ ისევე როგორც მე?
_ შენ მერე შემიყვარდი.
_ ახლა?
_ რა ახლა?
_ ახლა ვინ გიყვარს?
_ შენ.
_ გეგონოს, საკუთარი თავის მეტი არავინ გიყვარს და როცა გშორდებიან, მაშინაც მხოლოდ იმიტომ განიცდი, რომ არაპრესტიჟულია გოგომ დაგადოს.
_ ზედმეტი მოგდის.
_ თან შენ, კაცი ოცნება, როგორ შეიძლება გოგოს არ მოეწონო?! მექალთანეების მოძველებული ტაქტიკა, დაინტერესდე, დააინტერესო, სრული გულგრილობა, ეჭვიანობის საბაბი და შენს ხელშია. რამდენ ხანსაც გინდა იქნება შენთან, თუმცა ქალი და მობილური წელიწადზე მეტ ხანს არ უნდა გაიჩერო. მონოგამია რა? ცისფერი ხომ არ ხარ?! რაც უფრო მეტი ქალი გაინტერესებს, მით მეტს აინტერესებ. შენც ეს არ გინდა?
_ და ეს ყველაფერი ამდენ ხანს გულში გქონდა?
_ ხო, _ საიდანღაც მოსული სიმშვიდით და მორჩილებით უპასუხა.
_ ვწუხვარ.
_ ძალიან კარგი, თუ წუხხარ. მეც ეს მინდოდა, ამიტომაც ვცადე შენთან მეორედ დაახლოება, ამიტომაც ვიყავი სხვანაირი მეორე ჯერზე.
_ არ იყავი სხვანაირი.
_ აბა რატომ შეგიყვარდი?
_ არ მიფიქრია ამაზე.
_ დაფიქრდი.
_ ახლა იმაზე ვფიქრობ, რატომ არასდროს გჯერა რომ უყვარხარ და სულ ამ კითხვას რატომ სვამ, თითქოს კითხვაზე “რატომ მიყვარხარ”, პასუხი რამეს გმატებს. ან იქნებ ამიტომაც მიყვარხარ ასეთი არათავდაჯერებული და ჰაერში გამოკიდებული რომ ხარ. ყოველ კომპლიმენტზე ეჭვის თვალით რომ მიყურებ და ვერაფრით რომ ვერ მიეჩვიე კაბას. თან ეს ყველაფერი რომ იცი, გესმის, მაგრამ თავს ვერაფერს უხერხებ, არადა ძალიან გინდა რომ მოუხერხო, ამიტომაც საწინააღმდეგოს ტამაშობ, ზედმეტად ქალურიც კი ხარ ხანდახან, და სასაცილოც, როგორც სამი წლის ბავშვი ქუსლიან ფეხსაცმელებში.
_ რატომ მიყვები ამას?
_ იმიტომ, რომ ჯერ აქ ხარ.

თავი VII

_ ჯერ კიდევ აქ ვარ.
_ რა მოხდება, რომ შენს პატარა თავში მომწიფდეს აზრი, რომ სულელური იდეა აქედან წასვლა?
_ მეეჭვება ეგ აზრი მომწიფდეს.
_ დავუშვათ, მოხდა ასე.
_ ჩემი პროგნოზი გაინტერესებს?
_ ალბათ გეტყვი, რომ თუ ბოდიშს მომიხდი, გაპატიებ და სიცოცხლის ბოლომდე შენთან დავრჩები.
_ ამდენი ხანი ფიქრობდი წასვლაზე და ერთ წინადადებაში გაიყიდე.
_ გავიყიდე?
_ ხო, თხასავით.
_ რატომ?
_ მეუბნები, რომ აღარ გიყვარვარ და თუ ბოდიში მოგიხადე და დანაშაული ვაღიარე, სიცოცხლის ბოლომდე ჩემთან დარჩენას აპირებ? ვერ ხვდები რომ ალოგიკურია?
_ რატომ, ხომ ცხოვრობენ მათთან, ვინც არ უყვართ.
_ ოღონდ შენ არა. კიდევ გამოგრჩა რაღაც.
_ რა?
_ შენ მე არ მიცნობ.
_ რაში გამოიხატება რომ არ გიცნობ?
_ შენ თქვი, რომ თუ ბოდიშს მოგიხდი...
_ ... ისეთი ამაყი ხარ, რომ პატიების თხოვნა გრცხვენია?
_ არ მრცხვენია. არც იმას უარვყოფ, რომ გარკვეულწილად გული გატკინა ჩემმა საქციელმა, მაგრამ ბოდიშის არ ვიხდი, მითუმეტეს შენთან ერთ ღამესაც ვეღარ გავათევ.
_ არც გთხოვ. მაგრამ მიზეზი?
_ მიზეზი შენს თავში ეძებე.
_ სამაგიეროს მიხდი?
_ არა, უბრალოდ ქარაგმებით საუბრის იშტაზე მოვედი.
_ მიმახვედრე.
_ გადახედე VIII თავს.
_ მერე?
_ შენ მე არ მიცნობ, არათუ არ მიცნობ, წარმოდგენა არ გაქვს ვინ გიყვარდა და ვისთან ცხოვრობდი.
_ იქნებ გავბრაზდი?
_ მერე ეგ რას ცვლის?
_ გავბრაზდი და წამოვროშე.
_ ეგ როშვას არ ჰგავს, შენ მაგ ფიქრებთან ერთად ცხოვრობდი ჩემთან და შეიძლება მუდმივად, სულ ამაზე ფიქრობდი.
_ ტყუილია.
_ აწი სულ ერთია, გინდ ტყუილი იყოს, გინდ მართალი.
_ არასოდეს არის სულერთი.
_ ერთ დღეში ამდენ სისულელეს როგორ ამბობ.
_ არ ვიცი.
_ უცნაურია, შენ თითქმის ყოველთვის იცი რას, სად და რატომ ამბობ, მართალია, ეს უკვე მაშინ, როცა უკვე ნათქვამი გაქვს, მაგრამ მაინც, ხომ ფიქრობ და გასამართლებელ ფაქტებს ხომ ეძებ?

თავი VI

_ და რომ გითხრა რომ მიყვარხარ?
_ რატომ უნდა მითხრა?
_ იმიტომ რომ მიყვარხარ.
_ ვიცი. მაგრამ რატომ მეუბნები, იმას ვერ ვხვდები.
_ იმიტომ, რომ ვერ ვმალავ.
_ მით უფრო მიჭირს მივხვდე რატომ ამბობ, ისედაც სახეზე გაწერია.
_ ასე ადვილად კითხულობ რა მაწერია სახეზე და რა არა?
_ არა, ადვილად არა. უბრალოდ შენი სხეული არ გააფრთხილეს, რომ სიყვარულის გამოხატვა შეიძლება არ გახდეს საჭირო, ამიტომაც გამოხატავ, სახეზე, ტრანსპორტში, ჭამის დროს, ლოგინში.
_ ჭამის დროს?
_ ხო, ვერ წარმოიდგენ რამდენს ჭამ. თან რაც უფრო გიყვარს, მით მეტს ჭამ.
_ გავსუქდი?
_ წარმოუდგენელია, რა სასაცილო ხარ, სულ რომ მესამე მსოფლიო ომი დაიწყოს მაინც არ შეწყვეტ იმაზე ფიქრს, თუ რამდენი კილო ხარ, მოგიხდება თუარა საცურაო კოსტიუმი ზაფხულში, ვიგრძნობ თუ არა ხელში აყვანის დროს რომ ორასი გრამით მოიმატე...
_... ანუ?
_ რა ანუ?
_ გავსუქდი?
_ არა, პირიქით.

თავი V

_ გავხდი?
_ ვერ ატყობ? ბოლო ორი თვეა დილითაც ცუდად გძინავს.
_ არ შემიმჩნევია. დავიღალე.
_ საკუთარ თავს ღლი, ორი თვეა გინდა ყველაფერი პირში მომახალო, მითხრა რა სასტიკი ვიყავი, მთელი ერთი წელი გალოდინე და ვერ ახერხებ...
_ რატომ არაფერი მკითხე?
_ რატომ უნდა მეკითხა?!
_ არ უნდა გეკითხა? ორი თვეა, შენი თქმით, ადამიანს აღარ ვგავარ, ამ ყველაფერს ამჩნევ და არ გაინტერესებს რა დამემართა? სულერთია შენთვის?
_ როგორ არ მაინტერესებს?!
_ აბა რატომ არაფერი მკითხე?
_ ყოველთვის თვითონ მიყვები ყველაფერს, ყველაფერზე მეტს, ჯერ გულში არ გაგივლია, ჯერ არ შეუწუხებიხარ და მაშინვე მიყვები, რომ ამას ფიქრობ, ასე გგონია, ეს გაწუხებს, რა იქნებოდა რომ; ამაზე ოცნებობ და ყველაფერს, რისი გადმოცემა და მოსმენაც შეიძლება და არ მეუბნები ერთადერთს, როგორ გგონია მაქვს უფლება რომ გკითხო? როცა უაღრესად ინტიმურ ამბებს მიყვები და ერთი საიდუმლო გაქვს, როგორ გგონია, უნდა გამოგკითხო? არის რაღაცები, რაც არავის უნდა მოუყვე, ჩემზე უკეთ ვინ იცის. ამიტომაც არ დაგაძალე, შენ ხომ მუდმივად გაქვს განცდა, რომ მე მეწყინება თუ რამე დამიმალე, ამას გარდა, ვერ იტან რომ მატყუებ და ამიტომაც სიმართლის მოყოლისასაც კი მიყვები ისე, რომ არ მეგონოს რომ მატყუებ. რატომ გგონია, რომ თავს უფლებას მივცემდი მეკითხა?
_ იქნებ იმიტომ არ გეუბნები, რომ მკითხო? თანაც საიდუმლოს გააჩნია, როცა ჩემი მდგომარეობა უარესდება მიზეზი არ უნდა გაარკვიო?
_ შენ ძლიერი ხარ, და მაშინაც კი, როცა გგონია, რომ სხვების დახმარება რომ არა მარტ ოვერ გაუმკლავდებოდი, მაშინაც კი, ტვითონ ძლევ ყველაფერს. ამიტომაც არ მეშინოდა ზედმეტად, ვიცოდი, რომ მოერეოდი, აკი მოერიე კიდეც.
_ რას მოვერიე?
_ სიყვარულს.

თავი IV

_ სისულელეს ამბობ..
_ შენ ჯერ კიდევ ვერ ხვდები, რადგან ჯერ კიდევ აქ ხარ.
_ და არსად წასვლას არ ვაპირებ.
_ შენ არ წახვალ, მე წავალ.
_ არ შეიძლება თავიდან დავიწყოთ?
_ აზრი არ აქვს.
_ თუ ორივეს სურვილი გვაქვს, წინააღმდეგობას ვერ ვხედავ.
_ ვინ ორივეს?
_ მე და შენ.
_ ჩემში სურვილს ხედავ?
_ ვხედავ.
_ ცუდად ხედავ.
_ ანუ ყველაფერი მე მბრალდება?
_ რა ყველაფერი? და რა მნიშვნელობა აქვს ვის ბრალდება?
_ და რატომ არ აქვს?
_ ჩემთვის არ აქვს, თუ შენთვის აქვს, მაშინ იცოდე, რომ ჩემი ბრალია. მე დავაშავე, დავიკარგე ერთი წელი და შენ შური იძიე. ახლა ისეა, როგორც უნდა იყოს. შენ _ ვალმოხდილი საკუთარი ერთწლიანი მოუსვენრობის წინაშე, მე – განადგურებული.
_ საკუთარი თავისგან მსხვერპლს ნუ შექმნი.
_ უცნაურია, ამდენ ხანს არ მიცნობდი და მე ვერაფერს ვხვდებოდი. მსხვერპლი მე კიარა შენ ხარ, ოღონდ ჩემი კიარა, საკუთარი თავის, საკუთარი სიამაყის.
_ რა სიამაყის?
_ აი იმის, რომელმაც შურისძიების გეგმა შეიმუშავა და განახორციელა.
_ და მსხვერპლი რატომ?
_ იმიტომ, რომ გიყვარვარ, უცნაურიც კია, ძალიან სხვანაირი სიყვარული იცი. მთავარია, ვინც გიყვარს იმას არ შეეშალოს, თორემ კლავს და თავს აკლავ. იდეალიზმის და მაქსიმალიზმის ყველაზე უარესი ფორმა. შენ საკუთარ შეცდომებსაც კი ვერ იტან, არათუ სხვისას და ისე იკვებები საკუთარი თავით, როგორც გველეშაპი საკუთარი კუდით.
_ რა პათეტიკაა?!
_ დღეს მეპატიება.

თავი III

_ მაშინ იქნებ მეც მეპატიება?
_ გეპატიოს.
_ ანუ?
_ რა ანუ?
_ დავივიწყოთ ეს დღე?
_ როგორ გგონია, მკვლელი, რომელიც მოინანიებს და რომელსაც მიეტევება დაივიწყებს მოკლულს? ან მოკლული გაცოცხლდება ამიღ? გეპატიოს საკუთარი შურისძიება, მაგრამ არ დაივიწყო ეს დღე.
_ რა სასაცილო ხარ.
_ ხო, გულისამრევად სასაცილო, მაგრამ, მადლობა ღმერთს, საცოდავი არა.
_ ასეთი არასოდეს მინახიხარ.
_ არ ვყოფილვარ ასეთი არასოდეს.
_ იქნებ ორივესთვის ჯობდა საერთოდ არ გაგვეცნო ერთმანეთი?
_ შენი სისულელე დღეს პიკს აღწევს.
_ რატომ?
_ კითხულობ კიდეც... გაგიკვირდეს შეიძლება, მაგრამ არ შეიძლება ერთი დღის გამო, სხვა დღეების ბედნიერება ფუჭად ჩაითვალოს.
_ ვიცი. მაინტერესებდა შენ თუ იცოდი.
_ რას გულისხმობ?
_ შენ გაქვს პრინციპები და ცხოვრობ. ოღონდ ჯერ პრინციპები გაქვს და მერე ცხოვრობ. შენი თავისუფლება შენსავე დადგენილ პრინციპებს აკვდება და ცხოვრობ, როგორც იდეალური სახელმწიფო, შეურყვნელი პრინციპებით და თუნდაც... ნუ იარსებებ.
_ არ მესმის.
_ მე და შენ ერთმანეთის არ გვესმის, ამიტომაც ვართ ერთად კარგად, არ ვიცი რატომ გირჩევნია გიცნობდნენ, ვიდრე უყვარდე...
_ მე მინდა მიცნობდნენ და ისე ვუყვარდე...
_ ჩაძვერი საკუთარ თავში და მითხარი, იცნობ საკუთარ თავს?
_ არა.
_ გაიფიქრე რომ კი, ოღონდ ზედმეტად ამბიციურ განაცხადად მოგეჩვენა, არა? ამაზე არ ვიდაოთ. ვერ დაგიმტკიცებ. კარგი, საკუთარ თავს თვითონ თუ არ იცნობ რას მოითხოვ ჩემგან?
_ არ ვიცი.
_ შენ არ შეგიძლია შეურაცხყოფა გადაყლაპო, ამიტომაც მიყვარხარ ალბათ, მაგრამ კიდევ იმიტომ, რომ ეგოისტი ხარ, თუმცა ამას არ აღიარებ.
_ არ ვარ ეგოისტი.
_ სეიძლება, ალბათ იმიტომ, რომ ვერ წარმოგიდგენია გიყვარდეს ადამიანი, თუ არ იცნობ, შენ ხომ საკუთარ თავს არ იცნობ?
_ წასვლას აპირებდი.

თავი II

_ სწორი ფორმულირებაა. ვაპირებდი.
_ მიკვირს როგორ ასწრებ კეკლუცობას ასეთ დროს.
_ დამჭირდა ახლა.
_ ხო, აშკარად, _ გაეღიმა.
_ რაც მთავარია, ჭრის, _ გაიღიმა და სარკეში გახედა საკუთარ თავს.
_ ვითომ?
_ არ ვიცი, მე ხომ არ გიცნობ.
_ ვერ ვიტყოდი, რომ საერთოდ არ მიცნობ.
_ უკან იხევ? უცნაურია, რა გავაკეთე ასეთი?
_ სარკეში ჩაიხედე. უკან არ ვიხევ, მიცნობ, მაგრამ მთავარი არ იცი ჩემს შესახებ.
_ სარკეში ჩახედვა რამეს ცვლის?
_ ბევრ რამეს, მაგრამ პრინციპს არა.
_ რომელ პრინციპს?
_ არ გავაჩერო ქალი, რომელსაც ჩემგან წასვლა უნდა.
_ აღარ უნდა.
_ ხომ უნდოდა. ორი თვე.
_ მეტი.
_ სარკეში რომ იხედები სერიოზული გამომეტყველება გცდილდება.
_ არ შემიმჩნევია.
_ მეც ახლა შევამჩნიე. თითქოს დაკვირვებული ხარ რომ არ გიხდება.
_ არადა პირიქით, მიხდება.
_ მაშინ მიზეზს ვერ ვხვდები.
_ შენ მითხარი ერთხელ, ზედმეტი სერიოზულობა არ მიყვარს შენს სახეზეო.
_ ანუ სარკეში ჩაიხედე, ჩემმა სიტყვებმა ცნობიერად თუ ქვეცნობიერად იმოქმედა და გამომეტყველება შეიცვალე?
_ არ ვიცი, ალბათ.
_ ჩემზე ორიენტირებული გამომეტყველება, აი ეს მომწონს. უფრო ზუსტად, ლოგიკურად ასეა, უნდა მომეწონოს, ემოცია გამიჩნდეს, თუმცა ემოცია აღარაა. სულერთია.
_ სულერთი?
_ თითქმის.
_ ანუ კიდევ არის შანსი?
_ არა, თითქმის სულერთია, იმიტომ რომ არის ემოცია, ოღონდ სხვა. და როცა ემოციები ერთმანეთში ირევა, შესაძლოა გეგონოს რომ ემოცია, რომელიც გაქვს, ის ემოციაა, რომელიც ლოგიკურად უნდა გქონდეს. შანსი ყოველთვის არის, ალბათ, მაგრამ ძალიან მცირედი და მისი გამოყენებაც ისე რთულია, რომ თვითონ იმ ადამიანმაც არ იცის, ვინც ამ შანსს იძლევა.
_ ანუ შენ.

თავი I

_ ანუ მე. არ ვიცი რა უნდა გააკეთო რომ რამე შეიცვალოს. ალბათ არსებობს ქცევის ასეთი ფორმა, ან მიმიკის ასეთი სახეობა, რომლის მორგებაც რამეს შეცვლის. მაგრამ მე არ ვიცი და შეიძლება ზუსტად ეს ხდის იმ შანსს გამოუყენებელს, რომელსაც მე გულის სიღრმეში გაძლევ. შენ შეიძლება ზუსტად ისე მოიქცე, ზუსტად ის მიმიკა მოირგო... მაგრამ მე ვერ ამოვიცნო და შანსი დაკარგულია. იცი რა მიკვირს? რა თამაშია ეს აწყობილის დანგრევა და ისევ აწყობა? ან რა სიამაყეა ასეთი, რომ თავის ასე დამცირებით ცდილობ გამოისყიდო? ან რა ძალა გაქვს ასეთი, რომ ასეთ სისუსტეს ავლენ?
_ მიყვარხარ.
_ სიყვარული აუცილებელი და არასაკმარისი პირობაა.
_ მე კიდევ არ მესმის ადამიანების, რომლებსაც ერთმანეთი უყვართ და ცალ-ცალკე ცხოვრობენ.
_ სასაცილოა.
_ რა არის სასაცილო.
_ გვიყვარდა, ვცხოვრობდით და შენმა შურისძიებამ ყველაფერი დაანგრია და თურმე ჩემი ბრალია რომ ამიერიდან ცალ-ცალკე ვიცხოვრებთ? ასე არ გეგმავდი? რომ გულს მატკენდი და მთელი ცხოვრება დავიტანჯებოდი?
_ მართალია, სასაცილოა, _ აკოცა და სადარბაზოში გამავალი კარი გამოაღო.
_ ნახვამდის.
_ ნახვამდის.






leo-dzia
მე წავიკითხე...
ციცქნა
ციტატა(leo-dzia @ Dec 5 2008, 16:24) *
მე წავიკითხე...

საღოლ blum.gif
tako_kakabadze
მეც წავიკითხე. smile.gif
leo-dzia
***


მე დამიმონა დღეების კვდომამ
და სურვილების ნაცრისფერობამ,
ცოდვის ჭაობში კისრამდე დგომამ,
ბნელმა აზრებმა,უიმედობამ...

ნახანძრალ ქუჩებს არ უდუღთ სისხლი,
სიყალბემ თავის სენი გადამდო,
გონებას კვლავაც ედება ნისლი,
ბოღმა გრძნობებზე ისევ ნავარდობს...

არასდროს ჰქონდა ცხოვრებას აზრი,
ალბათ არც ღირდა კაცად გაჩენა,
თუკი ყველაფერს ესმევა ხაზი-
მაშ რატომ მინდა ქვეყნად დარჩენა?


2008წ. 4 დეკემბერი...


თბილისი,ღამე...



ციცქნა
ციტატა(tako_kakabadze @ Dec 8 2008, 7:03) *
მეც წავიკითხე. smile.gif

ვაჰხ, და სათქმელი არცერთს არ გაქვთ smile.gif

ცუდია p.gif
Miss Green
ციცქნა
წავიკითხე, არ მომეწონა pardon.gif

ახლა ტექნიკური მხარე biggrin.gif - ამხელა დიალოგებს რომ წერ, ზოგჯერ მიუთითე ხოლმე ვის ეკუთვნის სიტყვები, თორემ ზოგჯერ ძნელია გარკვევა. მეორე, დიალოგი ძალიან არაბუნებრივია, არ შეიძლება ორ ადამიანს ასე ესმოდეს ერთმანეთის და ლამისაა ერთმანეთის ფიქრებს კითხულობდეს. მონოლოგს უფრო გავს, მიხვდი ალბათ რასაც ვგულისხმობ. და თან მკითხველისთვის დამღლელია ასე სხაპასხუპით, ყოველგვარი ახსნა-განმარტების გარეშე მიყრილი ფრაზების კითხვა (ჩემთვის ასე იყო, ყოველ შემთხვევაში) smile.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 8 2008, 22:57) *
ციცქნა
წავიკითხე, არ მომეწონა pardon.gif

ახლა ტექნიკური მხარე biggrin.gif - ამხელა დიალოგებს რომ წერ, ზოგჯერ მიუთითე ხოლმე ვის ეკუთვნის სიტყვები, თორემ ზოგჯერ ძნელია გარკვევა. მეორე, დიალოგი ძალიან არაბუნებრივია, არ შეიძლება ორ ადამიანს ასე ესმოდეს ერთმანეთის და ლამისაა ერთმანეთის ფიქრებს კითხულობდეს. მონოლოგს უფრო გავს, მიხვდი ალბათ რასაც ვგულისხმობ. და თან მკითხველისთვის დამღლელია ასე სხაპასხუპით, ყოველგვარი ახსნა-განმარტების გარეშე მიყრილი ფრაზების კითხვა (ჩემთვის ასე იყო, ყოველ შემთხვევაში) smile.gif


წითელი პესიმიზმია , ლურჯი მცდარი აღქმაა
დანარჩენი გასაგებია, მარა რაცაა ესაა pardon.gif
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 8th December 2008 - 23:05) *
წითელი პესიმიზმია , ლურჯი მცდარი აღქმაა

ეტყობა სწორად ვერ გამოვხატე აზრი smile.gif ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, აი, ერთ ადამიანს ხომ ესმის საკუთარი თავის და იცის საკუთარი აზრები და შეხედულებები, ამიტომ ზედმეტ ახსნა-განმარტებებს აღარ საჭიროებს. ამიტომ მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ერთი ადამიანი ესაუბრება საკუთარ თავს.
aivi
ოო, ციცქნა, შე ნიჭიერო...

რა გითხრა, იმოქმედა ძალიან, ოღონდ რაა ახლა ეს, ამის წაკითხვა არ იყო ჩემთვის საჭირო ცხოვრების ამ ეტაპზე.

ერთი რამეა, ცხადია სპეციალურადა გაქ გაკეთებული ეგრე, არც გარეგნობას და არც არაფერს რომ არ აგწერ დიალოგების გარდა, კუნდერასავით ცოტა... ჰო კიდე, სულაც არ ირევა პერსონაჟების სიტყვები, იმდენად მკვეთრად გამოხატული ქალური და კაცური პერსონაჟბია რომ ზუსტად ხვდები რა რომელმა თქვა, არ ვეთანხმები გრინს ასე რომ.


ღრმადფსიქოლოგიური და საინტერესო რამეა
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 8 2008, 23:10) *
ეტყობა სწორად ვერ გამოვხატე აზრი smile.gif ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, აი, ერთ ადამიანს ხომ ესმის საკუთარი თავის და იცის საკუთარი აზრები და შეხედულებები, ამიტომ ზედმეტ ახსნა-განმარტებებს აღარ საჭიროებს. ამიტომ მრჩება შთაბეჭდილება, რომ ერთი ადამიანი ესაუბრება საკუთარ თავს.


შეიძლება pardon.gif

მარტო შენ არ უჩივი მაგ დიალოგის არაბუნებრივობას pardon.gif
მარა ეგრე მეც არაბუნებრივი ვარ pardon.gif ბევრს ჩემი ქცევა ასეთი ჰქონია, მაგრამ სავსებით ბუნებრივია ჩემთვის pardon.gif

ეს მოთხრობა მხოლოდ დასაწყისია და პირობას ვდებ განვვითარდები punish.gif

ციტატა(aivi @ Dec 9 2008, 18:06) *
ოო, ციცქნა, შე ნიჭიერო...

რა გითხრა, იმოქმედა ძალიან, ოღონდ რაა ახლა ეს, ამის წაკითხვა არ იყო ჩემთვის საჭირო ცხოვრების ამ ეტაპზე.

ერთი რამეა, ცხადია სპეციალურადა გაქ გაკეთებული ეგრე, არც გარეგნობას და არც არაფერს რომ არ აგწერ დიალოგების გარდა, კუნდერასავით ცოტა... ჰო კიდე, სულაც არ ირევა პერსონაჟების სიტყვები, იმდენად მკვეთრად გამოხატული ქალური და კაცური პერსონაჟბია რომ ზუსტად ხვდები რა რომელმა თქვა, არ ვეთანხმები გრინს ასე რომ.
ღრმადფსიქოლოგიური და საინტერესო რამეა

მიხარია ასეთი შთაბეჭდილება თუ დაგრჩა, გულწრფელად smile.gif
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 18:54) *
მარტო შენ არ უჩივი მაგ დიალოგის არაბუნებრივობას
მარა ეგრე მეც არაბუნებრივი ვარ ბევრს ჩემი ქცევა ასეთი ჰქონია, მაგრამ სავსებით ბუნებრივია ჩემთვის

კარგი რა, შენი ქცევა რა შუაშია. მე ნაწარმოებს ვაფასებ ამ შემთხვევაში. მე მგონი, პირიქით, უნდა გიხაროდეს კიდეც შენიშვნა, რომ მომავალში რაღაცეები გაითვალისწინო და უკეთესად დაწერო smile.gif

ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 18:54) *
ეს მოთხრობა მხოლოდ დასაწყისია და პირობას ვდებ განვვითარდები

წარმატებას გისურვებ smile.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 19:00) *
კარგი რა, შენი ქცევა რა შუაშია. მე ნაწარმოებს ვაფასებ ამ შემთხვევაში. მე მგონი, პირიქით, უნდა გიხაროდეს კიდეც შენიშვნა, რომ მომავალში რაღაცეები გაითვალისწინო და უკეთესად დაწერო smile.gif
წარმატებას გისურვებ smile.gif


და ვინ ამბობს რო არ ვითვალისწინებ?
მაგრამ როგორც გათვალისწინების ისე დავის უფლებას ვიტოვებ default.gif
Miss Green
ციტატა(aivi @ 9th December 2008 - 18:06) *
იმდენად მკვეთრად გამოხატული ქალური და კაცური პერსონაჟბია რომ ზუსტად ხვდები რა რომელმა თქვა

არა, არ გეთანხმები მეც smile.gif ყოველთვის ეგრე არ არის.

ა, ჰო, ციცქნა, კიდევ მინდოდა რაღაცის თქმა, სტერეოტიპული რაღაცეები გაქვს გამოყენებული და არ მომწონს. მაგალითად, ის რომ მოკლეთმიანი გოგო კაცურია; ვისაც მოკლეთმიანი გოგო მოსწონს, ის შეიძლება ცისფერი იყოს და ა. შ.
:შეგჭამეშენიშვნებით: sorry.gif

ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 19:03) *
და ვინ ამბობს რო არ ვითვალისწინებ?
მაგრამ როგორც გათვალისწინების ისე დავის უფლებას ვიტოვებ

მე მგონი, ზედმეტად გაგაღიზიანა შენიშვნამ და ამიტომ აღვნიშნე, რომ კარგი განზრახვა მაქვს და არა ცუდი.
ოღონდ ახლა არ თქვა, გაღიზიანების უფლება მაქვსო smile.gif biggrin.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 19:05) *
არა, არ გეთანხმები მეც smile.gif ყოველთვის ეგრე არ არის.

ა, ჰო, ციცქნა, კიდევ მინდოდა რაღაცის თქმა, სტერეოტიპული რაღაცეები გაქვს გამოყენებული და არ მომწონს. მაგალითად, ის რომ მოკლეთმიანი გოგო კაცურია; ვისაც მოკლეთმიანი გოგო მოსწონს, ის შეიძლება ცისფერი იყოს და ა. შ.
:შეგჭამეშენიშვნებით: sorry.gif


მოდი ცოტა სხვა კუთხით შეხედე, აი მაგალითად იმას, რომ გოგო რასაც ეუბნება ბიჭს ბიჭზე, ეს გოგოს ვარაუდია და არა ჭეშმარიტება, ანუ ეს არ ნიშნავს რომ გოგომ ზუსტად გაშიფრა ბიჭი. და იგივე ამბავი პირიქით. ამის გაუთვალისწინებლად ალბათ შენ ჩათვალე რო ისინი ერთმანეთს ძალიან კარგად იცნობენ, სინამდვილეში არსიც ეგაა, რო გარტყმაში არ არიან. ტოესწ, იციან რაღაც. მარა ცოტა.

ახლა, დალშე. თვითონ ვარ მოკლეთმიანი და სულ არ ვთვლი რო კაცური ვარ, ეს აზრი სულაც არაა გატარებული, უბრალოდ მსუბუქი იუმორი დაყვება დიალოგს. თვითონ ეგ აზრი უფრო კაცებისგან მოდის, კაცების უმეტესობას (როგორც თვითონ დავაკვირდი, როცა ბიჭურად შევიჭერი თმა, მიუხედავად იმისა, რომ გრძელ თმაზე ბევრად მაგრად მიხდება) აქვთ უარყოფითი რეაქცია smile.gif ანუ "მე ქალი ვიცი გრძელი თმით", "გრძელი თმა უფრო სექსუალურია" და "ქალი თმით უნდა დაითრიო საკოცნელად" და ა.შ. biggrin.gif

თორე სულაც არ ვამბობ იმას, რო ვისაც მე მოვწონვარ ცისფერია

ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 19:08) *
მე მგონი, ზედმეტად გაგაღიზიანა შენიშვნამ და ამიტომ აღვნიშნე, რომ კარგი განზრახვა მაქვს და არა ცუდი.
ოღონდ ახლა არ თქვა, გაღიზიანების უფლება მაქვსო smile.gif biggrin.gif


ვაჰხ, ასეთი რთული გასაშიფრი ვარ? biggrin.gif

ცხოვრებაში არ გავღიზიანებულვარ კრიტიკაზე, მაქსიმუმ მწყენოდა იმის გამო რო მოთხრობა ისეთი არ გამოვიდა, როგორიც მინდოდა smile.gif

შეგიძლია ჩემს ერთგულ მკითხველებთან გაიკითხო
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 19:13) *
ახლა, დალშე. თვითონ ვარ მოკლეთმიანი და სულ არ ვთვლი რო კაცური ვარ, ეს აზრი სულაც არაა გატარებული, უბრალოდ მსუბუქი იუმორი დაყვება დიალოგს. თვითონ ეგ აზრი უფრო კაცებისგან მოდის, კაცების უმეტესობას (როგორც თვითონ დავაკვირდი, როცა ბიჭურად შევიჭერი თმა, მიუხედავად იმისა, რომ გრძელ თმაზე ბევრად მაგრად მიხდება) აქვთ უარყოფითი რეაქცია ანუ "მე ქალი ვიცი გრძელი თმით", "გრძელი თმა უფრო სექსუალურია" და "ქალი თმით უნდა დაითრიო საკოცნელად" და ა.შ.

იცი რაშია საქმე, შენ თუ ეგ აზრი და სტერეოტიპი არ მოგწონს, როცა მაგ თემაზე წერ, ეს უარყოფითად უნდა წარმოაჩინო და არა ასე კონფორმისტულად და სასხვათაშორისოდ იყოს თქმული. ხელოვნების ნიმუში სწორედ იმისთვის იქმნება, რომ რაც არ მოგწონს, ის გამოხატო და სხვებსაც დაანახო, რომ ცუდია. მე ასე მესმის smile.gif

ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 19:13) *
ვაჰხ, ასეთი რთული გასაშიფრი ვარ?

ცხოვრებაში არ გავღიზიანებულვარ კრიტიკაზე, მაქსიმუმ მწყენოდა იმის გამო რო მოთხრობა ისეთი არ გამოვიდა, როგორიც მინდოდა

OK, მე მაპატიეთ pardon.gif smile.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 19:29) *
იცი რაშია საქმე, შენ თუ ეგ აზრი და სტერეოტიპი არ მოგწონს, როცა მაგ თემაზე წერ, ეს უარყოფითად უნდა წარმოაჩინო და არა ასე კონფორმისტულად და სასხვათაშორისოდ იყოს თქმული. ხელოვნების ნიმუში სწორედ იმისთვის იქმნება, რომ რაც არ მოგწონს, ის გამოხატო და სხვებსაც დაანახო, რომ ცუდია. მე ასე მესმის smile.gif


მე სხვანაირად მესმის. მოთხრობაში ჩანს ის რაც არსებითია, ანუ არსებითი შეხედულებები - ჩემი.
და ნუ რა ვარცხნილობა მომწონს ან რა სტერეოტიპი არ მომწონს ვარცხნილობის შესახებ ეს ისევე მეჩვიდმეტეხარისხოვანია, როგორც თვითონ სტერეოტიპი.
smile.gif
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 19:38) *
მე სხვანაირად მესმის. მოთხრობაში ჩანს ის რაც არსებითია, ანუ არსებითი შეხედულებები - ჩემი.
და ნუ რა ვარცხნილობა მომწონს ან რა სტერეოტიპი არ მომწონს ვარცხნილობის შესახებ ეს ისევე მეჩვიდმეტეხარისხოვანია, როგორც თვითონ სტერეოტიპი

ჰო, გასაგებია ახლა, სტერეოტიპები შენთვის მეჩვიდმეტეხარისხოვანია, ჩემთვის კი მისი არმოწონება არსებით შეხედულებებში გადის smile.gif

კიდევ რა მაინტერესებს, შენ თვითონ როგორ განმარტავ ამ მოთხრობას, რა არსებითი შეხედულებების გადმოცემას ცდილობ?
მე თუ სწორად მესმის, მგონი მაგ არსებით შეხედულებებშიც მაინცდამაინც ვერ გეთანხმები smile.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 19:45) *
ჰო, გასაგებია ახლა, სტერეოტიპები შენთვის მეჩვიდმეტეხარისხოვანია, ჩემთვის კი მისი არმოწონება არსებით შეხედულებებში გადის smile.gif

კიდევ რა მაინტერესებს, შენ თვითონ როგორ განმარტავ ამ მოთხრობას, რა არსებითი შეხედულებების გადმოცემას ცდილობ?
მე თუ სწორად მესმის, მგონი მაგ არსებით შეხედულებებშიც მაინცდამაინც ვერ გეთანხმები smile.gif


სავარაუდოდ სწორად გესმის, იმიტო რო მანდ ყველაფერი ზედაპირზე დევს smile.gif
არ განვმარტავ მაგ კუთხით არაფერს smile.gif დიდი ბოდიში, მაგრამ არ მიყვარს საკუთარ ნაწერებზე საუბარი.

მოთხრობამ უნდა გადმოგცეს ჩემი აზრი, თუარადა მე არ უნდა დავჯდე და განვმარტო. ჩემი პოზიცია მთლიანად ეგაა, რაც მოთხრობაშია smile.gif
თუ ბოლომდე "ვერ მოდის" ჩემი მოსაზრება, ეგ მოთხრობის მინუსია ი ვსიო smile.gif

და კიდევ, არაა საჭირო დამეთანხმო, უფრო მეტიც, აუცილებელიც კია შემეწინააღმდეგო default.gif
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 19:52) *
მოთხრობამ უნდა გადმოგცეს ჩემი აზრი, თუარადა მე არ უნდა დავჯდე და განვმარტო. ჩემი პოზიცია მთლიანად ეგაა, რაც მოთხრობაშია
თუ ბოლომდე "ვერ მოდის" ჩემი მოსაზრება, ეგ მოთხრობის მინუსია ი ვსიო

რა იცი შენ, იქნებ მოთხრობის კი არა, ჩემი მინუსია? biggrin.gif
მგონი, სჯობდა, მაინც გეთქვა smile.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 9 2008, 20:09) *
რა იცი შენ, იქნებ მოთხრობის კი არა, ჩემი მინუსია? biggrin.gif
მგონი, სჯობდა, მაინც გეთქვა smile.gif


პრინციპის ამბავია smile.gif

ნე ა, მოთხრობის მინუსია smile.gif

შენ რო ვიღაც ჩირიკი ან ჩიკოტელა იყო, კიდე ჩავთვლიდი რო შენი მინუსია, მარა ხო არ ხარ არც ჩირიკი და არც ჩიკოტელა biggrin.gif
Miss Green
ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 20:16) *
ნე ა, მოთხრობის მინუსია

არა, მე გავიგე და არ ვფიქრობ, რომ ამ მხრივ მინუსი აქვს მოთხრობას smile.gif უბრალოდ დაზუსტება მინდოდა.

ციტატა(ციცქნა @ 9th December 2008 - 20:16) *
შენ რო ვიღაც ჩირიკი ან ჩიკოტელა იყო, კიდე ჩავთვლიდი რო შენი მინუსია, მარა ხო არ ხარ არც ჩირიკი და არც ჩიკოტელა

blush2.gif
მარა, რას ერჩი ჩირიკს და ჩიკოტელას? biggrin.gif
ციცქნა
ციტატა(Miss Green @ Dec 10 2008, 0:43) *
არა, მე გავიგე და არ ვფიქრობ, რომ ამ მხრივ მინუსი აქვს მოთხრობას smile.gif უბრალოდ დაზუსტება მინდოდა.
blush2.gif
მარა, რას ერჩი ჩირიკს და ჩიკოტელას? biggrin.gif

ლიტერატურის გარტყმაში არ არიან biggrin.gif
არც ფსევდოლიტერატურის blush2.gif
leo-dzia
ეს ლექსი ომის დასრულების პერიოდსი დავწერე... როცა გორში ჯერ ისევ რუსები იდგნენ..


რავი,მგონი რაღაც გამოვიდა...

გაიცანით და შემაფასეთ,ნუ მოერიდებით კრიტიკულ შენიშვნებს და კომენტარებსაც...

ახლა ათმაგად...


ახლა ათმაგად მწყურია სისხლი,
დაუმარხავ ძმებს ვერ ტირის დედა,
ქალაქს ამძიმებს კვამლი და ნისლი,
ასფალტისფერი თან დასდევს სევდა...

ახლა ათმაგად მწყურია ომი,
ბოღმა და ბრაზი აჟრჟოლებს სხეულს,
თავჩაქინდრული,მუხლებზე მგდომი
არ ვეჩვენები მომხდურ მტერს წყეულს...

ახლა ათმაგად იგრძნობა ჟინი,
დედავ დღესა სჩანს შენი დედობა,
დღეს წინაპრების მესმის ყიჟინა,
დეს ვერ დამჩაგრავს უიმედობა...

ახლა ათმაგად მოგვიწევს ბრძოლა,
მტერი გვიფრთხოდეს,ხმალი ელავდეს,
და თუ მოგვიწევს საფლავში წოლა,
გული არ შედრკეს,იქაც ღელავდეს...

ახლა ათმაგად მძიმეა ტვირთი,
რასაც მამულის შვილობა ჰქვია,
ღმერთი არასდროს ყოფილა მითი,
ბრძოლა არასდროს არ არის გვიან...

ახლა ათმაგად დიდი გვაქვს ვალი,
საფლავსი მწოლი წინაპრებისა.
ნუ მოგვეშლება იმედი ხვალის
და რწმენა დიდი გამარჯვებისა...


2008წ.. 17 აგვისტო..

ბობნევი,ღამე...



ლიტერატურულად შეიძლება დიდი არაფერი,მაგრამ ვფიქრობ განწყობას გამოხატავს...
pensioneri
ციტატა(leo-dzia @ Dec 12 2008, 15:14) *
ეს ლექსი ომის დასრულების პერიოდსი დავწერე... როცა გორში ჯერ ისევ რუსები იდგნენ..
რავი,მგონი რაღაც გამოვიდა...

გაიცანით და შემაფასეთ,ნუ მოერიდებით კრიტიკულ შენიშვნებს და კომენტარებსაც...

ახლა ათმაგად...
ახლა ათმაგად მწყურია სისხლი,
დაუმარხავ ძმებს ვერ ტირის დედა,
ქალაქს ამძიმებს კვამლი და ნისლი,
ასფალტისფერი თან დასდევს სევდა...

ახლა ათმაგად მწყურია ომი,
ბოღმა და ბრაზი აჟრჟოლებს სხეულს,
თავჩაქინდრული,მუხლებზე მგდომი
არ ვეჩვენები მომხდურ მტერს წყეულს...

ახლა ათმაგად იგრძნობა ჟინი,
დედავ დღესა სჩანს შენი დედობა,
დღეს წინაპრების მესმის ყიჟინა,
დეს ვერ დამჩაგრავს უიმედობა...

ახლა ათმაგად მოგვიწევს ბრძოლა,
მტერი გვიფრთხოდეს,ხმალი ელავდეს,
და თუ მოგვიწევს საფლავში წოლა,
გული არ შედრკეს,იქაც ღელავდეს...

ახლა ათმაგად მძიმეა ტვირთი,
რასაც მამულის შვილობა ჰქვია,
ღმერთი არასდროს ყოფილა მითი,
ბრძოლა არასდროს არ არის გვიან...

ახლა ათმაგად დიდი გვაქვს ვალი,
საფლავსი მწოლი წინაპრებისა.
ნუ მოგვეშლება იმედი ხვალის
და რწმენა დიდი გამარჯვებისა...
2008წ.. 17 აგვისტო..

ბობნევი,ღამე...
ლიტერატურულად შეიძლება დიდი არაფერი,მაგრამ ვფიქრობ განწყობას გამოხატავს...

ეს ლექსი ვიცოდი....
და განსაკუთრებულად მომწონს...
nino _13
რად დუღხარ სისხლო?


სისხლო რად დუღხარ,რად ბორგავ გულო?
რად ჭენაობენ გრძნობის რაშები?
ცეცხლს უკიდებენ ფიქრები აზრებს,
როგორც შუამთას ყიზილბაშები.

მეძახის მიწა ცრმლით და ოხვრით,
სისხლის ოხშივარს მზე ღმერთს წაუღებს,
შემოიჭრება ყიჟინა სულში,
ოცნება მამულს ციხეს აუგებს.

შეეშინდება შიშს დაფდაფების,
ალქაჯი მორთავს საზარლად კივილს,
მომევლინება მშველელად ტყვია,
წამლად მიიღებს სხეული ტკივილს.

შეეყინება მზერა იარაღს
და ნაცრისფერი ხეების ფერდობს,
ჭირისუფლებიც ვერ გაიგებენ
რატომ ვბორგავდი ჭაბუკი ერთ დროს.

რას ყვირი სისხლო,რად ფეთქავ გულო?
ცივ სამარეში ბედსაც დავცინებ.
ახლა კი ველი,ველი ცხელ ტყვიას,
ჩემს მდუღარე სისხლს რომ გააციებს...

2008წ. 24 მაისი.







ეს მომწონდა შენი ლექსებიდან ძაან, მაგრამ


ეს მართლა ძაან მაგარია
ციტატა(leo-dzia @ 12th December 2008 - 15:14) *
ახლა ათმაგად...


ახლა ათმაგად მწყურია სისხლი,
დაუმარხავ ძმებს ვერ ტირის დედა,
ქალაქს ამძიმებს კვამლი და ნისლი,
ასფალტისფერი თან დასდევს სევდა...

ახლა ათმაგად მწყურია ომი,
ბოღმა და ბრაზი აჟრჟოლებს სხეულს,
თავჩაქინდრული,მუხლებზე მგდომი
არ ვეჩვენები მომხდურ მტერს წყეულს...

ახლა ათმაგად იგრძნობა ჟინი,
დედავ დღესა სჩანს შენი დედობა,
დღეს წინაპრების მესმის ყიჟინა,
დეს ვერ დამჩაგრავს უიმედობა...

ახლა ათმაგად მოგვიწევს ბრძოლა,
მტერი გვიფრთხოდეს,ხმალი ელავდეს,
და თუ მოგვიწევს საფლავში წოლა,
გული არ შედრკეს,იქაც ღელავდეს...

ახლა ათმაგად მძიმეა ტვირთი,
რასაც მამულის შვილობა ჰქვია,
ღმერთი არასდროს ყოფილა მითი,
ბრძოლა არასდროს არ არის გვიან...

ახლა ათმაგად დიდი გვაქვს ვალი,
საფლავსი მწოლი წინაპრებისა.
ნუ მოგვეშლება იმედი ხვალის
და რწმენა დიდი გამარჯვებისა...


ეტყობა წმინდა გრძნობითაა დაწერილი ....

ძალიან კარგ ლექსებს წერ, მაგარი ხარ !

კრიტიკულ შენისვნებს რაც შეეხება ძალიანაც რომ მოვინდომო ალბათ ვერ ვიპოვი, კრიტიკა შეიძლება აზრის, გრძნობის არა, იმ განწყობისა რამაც ეს ლექსი დაგაწერინა default.gif
ნი. . .
ახლა ათმაგად...


ახლა ათმაგად მწყურია სისხლი,
დაუმარხავ ძმებს ვერ ტირის დედა,
ქალაქს ამძიმებს კვამლი და ნისლი,
ასფალტისფერი თან დასდევს სევდა...

ახლა ათმაგად მწყურია ომი,
ბოღმა და ბრაზი აჟრჟოლებს სხეულს,
თავჩაქინდრული,მუხლებზე მგდომი
არ ვეჩვენები მომხდურ მტერს წყეულს...

ახლა ათმაგად იგრძნობა ჟინი,
დედავ დღესა სჩანს შენი დედობა,
დღეს წინაპრების მესმის ყიჟინა,
დეს ვერ დამჩაგრავს უიმედობა...

ახლა ათმაგად მოგვიწევს ბრძოლა,
მტერი გვიფრთხოდეს,ხმალი ელავდეს,
და თუ მოგვიწევს საფლავში წოლა,
გული არ შედრკეს,იქაც ღელავდეს...

ახლა ათმაგად მძიმეა ტვირთი,
რასაც მამულის შვილობა ჰქვია,
ღმერთი არასდროს ყოფილა მითი,
ბრძოლა არასდროს არ არის გვიან...

ახლა ათმაგად დიდი გვაქვს ვალი,
საფლავსი მწოლი წინაპრებისა.
ნუ მოგვეშლება იმედი ხვალის
და რწმენა დიდი გამარჯვებისა...


მმმმმმაგარაიაააააა... smile.gif
Ghost Rider
მირბის,მიმაფრენს უგზოუკვლოდ ჩემი მერანი
უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი
გასწი მერანო შენს ჭენებას არ აქვს საზღვარი
და ნიავს მიეც ფიქრი ჩემი შავად მღელვარი


ჯერ არ დამისრულებია wub.gif საბოლოო ვარიანტს მოგვიანებით შემოგთავაზებთ blush2.gif
ნი. . .
Ghost Rider


ვაა საღოლ რა მაგარია biggrin.gif:D გინდა გაგრძელებაში მოგეხმაროო??? biggrin.gif:D
nino _13
ნი. . .
ნინ შენ არაფერს წერ ხოლმე? blum.gif
ნი. . .
nino _13


კი მარა აქ ვერ გავბედავ დადებას...ჩემთვის ვჩხაპნიაობ ხოლმე smile.gif
nino _13
ნი. . .
გენაცვალეე, რა კარგი ხარ..მე მაინც წამაკითხე default.gif

ჰა წამაკითხებ???
Ghost Rider
ციტატა(ნი. . . @ 12th December 2008 - 20:50) *
ვაა საღოლ რა მაგარია

blush2.gif
ციტატა(ნი. . . @ 12th December 2008 - 20:50) *
გინდა გაგრძელებაში მოგეხმაროო???

ხო,დამეხმარე,თორე რითმებს ვეღარ ვუძებნი biggrin.gif
leo-dzia
pensioneri
nino _13
ნი. . .


გაიხარეთ,კარგი ხალხი ხართ...

დიდი მადლობა შექებისთვის...
nino _13
ციტატა(leo-dzia @ 15th December 2008 - 17:29) *
დიდი მადლობა შექებისთვის...

არაფერს, ლეო ძია, არაფერს default.gif
სასიამოვნოა ხოლმე შენი ლექსების წაკითხვა default.gif
leo-dzia
წინ მე გამიშვით,არაფრისა არ მეშინია!

ცხრა ლახვარი რომ ჩამარტყან ცხრაჯერ გულში,
მტრის ჯინაზე ცხრაჯერ მწარედ გავიცინებ,
დავიღლები საქართველოს სიყვარულში,
სასთუმალზე ართხელაც არ დავიძინებ...

ლ.ასათიანი



არ მეშინია,გამატარეთ არ მეშინია,
პირველს მე მომხვდეს შხამიანი ისარი მტრისა,
არ მეშინია,ეშმაკისაც არ მეშინია,
სიყვარული მაქვს სამშობლოსი და რიდი ღვთისა.

წინ მე გამიშვით,სისხლით ვღებო ეს გულისპირი,
ბრძოლაში მხდალი არავინ არ გადამეყაროს,
ჩემთვის არ არის მეტი ჯილდო და შენაპირი-
ვალმოხდილს გულზე მშობლიური მიწა მეყაროს...

არ მეშინია,დამიჯერეთ არ მეშინია,
სისხლი მიყივის გიჟმაჟური გაწიწმატებით,
მამულო შენთვის მე სიცოვხლე გამიწირია,
მკვდარიც ვიხარებ საქართველოს გამთლიანებით.

წინ მე გამიშვით,სახლში დარჩეს ყველა ლაჩარი,
თუ მოვკვდე გულზე ხუთჯვრიანი დროშა მეფაროს,
მარტო ვიბრძოლებ,თუმც დამიცავს უფლის ლაშქარი,
ფლიდი და მხდალი ახლოსაც კი არ გამეკაროს.

არ მეშინია,არაფერისა არ მეშინია,
უკუმიგდია სილაჟვარდე სიჭაბუკისა,
სამშობლო ბევრჯერ ცხარე ცრემლით დამიტირია,
თუმც არასოდეს დამიკარგავს რწმენა უფლისა.

წინ მე გამიშვით,გავუმრთელო სამშობლოს წყლული,
რადგან უფალმა ჩემი ქვეყნად მოსვლა ინება
სიკვდილს არ ვნაღვლობ და მოვკვდები დაფლეთილ გულით,
ოღონდ შევიგრძნო ივერიის გამობრწყინება.

არ მეშინია,გეფიცებით არ მეშინია,
სამსხვერპლოზე დევა აფეთქება გაზაფხულისა,
მტერო იცოდე ცხრაჯერ მწარედ გამიცინია,
მწვერვალებს არხევს ჟრუანტელი ჩემი სულისა.

წინ მე გამიშვით და ვიბრძოლებ გატეხილი ხმლით,
წინ მე გამიშვით სასთუმალზე არ მიძინია,
სიკვდილის პირზეც დავიძახებ განწირული ხმით
-"წინ მე გამიშვით,არაფრისა არ მეშინია!!!"


2006წელი,30 ივლისი.

ბობნევი,ღამე....
pensioneri
leo-dzia

ფორუმზე დაპოსტვას საერთოდ აღარ ვაპირებდი,მაგრამ არ შემეძლო ამ ლექსზე კომენტარი არ გამეკეთებინა.

ამ ლექსის ნაწყვეტი უკვე წაკითხული მქონდა,მაგრამ თავიდან ბოლომდე რომ წავიკითხე,გეფიცები ჟრუანტელმა დამიარა!!!

თანაც გადასარევად ასახავს შენს ხასიათს...

მაგარი ხარ და იქნებ გეფიქრა ჩემს რჩევაზე...
გახსოვს ადრე რა გირჩიე?
ეს არის ფორუმის "მსუბუქი" (lo-fi) ვერსია. თუ გსურთ იხილოთ სრულად, სურათებით, გაფორმებით და მეტი ინფორმაციით, დააწკაპუნეთ აქ.