დახმარება - ძებნა - წევრთა სია - კალენდარი
სრული ვერსია: საკუთარი შემოქმედება
თსუ ფორუმი > ხელოვნება > ლიტერატურა
გვერდი: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18
nino _13
leo-dzia
შენს ლექსებს რომ ვკითხულობ, ვაჟას სიტყვები მახსენდება ხოლმე:
"სისხლი გვიფუის ძარღვებში,
სისხლი ლაშქრობას ჩვეული....."

ხოდა თუ ასეთი ქართველი ვაჟკაცები კიდევ შემორჩნენ ერთ-ერთი ნამდვილად შენ უნდა იყო smile.gif
leo-dzia
pensioneri

გაიხარე თაკო... შენი რჩევაც მახსოვს და ვიფიქრებ კიდეც,მაგრამ ჯერ ალბათ არა... რავი...


nino _13


რა ვიცი რა გითხრა... დიდი მადლობა...
sting
ციტატა(leo-dzia @ Dec 17 2008, 18:07) *
წინ მე გამიშვით,არაფრისა არ მეშინია!

ცხრა ლახვარი რომ ჩამარტყან ცხრაჯერ გულში,
მტრის ჯინაზე ცხრაჯერ მწარედ გავიცინებ,
დავიღლები საქართველოს სიყვარულში,
სასთუმალზე ართხელაც არ დავიძინებ...

ლ.ასათიანი

არ მეშინია,გამატარეთ არ მეშინია,
პირველს მე მომხვდეს შხამიანი ისარი მტრისა,
არ მეშინია,ეშმაკისაც არ მეშინია,
სიყვარული მაქვს სამშობლოსი და რიდი ღვთისა.

წინ მე გამიშვით,სისხლით ვღებო ეს გულისპირი,
ბრძოლაში მხდალი არავინ არ გადამეყაროს,
ჩემთვის არ არის მეტი ჯილდო და შენაპირი-
ვალმოხდილს გულზე მშობლიური მიწა მეყაროს...

არ მეშინია,დამიჯერეთ არ მეშინია,
სისხლი მიყივის გიჟმაჟური გაწიწმატებით,
მამულო შენთვის მე სიცოვხლე გამიწირია,
მკვდარიც ვიხარებ საქართველოს გამთლიანებით.

წინ მე გამიშვით,სახლში დარჩეს ყველა ლაჩარი,
თუ მოვკვდე გულზე ხუთჯვრიანი დროშა მეფაროს,
მარტო ვიბრძოლებ,თუმც დამიცავს უფლის ლაშქარი,
ფლიდი და მხდალი ახლოსაც კი არ გამეკაროს.

არ მეშინია,არაფერისა არ მეშინია,
უკუმიგდია სილაჟვარდე სიჭაბუკისა,
სამშობლო ბევრჯერ ცხარე ცრემლით დამიტირია,
თუმც არასოდეს დამიკარგავს რწმენა უფლისა.

წინ მე გამიშვით,გავუმრთელო სამშობლოს წყლული,
რადგან უფალმა ჩემი ქვეყნად მოსვლა ინება
სიკვდილს არ ვნაღვლობ და მოვკვდები დაფლეთილ გულით,
ოღონდ შევიგრძნო ივერიის გამობრწყინება.

არ მეშინია,გეფიცებით არ მეშინია,
სამსხვერპლოზე დევა აფეთქება გაზაფხულისა,
მტერო იცოდე ცხრაჯერ მწარედ გამიცინია,
მწვერვალებს არხევს ჟრუანტელი ჩემი სულისა.

წინ მე გამიშვით და ვიბრძოლებ გატეხილი ხმლით,
წინ მე გამიშვით სასთუმალზე არ მიძინია,
სიკვდილის პირზეც დავიძახებ განწირული ხმით
-"წინ მე გამიშვით,არაფრისა არ მეშინია!!!"
2006წელი,30 ივლისი.

ბობნევი,ღამე....




წადი მერე გიჭერს ვინმე? biggrin.gif


ვისაც გჯერათ გატარებთ ბატონო biggrin.gif
leo-dzia
sting


ვერც ვერავინ დამიჭერს და წავალ კიდეც,როცა ამის დრო მოვა...

შენ რა?
sting
ციტატა(leo-dzia @ Dec 24 2008, 17:24) *
sting
ვერც ვერავინ დამიჭერს და წავალ კიდეც,როცა ამის დრო მოვა...

შენ რა?



არაფერი
nino _13
leo-dzia
მეც წინა ხაზზე ვარ triniti.gif
friends.gif friends.gif friends.gif friends.gif

ციტატა(nino _13 @ 19th December 2008 - 11:43) *
მდებარეობა: on the front line..



"კაი ყმა
ვაჟა ფშაველა



კარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო,
ნათქვამი არა გვცხვენოდეს,
მსმენლის გულს აბორგოვებდეს,
არავის არა სწყენოდეს?
ვინა, ვინ არი კაი ყმა,
ვის ტანზე ხმალი ჰშვენოდეს?




ვინც მიეგებოს მტერს წინა,
წინ-წინ ვინც რისხვას ეტყოდეს,

სახე სისხლგადამდინარი
ტკივილს არ გამოიტყოდეს,

პირველად ომის დამწყები
ბრძოლის ველს ბოლოს სწირავდეს;

სხვანი იყოფდენ ნადავლსა,
ის ისევ მტრის წინ გრგვინავდეს;

როგორ მეტყობა რომ ვაჟას შემოქმედების დიდი თაყვანისმცელელი ვარ girl_sigh.gif
თინი
nino _13


ამ თემის სახელს დააკვირდი smile.gif საკუთარი შემოქმედება და არა სხვისი შემოქმედება biggrin.gif მაგისთვის სხვა თემები არსებობს. ამიტომ ჩაასწორე პოსტი biggrin.gif
pensioneri
მე ლექსს არასდრის დავწერდი ალბათ,
არასდროს დავწერდი ლექსს სხვის თვალებზე,
მაგრამ შენ სხვა ხარ,შენ ოცნება ხარ,
რომელსაც ვერ გავცვლი მე სხვის ალერსზე.
ვიტირო?ცრემლებიც უკვე არ მომდის...
ვიყვირო?მაინც ვერ გაწვდენ ხმას...
ვიმღერო ისევ ის ძველი სიმღერა?
ვაი,რომ ის უკვე მიუძღვენ სხვას...
სხვას და თან ვინ სხვას?!ვისაც არაფრად უღირხარ!
რატომ იტანჯავ თავს?!
ნუთუ კიდევ გაქვს რამის იმედი?!
მაშინ მე მხოლოდ დაგილოცავ გზას!
არ ვიცი ახლა სად ხარ და
არც ის არ ვიცი ვისთან,
მაგრამ სადაც ხარ და ვისთანაც ხარ,
მიყვარხარ-მინდა გითხრა...






ეს ვაი-ლექსიც მერვე კლასში დავწერეbiggrin.gif(შევცოდე)...არადა შეყვარებული კი არ ვიყავი,პროსტა ვწერდი რაbiggrin.gif
შეგიძლიათ მაგრად დამცინოთbiggrin.gif
leo-dzia
pensioneri


იგრძნობა გრძნობები...



ახლაც წერე რამე... დარწმუნებული ვარ კარგად გამოგივა...
თინი
ციტატა(pensioneri @ 26th December 2008 - 12:56) *
შეგიძლიათ მაგრად დამცინოთ


მაზოხისტი ხარ შე ქალო? biggrin.gif
pensioneri
leo-dzia

კაი რა ლეოbiggrin.gif




*T I N I*
კიbiggrin.gif

სხვებსაც დავდებ თუ ვიპოვე სადმე და კარგად იმხიარულებთbiggrin.gif
leo-dzia
***


ნაწამებ ფიქრებს მეწამული სდიოდათ სისხლი
და დედდებოდა გუბეებად სევდა დაღვრილი,
შენ შორს იყავი,თვალსაწიერს ფარავდა ნისლი,
აღარც გეძებდა უსასრულოდ მზერა დაღლილი.

ზამთარი სწუხდა სინაცრისფრეს ვიწრო ქუჩების,
ცის მეუფესთან ფერიები მივიდნენ თხოვნით:
(მეუფეს სწვავდა სიმხურვალე მათი ტუჩების)
-დაგვიბრუნეო ერთ დროს ერთობ სპეტაკი თოვლი.

მერე დაღამდა,კუშტმა ყინვამ ფრთა გაჰკრა ქალაქს,
ქარაშოტები თავს აკლავდნენ კლდეებს ღრიალით,
არ დაუჯერა მომავალმა წარსულში ნანახს,
ბედის ქალღმერთმაც გაიხურა კარი ჭრიიალით.

მე ვერ ავხსენი ტანჯულ ფიქრებს ეკლის გვირგვინი,
წამით ფიქრებმა ჯვარზე აცვეს ყველა ოცნება...
თეთრმა ზამთარმა მომისაჯა შავი სიკვდილი
და დავიჯერე ცისარტყელა რომ იკოცნება...


2008წ. 28 დეკემბერი...


თბილისი,ღამე...











ვფიქრობ ამ ლექსში გასაკრიტიკებელი ბევრია, ასე რომ,არ მოგერიდოთ არაფრის და ყველაფერი თამამად მითხარით...
leo-dzia
ეს კი წუხელ დავწერე... რავი,რაცაა ესაა...


საახალწლო


ნაცრისფერ ქალაქს,რუხ ხალხს,ქუჩებს უშნოდ დათოვლილს,
ფეიერვერკით განათებულს ახალ წლის ღამით,
ფერია ცდილობს დაკარგული მადლი უპოვნოს
და სასწაული მოუვლინოს სულ ერთი წამით...

ტირის სუფრებთან სანახევროდ მაძღარ ოჯახებს,
სუფრებზე მძინარ უნამუსო,უძირო ყანწებს...
პირქუშ კალენდარს უღიმღამო ფურცლებს მოახევს
ხვალის იმედით,თან ოცნების ჩირაღდნებს ასწევს...

მერე ფერებით დაფეთდება ღამე მძინარი,
ზუნტლიან ბავშვებს ყველა ნატვრა შეუსრულდებათ,
გაიღიმება მამა ღმერთი გაუცინარი
და მომავალი არასოდეს არ დასრულდება.



2009 წელი. 14 იანვარი...

თბილისი,ღამე...
graci
... და მე იმ დღიდან გავხდი ისეთი, როგორიც არ ვიყავი, ან ვიყავი და არ ვიცოდი.

ხო ამ ნაწარმოების სათაურია ,,ნაბიჯი" და 11 კლასელებზეა
leo-dzia
მინდა ერთი ზველი გიჟური და განსხვავებული ლექსი წაგაკითხოთ...


სა-ქარ-თვე-ლო!


"ტუFტა" ქვეყანა ამ "ტუFტა" ხალხის,
ყალბი ღიმილი-მოღრეცვა სახის.
ავი ფიქრები,
ბოღმა სულები,
ლხინში გმირები,
გასაჭირში გაყურსულები.
უაზრო-აზრით,
"გაქაჩული როჟები ბაზრით"
და ლაქიობით "გაშანსული" სამსახურები.

"ნაპიარები" ათასგვარად მატრაკვეცები,
სრულიად ბრიყვნი,
სულით,გულით თუმცა მხეცები.

ქუჩის კუთხეში "დაბოლილი" შავი "მასტები
და ტრაკის ქნევით მომავალი "პედარასტები".

აღარც ნამუსი და სირცხვილის პროცენტიც ნული,
ბოზის უბეში ბოზაობით ნაშოვნი ფული.

ქართული ღვინით დაწამლული თურმე რუსები,
"კარმანშიკებით" გაძეძგილი ავტობუსები.

შავ ყავასა და შოკოლადზე განაზარდები-
"ზასაობაზე" გადასული ახალგაზრდები.

ვაჭრუკანებად დარჩენილი მთელი ნაცია,
ყრუს და ბრმისთვისაც შესამჩნევი დეგრადაცია.

ჩამოძონძილი მატხოვრებით სავსე ქუჩები,
მაძღარი ტიპის გაქონილი იქვე ტუჩები...

. . .

ისევ ვაჩხუბებთ მზესა და მთვარეს,
მგლური თვალებით,
ძმები ვდგავართ ბარიკადის ორივე მხარეს...

. . .

თქვენ ეს გგონიათ სხვა პლანეტა,სხვა სამყაროა?
არარაობის,უაზრობის,მტრობის კალოა.

ეს ნაწილ-ნაწილ გაყიდული მთა და მდელოა,
ეს ჩვენი ყველას საფიცარი საქართველოა...

სა-ქარ-თვე-ლო!

სა-ქარ-თვე-ლო!

სა-ქარ-თვე-ლო!..


2007წელი... 24 იანვარი.




ბოდიშს გიხდით არაკოტექტული ფრაზების გამო,მაგრამ მაშინ იმ განწყობის გადმოცემა სხვანაირად არ შემეძლო...


ვიცი,დიდი არაფერი ლექსია,მაგრამ ალბათ ყველას მოხვდება რაღაცა გულზე...

კრიტიკისთვის მზად ვარ...

რას იტყვით?
tako_kakabadze
leo-dzia

ლექსი კარგია, შენი განწყობის შესაფერისი, ჩემისა-არა.

სა-ქარ-თველ'ო

სა-ქარ-თვე-ლ'ო მესმის მომკალი და..

გამივლის ალბათ)))))))))




რაც შეეხება თემას:


მე არ ვწერ ლექსებს,

ლექსი თვითონ მწერს!
smile.gif
თაგუნა :)
კი მცხვენია ეხლა ლეო_ძიას ლექსების მერე ჩემი უღირსობების დაწერა,მაგრამ მაინც დავწერ..ხო მართლა არ ვთვლი რო შემოქმედებითად რამეს წარმოადგენს ჩემი ნაწერები უბრალოდ ისე ვწეერ და თქვენც ნახეთ თუ გინდათ baby.gif baby.gif baby.gif დრო..დრო გავიდა ..ჩემთვის უზომოდ ბევრი..დაძველდა ყოველდღიურობა...დაძველდა დილით ჩარბენილი ესკალატორის თითოეული საფეხური..ქვაფენილიანი ქუჩა..მოხუცი ქალი გაზეთების ჯიხურთან...ტკბილეულობის მაღაზიასთან დამდგარი სურნელი..დაძველდა უნივერსიტეტის შენობები და მათი ჩრდილები..დაბერდა,გაჭაღარავდა ნაძვები..გაითელა ტროტუარი ჩვენი ნაბიჯებით..თითქოს გამოიცვალა გარემო..და მაინც ყველაფერი იგივე დარჩა..სწორად არის ნათქვამი ,,დრონი იცვლებიან და არა ადამიანები''...არადა როგორ მინდა პირიქით იყოს..მაგრამ მხოლოდ ჩემი სურვილი რას გახდება ამ დედამიწაზე...ისევ ისე პირქუშად მომესალმება ხოლმე, ყოველ დილით ჩემი ეზოს წინ მდგომი ჭადრის ხე..ზამთარი ისევ ცივი სუსხით შეაწუხებს გამხმარ ფოთლებს..და თითქოს უსიცოცხლონი მაინც უცნაურად შეიშმუშნებიან...ისევ ჩავივლი აქა-იქ ამოტეხილ,ქვაფენილიან ქუჩას...თუმცა რაღაც ახალიც არის..სარეკლამო აბრა შეუცვლიათ და თითქოს უფრო მხიარულად გადმოგვყურებს...ისევ ჩავირბენ ესკალატორის საფეხურებს და ძველ ვაგონში ხალხის დაჟინებული მზერაც იგივე იქნება..ხმაც კი არ შეცვლია ოპერატორს,რომელიც თითქოს ნიშნისმოგებით აცხადებს სადგურს...ჩუმად!!!...ნუთუ ეს ის ადგილია სადაც ცხოვრობს?...გაჩერდი!! აღარ ღირს გაგრძელება...არ მინდა დამტვერილ,კუთხეში მყოფ მოგონებებს თვალი გადავავლო..მაგრამ ისინი თავისით მახსენებენ თავს..და ისევ მტკივა..ერთი სურვილის ასრულება რომ შეეძლოთ,ლბათ ვინატრებდი რომ ჩემს გონებაში არსებობდეს ,,DELETE''...აი ვხედავ დიდი ასოებით აწერია ,,გასასვლელი''..კედელზე შემორჩენილა ძველი აბრის ნახევი...და თითქოს ნაცნობი ტკბილეულობის მაღაზიის სურნელიც დგას...ფაქტები ამერია..დროში დავიკარგე თითქოს..უაზრო გადასვლები..ვერ ვაკავშირებ მოგონებებს..მხოლოდ ერთი რაღაც ვიცი..და არ მინდა გავიხსენო რომ ყველა ფაქტს შენამდე მოვყავარ..სჯობს ისევ დოში დავიკარგო..ყოველდღიურობას დავუბრუნდე...ისევ ჭადრის ხეს მივესალმო..მობუზულ ფოთლებს ჩემი ნაბიჯებით სითბო გადავცე...სითბო,რომელიც იქნებ შენამდე მოვიდეს მომდევნო ფოთოლცვენისას...და ბოლოს ისევ ტკივილამდე მივედი..მტვერი გადავიდა იმ ფურცლიდან სადაც შენზე წერია...არა დრონი იცვლებიან და არა ადამიანები....!!!!!!! baby.gif smile.gif smile.gif
leo-dzia
თაგუნა smile.gif
ფაქტი ერთია-წერა აშკარად შეგიძლია... ყოჩაღ!!!


tako_kakabadze

დიდი მადლობა ჩემო კარგო შენი აზრის გამოხატვისთვის...





ახლა ერთ ლექსსს გაგაცნობთ კიდევ,იმედია ჯერ არ დამიწერია აქ...

მოდი ძმაო


ძმაო,მოდი ამიწიე ჭიქა
და სიცოცხლის სადღეგრძელო შევსვათ,
თვალი თვალსი გავუყაროთ ბახუსს,
ტარტაროზი ჯორზე წაღმა შევსვათ.

მოდი ძმაო თითო ჭიქა ღვინით
დაბინდული ტვინი გავიხუროთ,
მუზებს თმები შევუღებოთ ინით,
სადედოფლო ფატა დავახუროთ.

მოდი ძმაო დამომშვენე გვერდი
და ჰაერიც გადიქცევა ღვინოდ.
მოვილხინოთ სანამ არ დავბერდით,
თან თავხედი გულიც ვაღიღინოთ.

მოდი ძმაო დაგროვილი გრძნობა
ჩვენი სულის ამბოხებად იქცეს,
სიყვარულით გავაგრძელოთ თრობა,
იქნებ სისხლიც ღვინოდ გადაიქცეს.

დაე,ღვინოდ გადაიქცეს წყალიც,
მერე სიზმრად სირინოზი ვნახოთ.
დავივიწყოთ ქვეყნიც ცოდვა-ბრალი,
სასწაული ცხადად დავინახოთ.

მოდი ძმაო ვებაასოთ ლანდებს
სანამ თვითონ არ ვიქცევით ლანდად,
ცვენც დავადოთ ბორკილები დარდებს,
იმედები ავაყვავოთ ვარდად!

გზა გავუხსნათ ჩვენი გრძნობის ჩანჩქერს,
რომ წალეკოს ეს სამყარო სრულად.
მეგობრისთვის მეგობრებად დავრჩეთ
და ყოველთვის მტერს დავუხვდეთ მტრულად!..


2008წელი... 30 იანვარი..

თბილისი,ღამე...



შარშანდელი ლექსია,რა... კაი მთვრალი ვიყავი...



ისე კი დარხეული მაქვს,ახალ ლექსებს ვეღარ ვწერ...............
Shabdub
მოდის ზამთარი მოდის.
თანდატან
თოვლი მოდის..
გადათეთრებულ
მთებზე თოვლი მოდის
და მოდის
გადათეთრებულ მთებზე
თოვლი მოდის
და მოდის. girl_in_love.gif


girl_haha.gif2 კლასი. girl_haha.gif
tiko-tikuna
ქაოსი

" არ ვიცი რა ხდება... სიცოცხლე მთავრდება...
რაღაცა ჩერდება... სამყარო ბერდება..
ეს ხალხი ბრბო ხდება.. სისხლი...ამბოხება...
ურითმო ლექსები... უაზრო წესები...
ნაცრისფრად თენდება... გულგრილი შეხება...
ყალბი ღიმილი...თვალებში ტკივილი...
ყვირილი უხმო... გრძნობები უცხო...
სიცრუის ტყვეები... შეშლილი დღეები...
მსოფლიო სასტიკი და მსგავსი სვასტიკის...
გულგრილი ერა... გავუძლებ? - ვერა! "


12.09.08წ გულწრფელად შემიფასეეთ smile.gif ისე 3თვე იქნება რაც აღარაფერი დამიწერია, ეეჰ ამ სწავლამ გადამიყოლა რაა book.gif
DAKOTA
ციტატა(tiko-tikuna @ Jan 31 2009, 19:44) *
ქაოსი

" არ ვიცი რა ხდება... სიცოცხლე მთავრდება...
რაღაცა ჩერდება... სამყარო ბერდება..
ეს ხალხი ბრბო ხდება.. სისხლი...ამბოხება...
ურითმო ლექსები... უაზრო წესები...
ნაცრისფრად თენდება... გულგრილი შეხება...
ყალბი ღიმილი...თვალებში ტკივილი...
ყვირილი უხმო... გრძნობები უცხო...
სიცრუის ტყვეები... შეშლილი დღეები...
მსოფლიო სასტიკი და მსგავსი სვასტიკის...
გულგრილი ერა... გავუძლებ? - ვერა! "
12.09.08წ გულწრფელად შემიფასეეთ smile.gif ისე 3თვე იქნება რაც აღარაფერი დამიწერია, ეეჰ ამ სწავლამ გადამიყოლა რაა book.gif

ყოჩაღ,მე მართლა მომეწონა friends.gif
თინი
არტ-იდეისთვის :

ოთხკუთხედი მაგიდის გარშემო 4 ქალი იჯდა..კვამლში გახვეულ ოთახს მაგიდის შუაში,შუშის შანდალში ჩადგმული სურნელოვანი სანთელი ანათებდა

_რომელი საათია?-იკითხა მოქერაო,ხვეულ თმიანმა ქალმა, დიდი თვალებით. მხიარული მზერა მარცხნივ მჯდომისკენ მიაპყრო.
_მგონი 3 -მოკლედ და უკმეხად უპასუხა შავთმიანმა ისე, რომ თავისი გრძელი წამწამების თვალიერება არც შეუწყვეტია სარკეში.
_ ჩვენი დრო როდის გადის? - მორიდებულად იკითხა დიდტუჩებიანმა, მორცხვად გადაიდო ფეხი ფეხზე და ისეთი სახე მიიღო, ვითომ ეს ისე,სხვათა შორის იკითხა
_რა მოხდა, ვეღარ ითმენთ?- წამოიყვირა სათვალეებიანმა, გრძელი თმა ერთ ხელში მოიქცია და მკერდზე გადაიფინა..

…ერთმანეთი დღეს პირველად ნახეს. ამიტომ ჯერ უნდობლად შეჰყურებდნენ ერთმანეთს. ქერას შავთმიანის გრძელი წამწამები შურდა, შავთმიანს სათვალიანის გრძელი თმა, გრძელ თმიანს დიდი ტუჩები, დიდტდუჩებინს კიდე ქერას თვალები..მოკლედ უკვე მერამდენედ ათვალიერებდნენ ერთმანეთს რაღაცის მოლოდინში. მეტი სათვალიერებელი არც არაფერი იყო - ოთახში მარტო ეს შუშის მაგიდა, შუშის სკამებით იდგა. კედლებიც შემინული იყო და შიგადაშიგ უცნაური სიმბოლო ჰქონდა დატანებული
_ ალბათ ეს აქაურობის ლოგოა არა? - დაარღვია უხერხული სიჩუმე მორცხვმა.
ოთხივემ დაიწყო იმის ამოცნობა,თუ რა იყო ამ ლოგოზე გამოსახული. ერთადერთი,რაც გარკვევით ჩანდა, ნახევარმთვარის სილუეტი იყო და ასო N..ლოდინი ძალიან დამღლელი იყო და ამიტომ ქერამ სცადა უკეთ გასაცნობად და ამ უხერხულობის მოსახსნელად მოეყოლა, თუ როგორ მოხვდა აქ..
_ გოგოებო..იცით?..გუშინ ისეთი რამე შემემთხვა..ხოდა ტირილი რომ დავიწყე და ცხვირსახოცის ასაღებად წავედი, ცხვირსახოცს ზედ ეწერა ..
_ღმერთო ჩემო,შეუძლებელია -გააწყვეტინა სათვალიანმა და მისი დაწყებული სიტყვები გააგრძელა- ზედ ეწერა, რომ თუ მოგწყინდა..
_ ..თუ მოგწყინდა ყოველ დღე..- ჩაერთო დიდტუჩებიანი
_ყოველ დღე ერთი და იგივე.. - განაგრძო შავთმიანმა და როგორც იქნა მოწყდა სარკეს..
ახლა უკვე ოთხივე ერთხმად ამბობდა:

"თუ მოგწყინდა ყოველ დღე ერთი და იგივე..თუ გინდა, რომ რამე შეიცვალოს შენს ცხოვრებაში, თუ გინდა, რომ მიიღო ის, რაც გინდა, მაშინ ეწვიე Nightroamers’ Club-ს"

_ ვაიმე,რა სულელური ტექსტია, ბანალური..ტელეშოპის რეკლამებს გავს- იცინოდა აქამდე მოღუშული სათვალიანი..
სიცილში აიყოლია დანარჩენებიც და ათას რამეს ამბობდნენ, თუ როგორი სისულელე იყო მთელი ტექსტი..სიცილ-სიცილით თქვა დიდტუჩებიანმა- ღმერთო ჩემო, რამ მოგვიყვანა აქ.. ყველას შეეცვალა სახე. უკვე თითოეული მათგანი საკუთარ თავს ლანძღავდა ამ სისულელისთვის. მართლაც, რა უაზრო ტექსტს აყვნენ .. რა ეგონათ საერთოდ აქაურობა. გასაგებია, რომ ღამისმთეველთა კლუბი, მაგრამ დანიშნულება? რატომ ერქვა ასე..ხომ არ შეიძლება უბრალოდ ადგე და ღამე ათენო..რაღაცა ხომ ხდება აქ..ათასი კითხვა მოსდიოდა ოთხივეს თავში, ნელ-ნელა ფანტაზიამაც თავისი ქნა და :

…ქერას ეგონა, რომ ეს იყო ავადმყოფი ადამიანების კლუბი, რომლებიც ღამით ვერ იძინებდნენ და უბრალოდ აქ იმისთვის მოდიოდნენ, რომ დანარჩენ თავისნაირებთან ერთად ყოფილიყვნენ ..

…შავგვრემანს ეგონა, რომ დაახლოვებით სასოწარკვეთილი ხალხის თავშესაყარი იყო, რომელთაც ღამით ურჩევნიათ შეკრებადა დარდის გაზიარება და დღისით ჩვეულებრივ ცხოვრებას უბრუნდებიან შედარებით შვებამოგვრილები…

…მორცხვს საკუთარი ფანტაზიის შეეშინდა და გაწითლდა..ფიქრობდა, ჩვენ მსხვერპლები გავხდებით აუცილებლადო..ოღონდ რისი მსხვერპლები , აი ამაზე ბევრს ფიქრობდა. ღამე მისთვის საშიშ რამეებთან ასოცირდებოდა..

…სათვალიანი კი ცივი გონებით ცდილობდა გამოეცნო, თუმცა მასაც მშვენიერი ფანტაზია ჰქონდა : - ღამე ათენებენ..ღამე რა უნდა აკეთო? - აქ არც დისკოთეკაა,რომ იცეკვო და არც ბარი,რომ დალიო. ესე იგი, რაღაც საიდუმლო რამეა.თან ეს უცნაური ხელწერა ცხვირსახოცებზე..უნებურად თვალი რომ გადაავლო გარშემომყოფებს, ყველა ქალი იყო და ერთ-ერთი ფილმი გაიხსენა : ქალები რომ თამაშობდნენ ხოლმე რუსულ რულეტკას და ვისაც შეხვდებოდა, იმ ქალებს ქმრები რომ უნდა მოეკლათ.. დაიზაფრა და უსიამოვნო შეგრძნებამ შეიპყრო..

აღარავის აღარ ეპარებოდა ეჭვი, რომ აქ არ უნდა მოსულიყვნენ. ოთხივე ცხოვრების დინებას აყოლილი ქალი იყო და თითოეულ მათგანს ეშინოდა ყველაფერ განსხვავებულის. ის იყო, წასვლას აპირებდნენ მოღუშულები, მინის კარი გორგოლაჭებზე გასრიალდა.. ოთხივეს მზერა მაღალი,ათლეტური აღნაგობის მამაკაცის სხეულს აყვა ფეხის თითებიდან თმის ღერებამდე..კაცმა მოგრძო, ყავიფერი თმა თითებით გადაივარცხნა და მაცდური ღიმილით ანიშნა ქალებს- გამომყევითო..ქალებმა ერთმანეთს გადახედეს დაბნეულებმა, თითქოს ადგილზე გაშეშდნენ..პირველი ნაბიჯი წინ მორცხვმა გადადგა. ისევ ისეთი აწითლებული ლოყებით და გოგოებს თვალი ჩაუკრა..უკვე აღარავის ეპარებოდა ეჭვი აქ მოსვლის სიკარგეში..მაგიდას შემდეგი ოთხი ქალი მიუჯდა..ყველას ჯიბეში ხელსახოცი ედო წარწერით :

თუ მოგწყინდა ყოველ დღე ერთი და იგივე..თუ გინდა, რომ რამე შეიცვალოს შენს ცხოვრებაში, თუ გინდა, რომ მიიღო ის, რაც გინდა, მაშინ ეწვიე Nightroamers’ Club-ს "


***

ალტერნტიული დასასრული. .. 18 + biggrin.gif

“ოთხივეს მზერა მაღალი,ათლეტური აღნაგობის მამაკაცის სხეულს აყვა ფეხის თითებიდან თმის ღერებამდე..კაცმა მოგრძო, ყავიფერი თმა თითებით გადაივარცხნა და მაცდური ღიმილით ანიშნა ქალებს- გამომყევითო..ქალებმა ერთმანეთს გადახედეს დაბნეულებმა, თითქოს ადგილზე გაშეშდნენ..პირველი ნაბიჯი წინ მორცხვმა გადადგა. ისევ ისეთი აწითლებული ლოყებით და გოგოებს თვალი ჩაუკრა..ყველანი გრძელ დერეფანს გაუყვნენ.წინ მიდიოდა ისეთივე მაცდური ღიმილით კაცი და უკან მიყვებოდა ოთხი წინასწარ აღგზნებული ქალი, ნეტარების მოლოდინში..დერეფანში მინის კარებიანი კიდევ რამოდენიმე ოთახი იყო. დაორთქლილ მინაში, ბუნდოვნად ჩანდა მკერდით კარებზე აკრული ქალის სხეულის ნელი მოძრაობა..დაუორთქლავი მინის კარები შეაღო მამრმა. ოთხივემ ფეხი შედგა ისეთივე ინტერიერის ოთახში,როგორშიც ილოდებოდნენ, ოღონდაც აქ ინტერიერს რბილ ბალიშებიანი , ფუმფულა საწოლი ემატებოდა. შესვლისთანავე უცნაური და მათთვის უჩვეულო გრძნობა დაეუფლათ ქალებს. ვნებისგან ტუჩები უთრთოდა იმას, ყველაზე მორცხვი რომ ჩანდა. ქერამ თვალები შეანათა კაცს და გაუღიმა. სათვალიანს ერთი სული ჰქონდა ვინმეს პირველი ნაბიჯი გადაედგა, თუმცა ყველა აგვიანებდა. კაცი იქვე დადგმულ სკამზე ჩამოჯდა .. და აი, ვიღაცამ ვეღარ გაუძლო ვნების შემოტევას და წინასწარ ჟრუანტელს მთელ სხეულში. შავგვრემანმა მარტივი მოძრაობით გაიძრო ფეხიდან ფეხსაცმელი . მიუახლოვდა სკამს, თვითონ ტანით მაგიდას დაეყრდნო და შარვლის ტოტის ქვეშ ტერფი შეაცურა. ქერამ ფეხი საწოლის თავზე შემოდო და ნაზად,ნელი და სექსუალური მოძრაობით კოლგოტის გახდა დაიწყო. სათვალიანი ნელ-ნელა ხსნიდა ღილებს პერანგზე. დიდტუჩებიანი კი უკვე კაცისგან ზურგით , მის კალთაში იჯდა და ნეტარებით ლულავდა თვალებს..მისი მკერდიდან ქვემოთ მიცურავდა კაცის თითები..ქერა გახდილ ტანსაცმელზე იდგა, იატაკზე ოთხი ლიფი და ოთხი ტრუსი ეგდო..მამრი წამოიმართა სკამიდან, ზედ შემოხვეული დიდტუჩებიანიანად და ფუმფულა ბალიშებში ჩაიმალა.. ცოტა ხანში ცხელი ორთქლით დაიბურა მთელი ოთახი. დაორთქლილი კარის მიღმა , ბუნდოვნად ჩანდა საწოლზე ორი ქალი. ქერას ნესვის ფორმის მკერდზე ჩამოყრილი თმა და დიდტუჩებიანის ატმისფერ კანზე მიფარებული ზეწარი. მაგიდიდან სათვალიანის გრძელი თმები იყო გადმოფენილი, ღონემიხდილი იყო მისვენებული..მის ფეხებში მოქცეულ ,კვნესისგან ხმა ჩაწყვეტილი შავთმიანის და კაცის ოფლში გაწურილი სხეულების სწრაფი მოძრაობის რიტმს აყოლილი იყო სათვალინის სხეული.. ”


... კოპირაითები

© http://tindatin.wordpress.com/2009/01/29/n...-club/#more-599

© http://www.artidea.ge/?p=550
tako_kakabadze
*T I N I*


ოღონდ, დასასრული რატომ არის ალტერნატიული. ვერ გავიგე. smile.gif
2kija
ჩემი აზრით დასასრული ვაფშე არაა blum.gif rofl.gif
tako_kakabadze
2kija

შესთავაზე შენი ვარიანტი. 7.gif
2kija
tako_kakabadze
ორგაზმი აღწეროს ოღონდ შიგნიდან (ვსმისლე ის სთეითი აღწეროს დიდად და იმაზე აფიქროზე რაზე ფიქრის დროც არ აქვს იმ მდგომარეობაში, და რეალობის შეცნობა ბლაბლა)

მარა რახან არტიდეისთვისაა იქ ესეც ეყოფათ rofl.gif

ისე ჩემი ვარიანტი ქამშოთია spiteful.gif
tako_kakabadze
2kija


ციტატა
ქამშოთია


ეგ რა არის?


თინი კარგად წერს, მაგრამ მე არ წავიკითხავდი თუნდაც ტრივიალურ-ალტერნატიული დასარულიანად.
თინი
tako_kakabadze
ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 10:53) *
ოღონდ, დასასრული რატომ არის ალტერნატიული. ვერ გავიგე.

: ) ის პირველი ვარიანტი მთავრდებოდა ეგრე, რომ შემდეგი ოთხი ქალი მიუჯდაო.. ხოდა არტ-იდეაზე დააკომენტეს, რომ გამბედაობა აკლია ამ ნაწარმოებსო, აი ვნებაო და რაღაცეებიო და დავდე ალტერნატიული ვნებიანი დასასრული biggrin.gif .. თორემ მე უალტერნატივოდ მერჩია.. აი ძალიან ძნელია არტ-იდეისთვის წერა, იმიტომ, რომ განსაზღვრული და დადგენილია ის თემა, რაზეც უნდა დაწერო, ამიტომ შენს გემოზე ვერ იფანტაზიორებ blum.gif
ციტატა(2kija @ 1st February 2009 - 10:56) *
ჩემი აზრით დასასრული ვაფშე არაა

biggrin.gif


ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:08) *
თინი კარგად წერს, მაგრამ მე არ წავიკითხავდი თუნდაც ტრივიალურ-ალტერნატიული დასარულიანად.


unsure.gif ვერ მივხვდი

ციტატა(2kija @ 1st February 2009 - 11:03) *
ორგაზმი აღწეროს ოღონდ შიგნიდან (ვსმისლე ის სთეითი აღწეროს დიდად და იმაზე აფიქროზე რაზე ფიქრის დროც არ აქვს იმ მდგომარეობაში, და რეალობის შეცნობა ბლაბლა)


ხოდა ბლა ბლა ბლა biggrin.gif დანარჩენი ფანტაზიებს, ეხლა ორგაზმიღა უნდათ რა... biggrin.gif
tako_kakabadze


ციტატა
: ) ის პირველი ვარიანტი მთავრდებოდა ეგრე, რომ შემდეგი ოთხი ქალი მიუჯდაო.. ხოდა არტ-იდეაზე დააკომენტეს, რომ გამბედაობა აკლია ამ ნაწარმოებსო, აი ვნებაო და რაღაცეებიო და დავდე ალტერნატიული ვნებიანი დასასრული biggrin.gif


თუ გამბედაობაა, გამბედაობა იყოს-ყოფილ;იყვნენ ლესბოსელები. friends.gif



ციტატა
.. თორემ მე უალტერნატივოდ მერჩია.. აი ძალიან ძნელია არტ-იდეისთვის წერა, იმიტომ, რომ განსაზღვრული და დადგენილია ის თემა, რაზეც უნდა დაწერო, ამიტომ შენს გემოზე ვერ იფანტაზიორებ blum.gif


ჯობია აშკარად.

ციტატა
unsure.gif ვერ მივხვდი


არაფერი, თემაა ჩემთვის თვითონ უინტერესო_შეიძლება დილის ბრალია. smile.gif

ციტატა
ხოდა ბლა ბლა ბლა biggrin.gif დანარჩენი ფანტაზიებს, ეხლა ორგაზმიღა უნდათ რა... biggrin.gif


გაბედულება ფანტაზიებში? drinks.gif
2kija
ციტატა
ლესბოსელები


ეგრევე დავხურავდი blum.gif

ქამშოთი შეიქმს სიყვარულსა



თინი
ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:24) *
თუ გამბედაობაა, გამბედაობა იყოს-ყოფილ;იყვნენ ლესბოსელები.

აუ აი კაკრაზ ეგ მივაწერე იმ კომენტებში, რომ ამ კაცისთვის საერთოდ დაედოთ და ერთმანეთისთვის მიეხედათ მეთქი rofl.gif
ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:24) *
არაფერი, თემაა ჩემთვის თვითონ უინტერესო_შეიძლება დილის ბრალია.

აა გასაგებია : ) მეც თუ რაღაცა თემა არ მაინტერესებს, სულ რომ აუცილებელი იყოს მაინც არ წავიკითხავ და მითუმეტეს აუცილებელი არ არის blum.gif
ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:24) *
გაბედულება ფანტაზიებში?

spiteful.gif
tako_kakabadze
ციტატა
ეგრევე დავხურავდი blum.gif


ციტატა
მარა რახან არტიდეისთვისაა
1.gif

ციტატა
ქამშოთი შეიქმს სიყვარულსა



თავად დასაწყისი ვერ შეიქმს ეგეთ დასარულსა. smile.gif


*T I N I*


10.gif

ციტატა
აუ აი კაკრაზ ეგ მივაწერე იმ კომენტებში, რომ ამ კაცისთვის საერთოდ დაედოთ და ერთმანეთისთვის მიეხედათ მეთქი


როგორც იტყვიან , ხედავ, რა პატარა ყოფილა ეს ქვეყანა? blum.gif friends.gif drinks.gif
თინი
ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:39) *
როგორც იტყვიან , ხედავ, რა პატარა ყოფილა ეს ქვეყანა?





ციტატა(tako_kakabadze @ 1st February 2009 - 11:39) *
თავად დასაწყისი ვერ შეიქმს ეგეთ დასარულსა.


ნუუ ვოტ ჭეშმარიტება :ყეს:..
2kija
დამჩაგრეს დედაკაცებმა

biggrin.gif

ის კაცი მე ვყოფილიყავი განახებდიტ ტუ ვერ შეიქმოდა rofl.gif
tako_kakabadze
2kija

ორი ქალი რომ გეტყვის, ჩაინიკი ხარო, ბოლი უნდა გამოუშვა. blum.gif blum.gif blum.gif blum.gif

drinks.gif drinks.gif drinks.gif smile.gif smile.gif smile.gif
*T I N I*
Natalaki
არავინ არ თქვას რომ ,მიგატოვე მხოლოდ იმისთვის,
რომ არ მიყვარდი,ანდა კიდევ შენთან არ მსურდა.
არაინ არ თქვას რომ, მიგატოვე მე იმ გრძნობისთვის,
რომელიც სულში კიოდა და შენს გრძნობას მთხოვდა..
არავინ არ თქვას არაფერი რადგან არ იცის...
რადგან ვერ იგრძნობს იმ ტკივილს და იმ მარტოობას..
მხოლოდ იმიტომ მიგატოვე...მხოლოდ იმისთვის,...
რომ ამ ქვეყნიდან გაქცევა და...სიკვდილი მსურდა!
leo-dzia
აუ ჯერ რას ვწერდი და ახლა კაი ხანია საერთოდ ვერაფერს ვეღარ ვწერ,..

აი ძველი ნაჯღაბნი თქვენ...


და შენ რა გსურს ამ ცხოვრებისგან?


ძალაუფლება მეფეა ქვეყნად,
ფული ღმერთია.
და შენ გგონია სიყვარული ერთადერთია?

ჭეშმარიტებაც ერთი დიდი მლიქვნელობაა,
მარტოობაა გასაჭირში,
ლხინში ძმობაა.

უაზრობაა გენიოსთა აზრის ჭიდილიც,
ლექსი ბოდვაა.
ამქვეყნად კაცად დაბადებაც უკვე ცოდვაა.

ადამიანი ნადირია,
ჯოგია ხალხი.
ეშმაკის კლიტეს დაუკეტავს მაცხოვრის სახლი...

და შენ,
ბინძურო ცხოველო,
საკუთარ თავს ადამიანი რომ უწოდე,
რა გსურს ამ ცხოვრებისგან?


2008წელი. 23 მაისი...

თბილისი,ღამე...

.
2kija
საქმე ღვთისააა თუმცა.......
მას მოჰყვა ბევრი დანაშაულიც, რამაც უდარდელი ცხოვრება კოშმარად აქცია, არ უნდა ენდო ყველას, ვინც გაგიღიმებს,
რადგან ღიმილი თავის თავში შეიძლება ფარავდეს ტყუილს, რომელიც შენს ნამდვილ სახეს მალავს,მითუმეტეს თუ...
დასამალი ბევრი გაქვს… თუნდაც საკუთარ თავთან…
ხშირად,სარკეში ჩახედვის გეშინია,არ იცი წინ რა გელის...საკუთარი სილუეტიც წყრომით შემოგცქერის, თითქოს...
ხოლო, შენ კი პასუხობ ყოვლად უიმედო და მელანქოლიური მზერით, რომ ყველაფერი კარგად იქნება თუმცა შენივე ნათქვამში ეჭვი გეპარება და ფიქრობ თუ როდის გათენდება,
გათენდა..
მაგრამ აღმოაჩინე სარკეში ჩახედვის შემდეგ, რომ ისევ ისეთი მახინჯი ხარ..
ახლა როდის დაღამდება..
მალე,დაიძინებ და ვეღარ გაიღვიძებ...
გძინავს და ვენები გტკივა.. მომენტალურად გისკდება,მაგრამ სისხლი არ გადმოდის.. ხედავ ვენის კედლებს, რომლებზედაც სისხლის ლაქებია... და აღვიძებ შენს გვერდით მძინარე ძაღლს..
ეკითხები რა ხდება?
ძაღლი გპასუხობს რომ ძალიან ეძინება და შენი თავი არ აქვს,და ამ დროს, რა თქმა უნდა, გეღვიძება..და ხედავ რომ ძაღლსაც იგივე სჭირს რაც შენ,
ანუ იმასაც ღვიძავს..
არა ….
ვენები უსკდება,
მაშინვე თავქუდმოგლეჯილი გარბიხარ და..ძაღლიც მოგდევს,
რომელი თანდათან მრავლდება...და ამ დროს აღმოაჩენ რომ შენ წინ უფსკურულია და უკან ძაღლების ხროვა..
თან ვენებდახეთქილი…
გრძნობ შვებას, ეს ყველაფერი სიზმარი ყოფილა. შენ გვერდზე ძაღლს კი მშვიდად სძინავს...
სიმართლე მწარეა...
სილუეტი სარკიდან ისევ მკაცრი მზერით შემოგცქერის...
შიში, მარტოობა... კოშმარი რეალობაში გრძელდება...
ისევ... ისევ,ხედავ მწვანე ტოტებს შენს ხელზე ამოსულს...რომელიც სიზმარშივე ჭკნება და მის ადგილზე...ჩნდება ღრმულები,
რომელიც დროთა განმავლობაში იზრდება და მათ დაფარვას ვეღარ ახერხებ..
ცდილობ შეაჩერო, მაგრამ გრძნობ რომ ეს გსიამოვნებს.და ამ სიამოვნებას გგვრის სწორედ ის ღრმულები ხელზე,
იმიტომ რომ მათთან ერთად შენი სუპერ ეგოც იზრდება...
მაგრამ, მალევე ექიმი გეუბნება რომ ორსულად ხარ.. და თურმე ეს ღრმულებიi კი არა მუცელი ყოფილა...
შენ არ იცი ბავშვი ვისია,მაგრამ მიდიხარ დასკვნამდე,რომ ეს ყველაფერი მაინც სამ-სამჯერ იქნება დაკავშირებული ღრმულებთან,
და უცებ გონება გონება გინათდება.. ღრმულები... ბავშვი...
იქნებ მარიამი ხარ…?...
გინდა რაც შეიძლება მალე იმშობიარო რომ ნახო 15 სანტიმეტრიანი პატარა ემბრიონი ,ბლანტ მასაში,რომელიც სულ არ გგავს შენ და ჰგავს იმას, ვისი სურათიც ჩარჩოში გიკიდია კედელზე..
ხსნი სურათს ჩარჩოდან და ბავშვს აწებებ სახეზე, რადგან მას სახე ჯერ კიდევ არ აქვს,და ასე სახეზე სურათმიკრულს ასეირნებ ოთახის ერთი კუთხიდან მეორეში..
სანამ.. სურათი არ გახუნდება,
იმიტომ რომ გუშინ ბავშვი მზეზე დაგრჩა გარეთ,
მისი სახე ყავისფერი გახდა...ბავშვს სახე არ ქონდა…
გადიოდა დრო..
შენ სარკეში კვლავ არ იხედები.. ბავშვი იზრდება..
და სულ უფრო ეცრიცება სახე..
და ერთ დღეს შენ დაფიქრდები...
დაფიქრდები ისე ,რომ თმები გაგიჭაღარავდება..
ბავშვი სარკეში იყურება და სიცარიელეს ხედავს.. სახე არ აქვს.. იქაც არაფერია.
ნელ-ნელა ფიქრობ იმაზე, რომ ბავშვი საერთოდ არ არსებობს.. ბავშვი შენ ხარ..და ყველაფერ შენვე მოიგონე ,იმიტომ რომ მარტო იყავი და თან...
ყველანი ისედაც ბავშვები ვართ უბრალოდ
"დიდების რაღაცებით" ვიგრუზავთ თავებს..
მაგრამ აქვე ხვდები, რომ ეს ბავშვი შენი პირველი მტერია, რადგანაც ..
ყველაფერს ისე ხედავს როგორც არ არის სინამდვილეში. ოცნებას იქმნის და ისრულებს კიდევაც..თან ისეთ ფანტასტიკურს, უაზროს და მიუწვდომელს რომ...
თვითონაც ხედავს რომ უაზროა,
მაგრამ მაინც ოცნებობს,იქნებ მას მაინც აუხდეს...და უხდება,იმიტომ რომ....მან ძალიან მოინდომა და დაუბრუნდა რეალობას...
ან დააბრუნეს რეალობაში...
ისე რომ შენ არც შეწინააღმდეგებიხარ.. გიხაროდა კიდევაც.. ახლა გადაწყვეტილება მიღებულია, მაგრამ..
ძალა არ გაქვს რომ აასრულო.....
ნაცრისფრად ინთება ნათურა შესაბამის ღილაკზე ხელის აკვრისას და შენი ბავშვი გაიძულებს იისფრად დაინახო...
ბავშვს უყვარხარ მაგრამ შენ...ვეღარ ეფერები.. ვერც ეხები.. ის გეძახის და მაგრამ შენ ვერ ხვდები,თან იცი რომ იისფერი შენი ოცნების და სიზმრების ფერია,ეგეც ოცნება გგონია... შენ არ გიყვარს შენი თავი, არც ნათურა, არც ის ღილაკი ნათურას რომ ანთებს.
შენ არ გიყვარს შენი თავი და არაფერი გარშემო იმიტომ,
რომ ხედავ რა ფერია სინამდვილეში. ბავშვიც ხედავს რა ფერია...იისფერი...შენი ოცნების და სიზმრების ფერი, მაგრამ სინამდვილეში,
შენ და შენი სხეულის ყველა მოლეკულა გაჯერებულია ამ ბავშვის სიყვარულით...
მაგრამ ბავშვი ვერ ხვდება,იმიტომ რომ სახე არ აქვს.........ამ დროს ფიქრები იფანტება.. და ხედავ რომ მორგში ხარ და შენივე მკვდარ სხეულს ზევიდან დაჰყურებ.. ხორცის ნაჭერი ხარ...იმიტომ რომ ბავშვი წავიდა.........
ხვდები რომ თავი მოიკალი,მაგრამ ბავშვი,ის ხომ ისეთი დაუცველია თან ძალიან მოგენატრება... უკან მოსასვლელი გზა მაინც არსებობს...
უცებ, უკან იხედები და ვიღაც დგას შავებში და გეუბნება ,რომ ბავშვი მოკვდა
იმიტომ რომ შენ ის მარტო დატოვე...
ბავშვი აღარაა რომ ის შეგეცოდოს, ინანო მასზე...რომ იყოს...დაგეხმარებოდა. ეს სიკვდილია და არ გეშინია, არ გძულს, არ გიყვარს...
- ღმერთო ახლა მომეცი ცოტაოდენი გრძნობა, ცოტაოდენი სიძულვილი და მე შევძლებ დავაბრუნო ბავშვი.
მომეცი შიში და ზიზღის შეგრძნება და მე შევძლებ... - ამბობ უემოციოდ და უიმედოდ…
ვირთხა...დააკვირდი...დააკვირდი და აღიარე რომ ცუდია...დააკვირდი და შეიძულე ვირთხა. აკოცე და აიძულე თავი გული აგერიოს!!!
ღმერთო , რატომ არ მძულს ვირთხა!
მითხარი ღმერთო!
ვის გაუგია ვირთხის სიყვარული...
ბავშვი იღიმოდა...
შენ ძალიანაც გინდა გძულდეს ვირთხა,ვერ იტანდე,გეზიზღებოდეს
მაგრამ არ შეგიძლია, არ იცი როგორ მოიქცე…
როგორ შეივსო სიცარიელე,რომელიც ყოვედღე გაგრძნობინებს,რომ ...
ვირთხის გარეშე ცარიელი ხარ…
თანდათან სიცარიელე თავის მნიშვნელობას კარგავს..
სიცარიელის ცნება თვითონ გავსებს შენ და ძალიან ძალიან გიტყდება, რომ მალე უვირთხობა არ იქნება სიცარიელე.
გეშინია რომ ვინმე გახსნის მორგს, შემოიხედავს და გული წაუვა...
იმ ხმაზე ,რომელსაც სართოდ იწვევენ რკინის საგნები - როცა იხსნებიან.
გეშინია, რომ ვირთხა შენთვის ფასს დაკარგავს, იმიტომ რომ ძალიან დიდი ბედნიერებაა ვირთხა გიყვარდეს...
გრძნობდე იმ სიცარიელეს შენში, რომელიც ვირთხამ უნდა შეავსოს.

სიცარიელეც გიყვარს...

არ გააღოთ ეს კარები მოქალაქევ...ახალგაზრდავ...ადამიანო!!!! არ გაარო კარები ცოცხალო არსებავ, თუ რამე მაინც შეგრჩენია ცოცხალი არსების.
არ დამღუპო. არ გაავსო ჩემი გული მზის შუქით.

მზე ამოდიოდა.. ფანჯარაზე ურაფოდ მიდგმული დაობებული კაქტუსი გაიშალა, მხრებში და მზეს შეხედა...
ყველა მცენარე მზესუმზირობას ლამობს...
ვირთხას ჰგონია,რომ ბავშვი ქვის არის და არ უნდა თავისი გულის მზით გავსება …
მაგრამ ცდება,იმიტომ რომ არ იცნობს…
არ იცის,რომ მის ოთახში ჰაერზე უფრო მეტი, ვართხაა...
მაგრამ ეს ვირთხისთვის არასდროს უთქვამს…
ეგონა თვითონ მიხვდებოდა
და ყოველ ღამეს - ვირთხის ხმით სავსეს -
ის ხვდება ცახცახით და გულისცემით...




forum.tsu.ge



tako_kakabadze
2kija

გასხივოსნების პერსპექტივა ნაკლებად შეიმჩნევა.

კოლექტიური შემოქმედება უნდა იყოს, რამეთუ შეინიშნება პოზიტივისტთა და ნეოპოზივისტთა კვალი.

smile.gif

ხოდა, ან ბისექსუალია ავტორი(ები), ან ქალთა და კაცთა ერთობლივი ბოდვაა.
DAKOTA
ციტატა(tako_kakabadze @ Feb 4 2009, 23:15) *
2kija

გასხივოსნების პერსპექტივა ნაკლებად შეიმჩნევა.

კოლექტიური შემოქმედება უნდა იყოს, რამეთუ შეინიშნება პოზიტივისტთა და ნეოპოზივისტთა კვალი.

smile.gif

ხოდა, ან ბისექსუალია ავტორი(ები), ან ქალთა და კაცთა ერთობლივი ბოდვაა.

ასე ძალიან ნუ ...

ვეცადეთ ძალიან

nino _13
leo-dzia
შენს ლექსებში ხშირად იგრძნობა სინაცრისფრე acute.gif

ციტატა(leo-dzia @ 29th December 2008 - 17:28) *
ზამთარი სწუხდა სინაცრისფრეს ვიწრო ქუჩების,

ციტატა(leo-dzia @ 14th January 2009 - 17:19) *
ნაცრისფერ ქალაქს,რუხ ხალხს,ქუჩებს უშნოდ დათოვლილს,


სიმართლე გითხრა , თუმცა სევდიან განწყობას ქმნის, მომწონს მაინც baby.gif

ციტატა(leo-dzia @ 29th December 2008 - 17:28) *
წამით ფიქრებმა ჯვარზე აცვეს ყველა ოცნება...

მეც გამომიცდია, რა მწარეა

ციტატა(leo-dzia @ 20th January 2009 - 17:18) *
სა-ქარ-თვე-ლო!


"ტუFტა" ქვეყანა ამ "ტუFტა" ხალხის,
ყალბი ღიმილი-მოღრეცვა სახის.
ავი ფიქრები,
ბოღმა სულები,
ლხინში გმირები,
გასაჭირში გაყურსულები.
უაზრო-აზრით,
"გაქაჩული როჟები ბაზრით"
და ლაქიობით "გაშანსული" სამსახურები.

"ნაპიარები" ათასგვარად მატრაკვეცები,
სრულიად ბრიყვნი,
სულით,გულით თუმცა მხეცები.

ქუჩის კუთხეში "დაბოლილი" შავი "მასტები
და ტრაკის ქნევით მომავალი "პედარასტები".

აღარც ნამუსი და სირცხვილის პროცენტიც ნული,
ბოზის უბეში ბოზაობით ნაშოვნი ფული.

ქართული ღვინით დაწამლული თურმე რუსები,
"კარმანშიკებით" გაძეძგილი ავტობუსები.

შავ ყავასა და შოკოლადზე განაზარდები-
"ზასაობაზე" გადასული ახალგაზრდები.

ვაჭრუკანებად დარჩენილი მთელი ნაცია,
ყრუს და ბრმისთვისაც შესამჩნევი დეგრადაცია.

ჩამოძონძილი მატხოვრებით სავსე ქუჩები,
მაძღარი ტიპის გაქონილი იქვე ტუჩები...

. . .

ისევ ვაჩხუბებთ მზესა და მთვარეს,
მგლური თვალებით,
ძმები ვდგავართ ბარიკადის ორივე მხარეს...

. . .

თქვენ ეს გგონიათ სხვა პლანეტა,სხვა სამყაროა?
არარაობის,უაზრობის,მტრობის კალოა.

ეს ნაწილ-ნაწილ გაყიდული მთა და მდელოა,
ეს ჩვენი ყველას საფიცარი საქართველოა...

სა-ქარ-თვე-ლო!

სა-ქარ-თვე-ლო!

სა-ქარ-თვე-ლო!..

შენ ძველი და გიჟური უძახე, მარა რეალობა მართლა ესეთია, სად გაექცევი pardon.gif

(არცაა გაქცევა ისე საჭირო, არაფერს არ უნდა დაემალო)








ციტატა(leo-dzia @ 26th January 2009 - 15:33) *
ძმაო,მოდი ამიწიე ჭიქა
და სიცოცხლის სადღეგრძელო შევსვათ,

drinks.gif drinks.gif drinks.gif drinks.gif drinks.gif
მაგრად მიყვარს სიცოცხლის სადღეგრძელო, რო არ დავლიო ხოლმე არ არსებობს

ციტატა(leo-dzia @ 26th January 2009 - 15:33) *
კაი მთვრალი ვიყავი...

მე ფხიზელი ვერ ვწერ და შენ მთვრალიც წერ?? blush2.gif



ციტატა(leo-dzia @ 2nd February 2009 - 18:00) *
უაზრობაა გენიოსთა აზრის ჭიდილიც,

უაზრობაა აზრების ჯახი-სადღაც გიწერია მგონი ესეც



ციტატა(leo-dzia @ 2nd February 2009 - 18:00) *
და შენ,
ბინძურო ცხოველო,
საკუთარ თავს ადამიანი რომ უწოდე,
რა გსურს ამ ცხოვრებისგან?


რთული საპასუხო კითხვაა, ყველა ადამიანს ვუსურვებ, რომ ამ წუთისოფელში საკუთარი ადგილი იპოვოს, მიზანი და ისიც რისთვის არსებობს და რა სურს, მგონი არც ისეთი ადვილია...




ციტატა(leo-dzia @ 2nd February 2009 - 18:00) *
და შენ რა გსურს ამ ცხოვრებისგან?


ძალაუფლება მეფეა ქვეყნად,
ფული ღმერთია.
და შენ გგონია სიყვარული ერთადერთია?

ჭეშმარიტებაც ერთი დიდი მლიქვნელობაა,
მარტოობაა გასაჭირში,
ლხინში ძმობაა.

უაზრობაა გენიოსთა აზრის ჭიდილიც,
ლექსი ბოდვაა.
ამქვეყნად კაცად დაბადებაც უკვე ცოდვაა.

ადამიანი ნადირია,
ჯოგია ხალხი.
ეშმაკის კლიტეს დაუკეტავს მაცხოვრის სახლი...

და შენ,
ბინძურო ცხოველო,
საკუთარ თავს ადამიანი რომ უწოდე,
რა გსურს ამ ცხოვრებისგან?

კარგი ლექსია smile.gif
tako_kakabadze
DAKOTA
მე მაპატიე. მართლა არ ვიცოდი ამ ნაწარმოების შექმნის ისტორია(პიდაპირ აქ ვიხილე).

შენი სიფრიფანა მელანქოლიური კვალი უდავოდ ატყვია.

მოდი, ეხლა სერიოზულად მივუდგეთ საქმეს.


ციტატა
მაშინვე თავქუდმოგლეჯილი გარბიხარ და..ძაღლიც მოგდევს,
რომელი თანდათან მრავლდება...


თეიმურაზ ხევისთავი რომ ცდილობს აყროლებული მძორის დახრჩობას, ყელში მარწუხებივით რომ უჭერს და ახრჩობს.....



ციტატა
და ამ დროს აღმოაჩენ რომ შენ წინ უფსკურულია და უკან ძაღლების ხროვა..
თან ვენებდახეთქილი…
გრძნობ შვებას,


რატომ? ვერ გავიგე. ანუ აქ მეორე ავტორი, რომელიც პირობითად შეიძლება დავახასიათოთ სმაილით crazy.gif , გულმოდგინედ ცდილობს სიტუაციისა და სათქმელის ჩიხში შეყვანას.

შენ(პირობითად სმაილით girl_in_love.gif ) უიმედო სიტუაციოაც გამოგყავს ჩიხიდან.


ციტატა
ეს ყველაფერი სიზმარი ყოფილა. შენ გვერდზე ძაღლს კი მშვიდად სძინავს...

შიში, მარტოობა... კოშმარი რეალობაში გრძელდება...
ისევ... ისევ,


შვება და რეალობაში გაგრძელებული კოშმარი?

ანუ?


ციტატა
ისევ... ისევ,ხედავ მწვანე ტოტებს შენს ხელზე ამოსულს...რომელიც სიზმარშივე ჭკნება და მის ადგილზე...ჩნდება ღრმულები,
რომელიც დროთა განმავლობაში იზრდება და მათ დაფარვას ვეღარ ახერხებ..
ცდილობ შეაჩერო, მაგრამ გრძნობ რომ ეს გსიამოვნებს.და ამ სიამოვნებას გგვრის სწორედ ის ღრმულები ხელზე,



ისევ ავტორი(ან ები), პირობითი სახელწოდებით crazy.gif . ამ სიტუაციასაც დიდოსტატურად დააღწიე თავი, უნდა ითქვას. smile.gif


ციტატა
იმიტომ რომ გუშინ ბავშვი მზეზე დაგრჩა გარეთ,


ამ " crazy.gif -ის ფანი ვარ.

ციტატა
მაგრამ აქვე ხვდები, რომ ეს ბავშვი შენი პირველი მტერია, რადგანაც ..
ყველაფერს ისე ხედავს როგორც არ არის სინამდვილეში. ოცნებას იქმნის და ისრულებს კიდევაც..თან ისეთ ფანტასტიკურს, უაზროს და მიუწვდომელს რომ...თვითონაც ხედავს რომ უაზროა,
მაგრამ მაინც ოცნებობს,იქნებ მას მაინც აუხდეს...და უხდება,იმიტომ რომ....მან ძალიან მოინდომა და დაუბრუნდა რეალობას...
ან დააბრუნეს რეალობაში...



ვერ გავიგე, ღმერთმანი-როგორც ზემოთ აღინიშნა, იმ კოშმარულ, ვენებდახეთქილ რეალობაში?


ციტატა
მაგრამ, მალევე ექიმი გეუბნება რომ ორსულად ხარ.. და თურმე ეს ღრმულებიi კი არა მუცელი ყოფილა...
შენ არ იცი ბავშვი ვისია,მაგრამ მიდიხარ დასკვნამდე,რომ ეს ყველაფერი მაინც სამ-სამჯერ იქნება დაკავშირებული ღრმულებთან,
და უცებ გონება გონება გინათდება.. ღრმულები... ბავშვი...


ისევ crazy.gif

ციტატა
ყველანი ისედაც ბავშვები ვართ უბრალოდ
"დიდების რაღაცებით" ვიგრუზავთ თავებს..


სრულიად სხვა პლასტი შემოიჭრა.

უნდა ითქვას, რომ მეტისმეტი სერიოზულობით მიუდგა საქმეს. smile.gif

ციტატა
და ხედავ რომ მორგში ხარ და შენივე მკვდარ სხეულს ზევიდან დაჰყურებ.. ხორცის ნაჭერი ხარ...იმიტომ რომ ბავშვი წავიდა.........


ორი პლასტი- სიტუაციის ჩიხში შემყვანიcrazy.gif და კაცი, რომელიც მეტისმეტად სერიოზულად მიუდგა საკითხს(და უნდა ითქვას აქ მართალია).


ციტატების დიდი რაოდენობის გამო არ გამომიქვეყნა. ხოდა, ზოგი წავშალე, მაგრამ მაინც ...ამიტომ ციტატებს შავი ბოლდით გავაგრძელებ..

ღმერთო ახლა მომეცი ცოტაოდენი გრძნობა, ცოტაოდენი სიძულვილი და მე შევძლებ დავაბრუნო ბავშვი.
მომეცი შიში და ზიზღის შეგრძნება და მე შევძლებ... - ამბობ უემოციოდ და უიმედოდ…



მაგარია.

შენ ძალიანაც გინდა გძულდეს ვირთხა,ვერ იტანდე,გეზიზღებოდეს
მაგრამ არ შეგიძლია, არ იცი როგორ მოიქცე…
როგორ შეივსო სიცარიელე,რომელიც ყოვედღე გაგრძნობინებს,რომ ...
ვირთხის გარეშე ცარიელი ხარ…
თანდათან სიცარიელე თავის მნიშვნელობას კარგავს..
სიცარიელის ცნება თვითონ გავსებს შენ და ძალიან ძალიან გიტყდება, რომ მალე უვირთხობა არ იქნება სიცარიელე.



შენი ქალური კვალი და ტკივილი უდავოა და იგი სერიოზულლად საქმესთან მიმდგომი კაცის კვალით გრძელდება, რომელიც თავისმა სერიოზულობამ(ან ნაუცბადევმა გულახდილობამ) ცოტათი შეაშინა(ამაზე მეტყველებს სიტყვა "გიტყდება"), ან შესაძლოა პირიქით-უცბად ზუსტად შეაშინა ნაცნობმა რეალობამ.



არ გააღოთ ეს კარები მოქალაქევ...ახალგაზრდავ...ადამიანო!!!! არ გაარო კარები ცოცხალო არსებავ, თუ რამე მაინც შეგრჩენია ცოცხალი არსების.
არ დამღუპო. არ გაავსო ჩემი გული მზის შუქით.



მაგარია.




არ იცის,რომ მის ოთახში ჰაერზე უფრო მეტი, ვართხაა...



მე და DAKOTA-ს რომ გვიყვარს , ის პოეტია(ოღონდ იქ სხვა რამე(ვინმეა ოთახში ჰაერზე მეტი)


და ყოველ ღამეს - ვირთხის ხმით სავსეს -
ის ხვდება ცახცახით და გულისცემით...


და ბავშვი?
დამარხეთ და მიატოვეთ? smile.gif


მოკლედ, ეკლექტიკაა, ქალურ-კაცური პლასტებით, ერთმანეთისთვის გაგების სურვილით, თუმცა სხვადსხვა შიშით, საიდუმლოთი და სათქმელით.


თუ ძალიან გინდათ, შეგვიძლია განვიხილოთ, როგორც ადამიანის სხვადსხვა "მე", ოღონდ ამას უფრო ღრმა ანალიზი სჭირდება, ხოდა მე დავიღალე. 8.gif




DAKOTA


10.gif smile.gif smile.gif smile.gif
2kija
tako_kakabadze
საღილ მაგარი რევიუა :up: მარა ჩვეულებრივი ნაწარმოების პონტსი ამის განხილვა არ წავა 1.gif

სიუჟეტის ცვალებადობა, ურთიერდაპირისპირება, დაჟე კამათი biggrin.gif ეს აძლვს სასაცილო განსაკუთრებლობას. ისე რაღაცეები არის ფასეული მარა არა ისეთი საერთოდ ნაწარმოებად რომ ჩაითვალოს.

პროსტო დავდე

leo-dzia
nino _13


გაიხარე ნინ... ძალიან მიხარია ჩემს ლექსებს რომ კიტხულობ და აფასებ კიდეც...

მართლაც ბევრგან მიწერია ქუჩების სინაცრისფრეზე... რაღაც ეგრე ჩანდა იმ მომენტში... არც ახლა ჩანს ძაან ფერად-ფერადი....


ერთი პერიოდი აზრების ჯახის უაზრობაზეც სერიოზულად დავფიქრდი.. რავი...



რაც შეეხება ლექსში ნახსენებ კითხვას---ეგ პირველ რიგში ჩემს თავს დავუსვი და მერე ალბათ ყველას... უბედურება ისს,რომ ყველა რაღაცას ვცალიჩობთ და რა გვინდა საბოლოოდ ის არ ვიცით...


კიდევ დავდებ რამე ძველ ნაჯღაბნს უახლოეს მომავალში...
zmaneba
არ ვწერ........ სხვებისას ვკითხულობ.......
tiko-tikuna
"არ ვიცი რა ხდება... სიცოცხლე მთავრდება...
რაღაცა ჩერდება... სამყარო მთავრდება...
ეს ხალხი ბრბო ხდება... სისხლი... ამბოხება...
ურითმო ლექსები... უაზრო წესები...
ნაცრისფრად თენდება... გულგრილი შეხება...
ყალბი ღიმილი... თვალებში ტკივილი...
ყვირილი უხმო... გრძნობები უცხო...
მსოფლიო სასტიკი... და მსგავსი სვასტიკის...
გულგრილი ერა... გავუძლებ?-ვერა!..."


2008წ, 12სექტემბერი


გულწრფელად შემიფასეეთ rolleyes.gif საავტორო უფლებები დაცულიააა spiteful.gif


ისე 3თვეა არაფერი დამიწერია... ეჰ, ამ სწავლამ გადამიყოლა რაა book.gif
ციცქნა
დათუსჰჩა

(ეძღვნება მზეს)

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი დათუსჰჩა, რომელსაც ქართული ენის არა გაეგებოდა რა და ამიტომ იყო-არ იყო გარდამავალი ზმნა, თუ საერთოდ, ზმნა იყო თუ არა, ყველგან ს-ს და ჰ-ს ჩურთავდა. ამიტომაც შეარქვეს დათუსჰჩა.

ერთხელაც დათუსჰჩა აბანოდან ბრუნდებოდა, როცა ტბაუ ბაბუოს გადაეყარა და მის ვიოლინოზე აჟღერებული ჰანგი მოისმინა.
რომ იტყვიან \"სმენად მხეცნი მოვიდიანო\", ისე უკრავდა ტბაუ ბაბუო .

მაგრამ ლიანა იასაკაძის და როსტროპოვიჩის შემწეობით ტბაუ ბაბუოს ხემი არ ჰქონდა. ტყავიდან ძვრებოდნენ მსოფლიოს უამტირებლესი მევიოლინეები, რომ ტბაუ ბაბუოს ვიოლინოზე დაკვრის საშუალება არ მისცემოდა.

ჰოდა უკრავდა ტბაუ ბაბუო წარმოსახვით.

ერთადერთი, ვისაც მისი ესმოდა დათუსჰჩა იყო და დათუსჰჩასთან ერთად მეც, თქვენი მონა არა და, მორჩილი.

მიუახლოვდა დათუსჰჩა ტბაუ ბაბუოს და... დაეჯახა.
დათუსჰჩა ტიროდა, ცრემლებს მიღმა ძნელია გაარჩო მანძილი, კონტურები... ამიტომაც დაეჯახა და ბოდიშიც მოუხადა.

ტბაუ ბაბუომ ვიოლინო აიღო, წამოდგა და დათუსჰჩას წარმოსახვით ბოდიშზე რეალური ზრდილობიანი წინადადებით უპასუხა.

დათუსჰჩამ მიიხედ-მოიხედა, მაგრამ ხემი ვერსაით დაინახა და ძებნას შეუდგა, ეგონა დაჯახებისას ვაითუ მე გადავაგდე შორსო.

რას ეძებო, დაეკითხა ტბაუ ბაბუო.

ხემსჰ ვეძსჰებო, უპასუხა დათუსჰჩას წარმოსახვამ.

ხემი არ მაქვსო, ნაღვლიანად გაიღიმა ტბაუმ.

დათუსჰჩა დაიბნა და ტბაუს მიაშტერდა.

რას ჰსქვია არ გაქვჰსო, იკითხა დათუსჰჩამ გუნებაში.

როგორც შენ მელაპარაკები, ისე ვუკრავ მეცო, გულწრფელად ჩაეღიმა ტბაუს.

აააასჰმ-ო, წაუშორისდებულა დათუსჰჩამ,ტბაუს მისამართი გამოართვა და გზას გაუდგა.

ბევრი იარა თუ ცოტა იოცნება, მიადგა საზღაპრეთის სარჩევს, ჩამოაყოლა თათი და იპოვა სასურველი ზღაპარი \"ნალბანდი მგელი\". გაიარა 383 გვერდი, ჩაირბინა სამი აბზაცი და მგელს ქეჩოში სტაცა ხელი.

შენღა მაკლდიო, აყვირდა დასიებული მგელი.

რა ჯანსჰდაბა დაგესჰტაკაო, ჰკითხა დათუსჰჩამ.

კითხვა რო გეზარება, იმის ბრალიაო, ამოიგმინა მგელმა და სული განუტევა.

დათუსჰჩას საზღაპრეთის იმედები გადაეწურა და კეკელიძეზე ბარნოვის ხიდის ქვეშ მუსიკალურ მაღაზიაში გასწია.

გზაში დიდხანს ფიქრობდა იმაზე, თუ რა უთხრა ტბაუმ \"როგორც შენ მელაპარაკები, ისე ვუკრავ მეცო\", და აღმოაჩინა, გახსნა მევიოლინის უდიდესი საიდუმლო.

ჯერ ფიქრობდა, ჰ-ს და ს-ს იყენებს ალბათო, მერე ნოტებს ჩაუფიქრდა, მაგრამ მოსმენილ მუსიკაში არ იყო მსგავსი არაფერი, ტაქტში ნოტები მხოლოდ აუცილებლობის გამო მეორდებოდა.

საიდუმლო იმაში მდგომარეობდა, რომ ტბაუ ბაბუო წესებს არ ცნობდა, არღვევდა ყველგან და მხოლოდ თავის ადგილას. ეს არ იყო სრულყოფილება, ეს იყო პირველქმნილი მუსიკა ნოტების რვეულამდე, აბრეშუმის ჭიების ლოყების ხრაშახრუში, ღამურების ულტრაბგერა და თოვლის ხმა.

დათუსჰჩამ ვიდრე კეკელიძისკენ გზა განაგრძობდა, ჩემს ბინაში ამოყო თავი.

და მთხოვა ადამიანებისგან დამეცვა.

გავყევი, ძნელი იყო ქუჩაში ყურადღების ისე მიქცევა, რომ დათუსჰჩა ყველას მხედველობიდან გამორჩენოდა, ამის გამო ბარნოვის ხიდიდან სამი ლოქოსა და ერთი იხტიანდრის დაჭერაც კი მომიწია.

ხემი ვიოლინოს გარეშე არ იყიდებოდა.

დათუსჰჩამ ვიოლინოც შეიძინა და სულმა წასძლია.

იქნებ მასაც შეეძლო დაკვრა?
იქნებ სწორად ამოხსნა საიდუმლო?
იქნებ...

და დაუკრა...
დაკვრა რომ დაამთავრა, თვალები გაახილა და შუაზე გადახერხილ ვიოლინოს სევდიანად შეხედა.

მთხოვა უკან დაბრუნებისასაც იგივე გამეკეთებინა და უარი ვერ ვუთხარი.
დღის ბოლოს ქალაქში ყველა მიცნობდა.
სურათები, სიუჟეტები, ერთიმეორეზე უარესი.

დათუსჰჩამ ტბაუს ხემი მიუტანა და თათი მხარზე მოუთათუნა...
ორი კვირის შემდეგ ტბაუ საავადმყოფოდან გამოწერეს და ვიოლინოზე ხემის გასმა სცადა.

ტბაუ ხემით ვერ უკრავდა.


bastiani7
ციტატა(tiko-tikuna @ Feb 8 2009, 0:56) *
"არ ვიცი რა ხდება... სიცოცხლე მთავრდება...
რაღაცა ჩერდება... სამყარო მთავრდება...
ეს ხალხი ბრბო ხდება... სისხლი... ამბოხება...
ურითმო ლექსები... უაზრო წესები...
ნაცრისფრად თენდება... გულგრილი შეხება...
ყალბი ღიმილი... თვალებში ტკივილი...
ყვირილი უხმო... გრძნობები უცხო...
მსოფლიო სასტიკი... და მსგავსი სვასტიკის...
გულგრილი ერა... გავუძლებ?-ვერა!..."
2008წ, 12სექტემბერი
გულწრფელად შემიფასეეთ rolleyes.gif საავტორო უფლებები დაცულიააა spiteful.gif
ისე 3თვეა არაფერი დამიწერია... ეჰ, ამ სწავლამ გადამიყოლა რაა book.gif






ქეთევაააან, ხო ხედავ გენი არ იკარგება. მაგარი მყავხარ და მიხარიაააააააააააააააა ok.gif ok.gif ok.gif

ციტატა(bastiani7 @ Feb 9 2009, 15:12) *
ქეთევაააან, ხო ხედავ გენი არ იკარგება. მაგარი მყავხარ და მიხარიაააააააააააააააა ok.gif ok.gif ok.gif






თამარ დიდი მადლობააა air_kiss.gif ჯიგარი ხაააარ ok.gif ok.gif ok.gif
LEON
ციტატა(vendetta777 @ Feb 5 2009, 22:24) *
არ ვწერ........ სხვებისას ვკითხულობ.......

მეც
leo-dzia
სცადეთ წერაც-- გჯეროდეთ რომ გამოგივათ...
ეს არის ფორუმის "მსუბუქი" (lo-fi) ვერსია. თუ გსურთ იხილოთ სრულად, სურათებით, გაფორმებით და მეტი ინფორმაციით, დააწკაპუნეთ აქ.