დახმარება - ძებნა - წევრთა სია - კალენდარი
სრული ვერსია: საკუთარი შემოქმედება
თსუ ფორუმი > ხელოვნება > ლიტერატურა
გვერდი: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18
ციცქნა
ციტატა(aivi @ Mar 4 2008, 23:11) *
ციცქნა

ვნახე და გავიხარე smile.gif მართლა მართლა ძალიან smile.gif


გმადლობ smile.gif
aivi
პირიქით, იქით უფრო გეკუთვნის.
დიდი ხანია რაც წერ აშკარად. გამგები რომ გაიგებს ისეთია smile.gif
ციცქნა
ციტატა(kedi @ Feb 19 2008, 14:20) *
ლოცვა
დიდი ხანია არ უწვიმია
ცისარტყელაც დაიკარგა და ქალაქი დამტვერილ ეკლესიას დაემსგავსა სადაც
ლოცულობენ არა ღმერთებზე
წვიმაზე.

ღმერთო დაიფარე ღმერთი
ღმერთო დაიფარე დედაჩემი ორი ფერის ფანჯარა რომ აქვს
ცისფერი და მწვანე.
ღმერთო დაიფარე მამაჩემი ჩუმი მოლოდინი რომ ჰყავს
და ვერ აქრობს
ღმერთო დაიფარე ნამსხვრევები
ფეხებს რომ მიჭრის და არ არსებობს უფრო მჭრელი ნამსხვრევები
ხელებს რომ დამიჭრის და მომკლავს.
ღმერთო დაიფარე სარკეები
ღმერთებს რომ გვამგვანებენ და სინამდვილეში უნამდვილო ნაგავსაყრელები რომ ვართ
ღმერთო დაიფარე მეზღაპრეები
სანთლები რომ დააქვთ წყლის მეორე ნაპირას და
სმენის მაგიერ მხოლოდ ყიდულობენ
ღმერთო დაიფარე განიერი მხრების წერილები
რუსულად რომ წერენ წერილებს და
ღმერთო დაიფარე თითები რომ ანონიმურად შეგილოცონ
ჩემთან ლაპარაკისას
ღმერთო დაიფარე ცალმხარე სახლები
მეორე მხარეს რომ ბუნებაში გადიან
ღმერთო დაიფარე მარტოობები და უმარტოვო
ქუჩის ძაღლებბი
ღმერთო დაიფარე სარდაფებში დამწყვდეული შეყვარებული
პეპლები დაღვრილი რძე და გაქცევები
ღმერთო დაიფარე შავ-თეთრი სიგამხდრე
და მიმსგავსებული შვილები
კიბეებიდან რომ ხტუნაობენ.
ღმერთო დაიფარე ბოროტება
ცას რომ სახურავი წაართვა და საქანელაზე ყრის ფიქრებს,
ღმერთო დაიფარე სინათლის
დასასრული მე რომ ვერ გიცნო და
ღმერთო დამიფარე გამომწყვდეული
ატირებულიც დამიფარე..
ღმერთო დაიფარე ცარიელი ბოთლები
ჯერ რომ ვერ აივსო წყლით და წყლის სიზმრებიც დაიფარე..
ღმერთო დაიფარე წვიმა რომ ფანჯრები
მივხუროთ
ღმერთო დაიფარე ღმერთები


რა მაგარი ხარ cool.gif


"ღმერთო დაიფარე თითები რომ ანონიმურად შეგილოცონ
ჩემთან ლაპარაკისას "
:21:
kedi
შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!

aivi
კედი, ვახ გენიალურია გოგო, რა კარგი მყავხარ, ასეთ ლექსებს რა გაწერინებსმ, ასე ღრმად როგორ ხედავ სამყაროს, რენტგენივით მზერა გქონია, და რა კარგი ხარ რომ კიდე დადე ლექსი.

სატელევიზიო ბოდიშს მიიღებს მგონი ახლებური ღმერთი, თუ არა?
ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..

არ ვიცი როგორ უნდა ვთქვა ახლა აქ ნათქვამი ჩემებურად,
ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!


გრძნობა რომელიც გამოსჭვივის, და რომელიც შენ არ გექნება ნაგრძნობი, ეს სხვისი გრძნობა როგორ იგრძენი ასე!
ციცქნა
ციტატა(kedi @ Mar 5 2008, 21:23) *
შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!


ვაჰხ ვაჰხ cool.gif
ვამაყობ რო ვიცნობ ამ ბაიას cool.gif
ელენე
ციტატა(kedi @ 5th March 2008 - 21:23) *
შვილი
ტელევიზიით მოგიხდი ბოდიშს
ღმერთო!
მე მოვკალი შენი შვილი.
მუხლებში გადავჭერი,
ყელში წავუჭირე ხელები
და საყლაპავ მილში ვაკუუმი გავუქვავე..
მე მოვკალი შენი შვილი,
რომელიც შორს და მრგვლად მიიწევდა
და გგავდა შენ!
და გგავდით თქვენ!
და ჩვენ ვიყენებდით მას,
ჩვენ ვესხმოდით თავს და
ვუვლიდით
რომ გამოგვესყიდა ჩვენი დედის მოწერილი ცოდვები,
ბოდიში,
მამა.
რომ ვერ მოვუარე პატარა
ბავშვს..
მეზობელთან გადასვლისას , სამსახურში წასვლისას,დროის გაჩერებისას რომ დამიტოვე გაურკვეველი დროით
და მე ვუვლიდი მას,
როგორც დაბმულ პეპელას,
ლამაზ ხალიჩას და ყვავილებს, წყლის დასხმა
და ძIლის დროს იავნანა რომ უნდა უმღერო..
ისეთ ყვავილებს..

მარცვალ-მარცვალ და
ფოთოლ-ფოთოლ
დაშლილი სხეული,
აი, ღმერთო.. შენი შვილის..
მტევნები, იდაყვებამდე..
თითები ფრჩხილებამდე
და თითები უფრჩხილოდ.
თეძოები-უხორცოდ..
მუხლები- უძვლოდ
აი, სხეული, უთაოდ..
და ჩვენი ცოდვები, უბორკილოდ,
ისევ საკნებში..

აი, უფალო..
მე მოვსპე შენი შვილი.
რომელმაც უარყო ხორცი და
სიშიშვლემ შეცვალა
მისი ძვლოვანიო ფერდები..
ნაფოტ-ნაფოტ რომ ითლებიან..
უფალო,
გამოიხსენ ჩემი ცოდვები
საკნებიდან,
ცხრაკლიტული კოშკებიდან
მუხლმოდრეკილი სიამაყისგან..

გამოიხსენ უფალო.
გამოიხსენ ღმერთო,
და მამა,
ვიზუალური სრულყოფილებისგან დაშლილო სხეულო!
გამოიხსენ!

მე ხომ შენს შვილს ვაჩუქე
მისივე სილურჯე,
მისივე ზეცა და ხმობა- დედამიწურად..
და როცა ვუკრავ, ასე მგონია..
სიმებს ეხლართება
მისივე თმები
ჩემი თითები კი ვაზივით ხმებიან..

უფალო,
მე მოვკალი შენი შვილი..
აი ,ამ ხელით
ამ ცელით,
ამ გულით,
აი.. ამ არარაობით!



ხალხ თქვენ აღარ ხუმრობთ clapping.gif

რესპეცტ
ციცქნა
იგივეობა

ვიწყებ და ისევ.
გადავშალე.
ისევ თავიდან,
საკუთარ აჩრდილს
სიტყვებს ვუქსევ
ვერ გამოვტყუე სიმკვეთრე
და ისევ მარტიდან
ალბათ ნოემბრამდე
მომიწევს დევნა,
ვეცდები ადრე ვაიძულო
და ნოემბრამდე,
არ მომიწიოს
ვდიო ერთს და
მით უფრო,
ჩემს თავს.

ნარცისიზმია,
ხომ გითხარი
საკუთარ თავის
სამყაროსთან გაიგივება,
და ის,
რომ ჰგავდეს ჩვენი გზები ერთმანეთს
კი არ,
არამედ ზუსტი ასლი იყოს
და ზედმეტია
სამყაროში თვალის ცეცება,
თVალის კაკლები შეაბრუნო,
ჯობს, გაშლილ კუთხით.

ხომ გითხარი,
ვერაფერს მოგცემს
იმაზე მეტს,
რასაც
საკუთარ თავში ჩახედვა.
განაზოგადე,
ნუ კანკალებ,
და ეგ კვლევები
საკუთარ თავში
გვირაბების თხრა და
შახტები,
რეაქციები,
გაკვეთები
ცდები
ყველა ეს,
ვერაფერს მოგცემს,
იმაზე მეტს,
ვიდრე არსებობს.

განაზოგადე
ეს დასკვნები
და დამიჯერე,
შენზე მეტად
ამ სამყაროს
არავინ იცნობს.

სამყარო შენში ჩახვეული
და შენ გარშემო,
მსგავსი კი არა,
ერთმანეთის ანალოგია.
არ შეგეშინდეს,
რომ ასეთი ნაგავი ხარ და
რომ ასეთი უსასრულო ხარ.
ელენე
ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
საკუთარ თავის
სამყაროსთან გაიგივება

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
თVალის კაკლები შეაბრუნო,
ჯობს, გაშლილ კუთხით.

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 12:41) *
არ შეგეშინდეს,
რომ ასეთი ნაგავი ხარ და
რომ ასეთი უსასრულო ხარ


განსაკუთრებით ამ ფრაზებმა დამაინტერესა : ))
კარგია : ))

კიდევ დადე რამე
infern_O
ციცქნა
kedi
კი იცით ჩემი აზრი, მააგრამ მაინც უნდა ვთქვაა... wub.gif
ციცქნა
ციტატა(ელენე @ Mar 7 2008, 14:53) *
განსაკუთრებით ამ ფრაზებმა დამაინტერესა : ))კარგია : ))კიდევ დადე რამე


ნაწყვეტი

სისულელეა, მერამდენედ ვეშვები ბეჭით
და იმ განზრახვით, არ ავწიო დილამდე თავი,
და მერამდენედ, შენზე ერთი დეკემბრით მეტი,
დაძინებამდე ვცდილობ გაგცდე. მივადგე აპრილს

ისეთი უცხო (შეიძლება ვეღარც კი მიცნოს),
გადაფასებას გავაყოლე სიფხიზლე ყველა,
არ გეხსომება, დავიფიცებ, ივნისის ათი
და არც ის, რამაც კეფა ამწვა. და მომახედა.

და ალბათ ვერც მას გაიხსენებ, რის გამოც ვგავარ
იმ თეორემის შებრუნებულ ფორმას, რომელსაც
გაგიკვირდება, დამერწმუნე, მაგრამ მას არ აქვს,
შებრუნებული თეორემა და ეს მომენტი,
როცა მიყურებ და შარშანდელს ვერ ხედავ ჩემში,
არ უნდა იყოს გასაკვირი, მით უფრო ახლა,
თებერვლის თვრამეტს, შუადღისას, მით უფრო შენთვის.

დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო,
თუმცა, შენ უფრო იცი ვინ მეტად ჰყავს მათ არეკლილი,
თუ ანარეკლი (ცუდად ვფლობ ქართულს, უარესად – რეტერომანულს)...
ნუ მიყურებ ასე დაბნევით, არც ცინიზმია
(დავიღალე უმიზნო როკვით)
არც უადგილო იუმორი. ნიჰილიზმია. უშინაარსო
სიტყვებს ვამბობ, ნუ გაიკვირვებ, ხომ გითხარი,
მომბეზრდა, მოვტყდი
და შენს თვალებში ვიყურები უმისამართოდ.

ეს ყველაფერი გავლილია, გადახარშული,
აღარ მოვყვები
ხომ გითხარი, გადავაფასე შენი როლიც კი
ჩემს დღევანდელ
იერსახეში, და დამიჯერე, არ რჩებიან
ბარდა ფოკები,
ის კი არადა, დრეს რაცა ვარ, არც ის ვიქნები,
თუ დამიჯერებ, მერმისამდე
აღარ გამყვება არაფერი. დიდი ხანია
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი
მთავარია რომ შენარჩუნდეს და აღარ მიკვირს –
აიწონა-დაიწონა ვარ, ცენტრი მაქვს ერთი, ანუ ღერძი,
ანუ არსი და... დავიღალე, არ გადამივლის
სულ რომ ვიძინო სამიოდ თვე გაუღვიძებლად.

ამას გიყვები, იმიტომ რომ მონოლოგები
ამოვიდა ყელში, მომბეზრდა,
და დრეს ის დღეა, მარტოობა როცა არ მინდა.
ტყუილად გითხრობ,
მაპატიე, მით უმეტეს, რომ საუბარიც ისე მდორეა,
მარტო მოსმენას კიარადა, გაგებისას სურვილსაც ითხოვს.
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,
ისე მრცხვენია,
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა. ცუდად მეძინა

მაღვიძარამ არ დამაძინა, უფრო პირიქით,
საკუთარ თავს გამოვუწერე არ დაძინება
და როგორც ჩანს
თავის ტკივილიც (რომელიც ახლა გავიყუჩე)
უნაგირივით
მძიმე იყო და ცუდი, როგორც სამშობლოზე დაწერილი
შენი მოთხრობა.

მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ. და თუმცა ვუშვებ
შენი ქცევის მცდარი ახსნაა (ვერ გავბედავდი
შენთვის ამის პირადად კითხვას) მე მაინც უფრო
ამ ახსნის მჯერა, შენ საიდან გეცოდინება,
მაგრამ ყოველთვის, რაც ვერ ხდება ბრალია ჩემი,
თუმც კი ვხვდები, რომ ხმაური მელოდიებად
არ იშლება...


გმადლობ, ხალხ
კედი :21:
ელენე
ციცქნა

შედარებები გაქვს კარგი...
მომეწონა ესეც...
დაიცა კონკრეტულად გეტყვი:

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა. ცუდად მეძინა

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ


გამუქებულები განსაკუთრებით : )))
NaTuKa
ვერ მოგიტევებვერ მოგიტევებ, რადგან არა ვარ ფიქრთა მსაჯული,
მეც ისეთი ვარ, როგორიც შენ ხარ და როგორც ყველას
არ შემიძლია მე გავკიცხო სხვისი წარსული
და ა;ბათ არც შენ არ შეგიძლია მაგ სულის შველა..
ვერ მოგიტევებ! რადგან ვიცი მოგეტევება,
ალბათ შეგინდობს ყველა ცოდვას გულწრფელი ცრემლი,
ისე დარჩება შენი სახეც ცოდვილ მიწაზე,
როგორც უკვდავი და დიდებული "მეფეთა ველი"
ვერ მოგიტევებ, რადგან არ ძალმიძს სხვისი შენდობა,
რადგანაც არ ვარ სხვის შეცდომილ ფიქრთა მსაჯული,
მეც ისეთი ვარ, როგორიც შენ და როგორც ყველა
არ მაქვს უფლება განვიკითხო სხვისი წარსული..




ისევ ზველი გზა, ძველი ფიქრი და წლები გვათოვს
მე აღარ მინდა ზველი გზები და ნუ მკითხავ "რატომ"
ალბათ დამღალა წლების ბრუნვამ და შენმა სახემ
და ახლა მხოლოდ ამ ქვეყნიდან გაქცევას ვარცევ
ალბათ არ ვიცი წლების ბრუნვას რად დასდევს ქარი
დღეს კი რაც ჩქეფდა ხვალ იქნება დიდი ხნის მკვდარი,
მალე ძველი გზა, ძველი წლები ფიქრებად დათოვს
მეც წავალ ალბათ და ნუ მკითხავ მივდივარ რატომ
ხვალაც იქნება ყველაფერი, რაც იყო გუშინ,
და წლებიც ისევ დაუღლელად და ნელა გავა
რაღა აზრია აქვს ამ ცხოვრებას დაგვღალა თუკი?
თუკი ჩვენც ისე შეუმჩნევლად და ჩუმად წავალთ?!
infern_O
ციტატა(ციცქნა @ Mar 7 2008, 20:38) *
ნაწყვეტი

სისულელეა, მერამდენედ ვეშვები ბეჭით
და იმ განზრახვით, არ ავწიო დილამდე თავი,
და მერამდენედ, შენზე ერთი დეკემბრით მეტი,
დაძინებამდე ვცდილობ გაგცდე. მივადგე აპრილს

ისეთი უცხო (შეიძლება ვეღარც კი მიცნოს),
გადაფასებას გავაყოლე სიფხიზლე ყველა,
არ გეხსომება, დავიფიცებ, ივნისის ათი
და არც ის, რამაც კეფა ამწვა. და მომახედა.

და ალბათ ვერც მას გაიხსენებ, რის გამოც ვგავარ
იმ თეორემის შებრუნებულ ფორმას, რომელსაც
გაგიკვირდება, დამერწმუნე, მაგრამ მას არ აქვს,
შებრუნებული თეორემა და ეს მომენტი,
როცა მიყურებ და შარშანდელს ვერ ხედავ ჩემში,
არ უნდა იყოს გასაკვირი, მით უფრო ახლა,
თებერვლის თვრამეტს, შუადღისას, მით უფრო შენთვის.

დამეთანხმები, შევიცლაე და ჩემს თვალებში დამტვერილი
ნათურა ბჟუტავს, და საეჭვოა მტვრის გადაცლა მოგანდო,
თუმცა, შენ უფრო იცი ვინ მეტად ჰყავს მათ არეკლილი,
თუ ანარეკლი (ცუდად ვფლობ ქართულს, უარესად – რეტერომანულს)...
ნუ მიყურებ ასე დაბნევით, არც ცინიზმია
(დავიღალე უმიზნო როკვით)
არც უადგილო იუმორი. ნიჰილიზმია. უშინაარსო
სიტყვებს ვამბობ, ნუ გაიკვირვებ, ხომ გითხარი,
მომბეზრდა, მოვტყდი
და შენს თვალებში ვიყურები უმისამართოდ.

ეს ყველაფერი გავლილია, გადახარშული,
აღარ მოვყვები
ხომ გითხარი, გადავაფასე შენი როლიც კი
ჩემს დღევანდელ
იერსახეში, და დამიჯერე, არ რჩებიან
ბარდა ფოკები,
ის კი არადა, დრეს რაცა ვარ, არც ის ვიქნები,
თუ დამიჯერებ, მერმისამდე
აღარ გამყვება არაფერი. დიდი ხანია
რაც მივხვდი, რომ
ღმერთის აზრი ვარ და მერყევი ჩემი აზრივითი
და რასაც დრემდე ვაღიარებ, როგორც სიმართლეს,
არის რომ ჩემში არსი დარჩეს, ანუ საზრისი
მთავარია რომ შენარჩუნდეს და აღარ მიკვირს –
აიწონა-დაიწონა ვარ, ცენტრი მაქვს ერთი, ანუ ღერძი,
ანუ არსი და... დავიღალე, არ გადამივლის
სულ რომ ვიძინო სამიოდ თვე გაუღვიძებლად.

ამას გიყვები, იმიტომ რომ მონოლოგები
ამოვიდა ყელში, მომბეზრდა,
და დრეს ის დღეა, მარტოობა როცა არ მინდა.
ტყუილად გითხრობ,
მაპატიე, მით უმეტეს, რომ საუბარიც ისე მდორეა,
მარტო მოსმენას კიარადა, გაგებისას სურვილსაც ითხოვს.
სინდისი მქენჯნის უადგილო აღსარებისთვის
და უმიზეზო
სიცილს ვგავარ დედის გლოვისას,
ისე მრცხვენია,
თითქოს კაბით მობანავეებს, მე შევერიე
ერთადერთი
დედიშობილა
. ცუდად მეძინა

მაღვიძარამ არ დამაძინა, უფრო პირიქით,
საკუთარ თავს გამოვუწერე არ დაძინება
და როგორც ჩანს
თავის ტკივილიც (რომელიც ახლა გავიყუჩე)
უნაგირივით
მძიმე იყო და ცუდი, როგორც სამშობლოზე დაწერილი
შენი მოთხრობა.

მე ის მწყინს კიდევ, რომ ასეთი დავიწყებადი
და ასეთი “სხვათაშორის” ვარ. და თუმცა ვუშვებ
შენი ქცევის მცდარი ახსნაა (ვერ გავბედავდი
შენთვის ამის პირადად კითხვას) მე მაინც უფრო
ამ ახსნის მჯერა, შენ საიდან გეცოდინება,
მაგრამ ყოველთვის, რაც ვერ ხდება ბრალია ჩემი,
თუმც კი ვხვდები, რომ ხმაური მელოდიებად
არ იშლება...
გმადლობ, ხალხ
კედი :21:

რაც გავამუქე აშკარად ძალიან მაგრად მომეწონა... დედის გლოვასთან დაკავშირებიტ ხომ საერთოდ...
kedi
მარეანე
მარეანე გუბეში ხშირად ჯდება. შუა ტალახში შედის, მერე გრძელ და სტაფილოსფერ ყვავილს ტალახიანი წყლით ავსებს და ქვებს რწყავს.
ქვამ წყალი დალია.
მერე გრძელთმიანი ქალები ეძახიან, მოაჯირს დაეყრდნობიან. შავი თმა უმკვეთრებს თეთრ სახეებს. ყველა ერთდროულად აღებს პირს და მარეანეც მათი ბგერებივით სწრაფად გარბის სახლისკენ. ქალებიც მწყობრში ჩადგებიან და ერთი მეორის მიყოლებით უჩინარდებიან, ბოლოს კარი მიყვება.

მერე მეც სტუმრად მივდივარ გრძელ ქალთან მრგვალი თმა რომ აქვს და დაქარგული ლექსები კედლებზე ფერებით და თვითონაც ავიწყდება მათი მნიშვნელობა.

მარეანე გუბურაში შედის, წყალს მუჭში ინახავს, ქვებს ალპობს.

მერე ქალებიც გამოლაგდნენ. მარიეანე სტაფილოსფერ ყვავილებს კრეფს და ქალებს ფეხებთან უწყობს. ქალებმა მიიღეს ხარკიცამ ბევრი იტირა. ასე ათი-ცხრა წელი.

მარეანე ფანჯარასთან იჯდა და თითით ხატავდა გუბეს და ყვავილებს, უფერულს.
რაღაც ფიცის მაგვარი იყო.. თითები და შეშინებული თვალები.. თვალები მარეანესი, თითები-ქალების...

წვიმამ რომ გადაიღო, გრძეფეხება მარეანე გამოვიდა გარეთ. ისევ გუბეში ჩადგა და გამალებით რეცხავდა ქვებს. სანამ არ დაშლიდა, დაფქვიდა.. მერე ისევ დაიკუზებოდა, კაბა უსველდებოდა და ლაქები სწრაფად იზრდებოდნენ ისედაც გაზრდილ კაბაზე.. ხელი-ხელს.. იძახდა მიწა და მერე თვალში ამოისვამდა ხელს. ახლა გუგებშიც ტალახი უდგებოდა..

მერე ქალები, ერთით ნაკლებნი, ისევ შეიყვანდნენ მარეანეს..
მარეანე, ზუსტად 17 წლის.. ოთახში საათი უჩვენებს ზუსტად 7-ს..
ერთი ლამპა.. იწვის..
ქალები მაგიდასთან დასვამდნენ მარეანეს და.. სათითაოდ, ერთიმეორეს მიყოლებით გაიკრიფებოდნენ.. ბოლოს კარი მიჰქონდა და ოთახს ადიდებდა.
მარეანე შავტარიან დანას უსვამს კარაქს და თლის. ზუსტად მზე.. ქალები აპატარავებდნენ ოთახს...ქვამ წყალი დალია.. ზუსტად 9 წელი..
aivi
კენედისი, მართლა რთულია ხოლმე თქმა, ზუსტად იმას კითხულობ რაც ავტორმა დაწერა თუ სხვანაირადაღიქვამ, შეილება ინდივიდუალურად უნდა აღიქვს ყველამ, მე კიდე უკვე შემიყვარდა შენი მარეანე

ციტატა(kedi @ 8th March 2008 - 19:53) *
მერე მეც სტუმრად მივდივარ გრძელ ქალთან მრგვალი თმა რომ აქვს და დაქარგული ლექსები კედლებზე ფერებით და თვითონაც ავიწყდება მათი მნიშვნელობა.
smile.gif

ციტატა(kedi @ 8th March 2008 - 19:53) *
მერე ქალებიც გამოლაგდნენ. მარიეანე სტაფილოსფერ ყვავილებს კრეფს და ქალებს ფეხებთან უწყობს. ქალებმა მიიღეს ხარკიცამ ბევრი იტირა. ასე ათი-ცხრა წელი.

ყოჩაღ კენედისი !

ციტატა(ციცქნა @ 7th March 2008 - 19:38) *
და ალბათ ვერც მას გაიხსენებ, რის გამოც ვგავარ
იმ თეორემის შებრუნებულ ფორმას, რომელსაც
გაგიკვირდება, დამერწმუნე, მაგრამ მას არ აქვს,
შებრუნებული თეორემა და ეს მომენტი,
როცა მიყურებ და შარშანდელს ვერ ხედავ ჩემში,
არ უნდა იყოს გასაკვირი, მით უფრო ახლა,
თებერვლის თვრამეტს, შუადღისას, მით უფრო შენთვის

ციცქნა wub.gif
აქ რა ლიტ.საზოგადოება გვყოლია, ნამდვილი ლიტ.საზოგადოება rolleyes.gif
ციცქნა
ციტატა(aivi @ Mar 8 2008, 21:18) *
დადე... ლოდინი... smile.gif
აქ ნიავი ქრის ?

ლინკს დავდებ, სხვანაირად ვერ დავდე, გამოქვეყნებისას ნახევარიც არაა blink.gif

http://www.literatura.ge/index.php?page=15...mposition=18172
aivi
ციცქნა
გოგო ლიტ.გე-ზე შენი შემოქმედება ვნახე wub.gif wub.gif wub.gif
შენ რა სერიოზული აზრები გაქვს გოგო, ძალიან მომეწონა, მიალოც გადასარევია, ოხა ავა და ომიალი ხომ რაღა...
ციტატა
არ შეგეშინდეს,
რომ ასეთი ნაგავი ხარ და
რომ ასეთი უსასრულო ხარ. ...

ციცქნა, ციცქნა... სულაც არა ხარ ციცქნა wub.gif 010.gif
ციცქნა
ციტატა(aivi @ Mar 11 2008, 19:56) *
ციცქნა
გოგო ლიტ.გე-ზე შენი შემოქმედება ვნახე wub.gif wub.gif wub.gif
შენ რა სერიოზული აზრები გაქვს გოგო, ძალიან მომეწონა, მიალოც გადასარევია, ოხა ავა და ომიალი ხომ რაღა...

ციცქნა, ციცქნა... სულაც არა ხარ ციცქნა wub.gif 010.gif


გმადლობ 01.gif

კედი

ძლივს ვიღაცაზე უფროსი ვარ და ისიც მაჩმორებს, დადე თორე :03:
kedi
მაკრატელი
როცა პირველად მოიგონეს მაკრატელი, მისით სიტყვების დანაკუწება დაიწყეს
როცა პირველი სიტყვა დაჭრეს მას ეტკინა და სხვადასხვა კუთხის ადამიანებმა სხვადასხვანაირად დაიმახსოვრეს
როცა საბოლოოდ აკრძალეს მაკრატლის ხმარება ყველა მამამ ის
თავისი ცხენის უნაგირის ქვეშ დამალა..
ცხენები თავლაში დააბეს.. მაშინ პირველად მოუწიათ მთელი პლანეტის მამებს საგვარეულო გვირაბებში ფეხით წასვლა, რათა მემკვიდრეობა მოეტანათ შვილებისთვის..


პირველი გოგო: წითელი და შავი, თოვლისფერი სახით,
მეორე გოგო: მზისფერი და თეთრი
მესამე გოგო: ლურჯი და ოქროსფერი
მეოთხე გოგო: ლურჯი და უფერული

მამები ჩამოვიდნენ
მემკვიდეობა ცალ-ცალკე ჩამალეს თიხის კათხებში
კათხები მიატოვეს
დილით ყველამ სათითაოდ გახსნა
პირველი გოგო: ერთნაირი კათხებიდან განსხვავებული ამოირჩია მანამადე ყველა კათხა გადააბრუნა და ნახა რომ ყველა\\\\ა ერთნაირად ცარიელი იყო მაინც განსხვავებულად ცარიელი აიღო
მეორე გოგო: გადათვალა გადათვალა და ჩვიდმეტი პიტნის დანამული ფურცელი ერთი ჭიქა წყლით შეჭამა..
მესამე გოგო: ხელებზე სანთლები ჰქონდა დანთებული ინტერესიანად გადააბრუნა კათხა და შეხედა
მეოთხე გოგო: ბოლო ჭიქა გადააბრუნა და პირველმა იგრძნო როგორ გაეზარდა თვალები

მემკვიდრეობა
როცა ცხენები ჭენებით დაიღლებოდნენ უნაგირიდან სისხლი სდიოდათ
ღამე თავლაში გადაპარვა არც ისე ადვილია
უფროსმა იპოვა
მომდევნე დასევდიანდა..
მესამემ შეხედა
მეოთხემ მათი ნამყოფი სივრცე გააქრო

როცა პლანეტის ერთ ოჯახში ისევ დაიწყეს სიტყვების ჭრა
დგომისაგან გასუქებული ცხენები შორს დააბეს
სიტყვებს ისევ სტკიოდათ

პირველი ჭრიდა
მეორეს სევდიანი ქარი დაყვებოდა
მესამე Qჭკვიანად უყურებდა
მეოთხე სივრცეს აქრობდა


იყო სიტყვა რომელსაც არ ეტკინა
მას ორი ადამიანი ჰყავდა.
მიყ.ვარ.ხარ.


010.gif ციცქნას 11.gif
ციცქნა
ციტატა(kedi @ Mar 12 2008, 14:08) *
010.gif ციცქნას 11.gif


ეგრე რა 010.gif
მეზღაპრე ბაია 010.gif

საფუძველი გაქვს, დაოსტატებაღა გინდა :03:
ხოდა ყველაფერს დრო მოიტანს, ბევრი დრო კი არა 05.gif , აი ნახავ როგორ უკეთ დაწერ ერთი წლის შემდეგ :03:
leo-dzia
აუ მეც დავდებ ერთ უნივერსიტეტში დაბადებულ შედევრს scenic.gif scenic.gif scenic.gif

პაძემკა

ღვინის დალევას თავს ვანებაბ პახმელიაზე,
გაბრუებული წინ და უკან ვთელავ პაძემკას,
მელანდებიან ეშმაკები დღეს ლექციაზე,
როჟა მოდის და საეჭვოდ მთხოვს ზარის გაშვებას...
russian.gif drinks.gif
EARL
leo-dzia
ციტატა(leo-dzia @ 14th March 2008 - 13:57) *
პაძემკა

ღვინის დალევას თავს ვანებაბ პახმელიაზე,
გაბრუებული წინ და უკან ვთელავ პაძემკას,
მელანდებიან ეშმაკები დღეს ლექციაზე,
როჟა მოდის და საეჭვოდ მთხოვს ზარის გაშვებას...

საგორ საგორ 01.gif)))))))))) ასე არ ჯობია ტოოო ამოვიდა ყელში ეს დაკარგული სიყვარული და ზეფილოსოფიური ტვინის ხვნა.. კაი ლექსია

მეც წავიკიტხავ ერტი ორს

ეს ის ლამპიონია უჩა
რომ გაგვინატა ქუჩა
ციცქნა
მე ავცეკვდები, გიმკითხავებ სალსის რიტმებით

მოქნილი რხევით მიმანიშნე
საით წავიდე,
მე გამოგყვები,
მე შენი ვარ...
სანამ ჩვენ ვცეკვავთ.
ახლა კი ვნება ჩამაორთქლე
კისერში,
ყელში,
ხელსაც მომიჭერ,
ხელზე,
ისე რომ არ გავბედო
რომ არ შეგე-
წინააღმდეგო –
ისევ ეჭვი გკლავს
თითოეულ წამს,
რომ შენი არ ვარ,
გაქცეულ მზერას,
წვივებს,
უფრთხი
ბრაზობ და
შიშობ...
მე შენი ვარ.
მთელი საღამო
და სანამ ტამტამს
მოვბეზრდებით
მოდი, მომეკარ,
სანამ ხელებს არ ვიუცხოებ,
სანამ მუსიკა შენზე მეტად არ გამაბრუებს,
არ დავიღლები
მოძრაობით
და არც რიტმებით...

და უცბად ხელს გკრავ,
ტამტამები დაღლის მედოლეს,
ჩამოვარდება სიჩუმე და
მეც გავჩერდები,
ამოვიკითხავ
შენს თვალებში
წამიერ ეჭვს და
თვალს დავხუჭავ,
ფიქრს არ დაგაცდი..
მე ავცეკვდები,
გიმკითხავებ სალსის რიტმებით,
მე გიმკითხავებ მარტოობას
და უჩემობას..
ამ ცეკვის იქით...

______________________

_ ხომ არ გვეცეკვა?
_ სიამოვნებით...

ძველია, უბრალოდ მომინდა დამედო 01.gif
TEI
მე, რომ მიყვარხარ და შენზე ვფიქრობ,
მოწყენილი, რომ დავდივარ ბრმად,
ჩემთან რომ არ ხარ, ალბათ იმიტომ
ოცნების ზღვაში მივცურავ ღრმად...


ამ მონატრებით, გიჟს რომ მამსგვსებს,
სულს, რომ მიშფოთებს, ჯანმრთელს, რომ მკლავს
ჩვენს სიყვარულს, რომ აღრმავებს ასე
მონატრებასაც თავისი დრო აქვს...


თავისი დრო აქვს და თავის ვალი
გრძნობის გამოცდა და ფიქრი ღრმა,
მე ამ ფიქრებში დავდივარ მთვრალი
და ვგრძნობ, მიყვარხარ უზომოდ, მწამს...


მწამს, რომ ამ გრძნობით გამთბარი გული
გონებას მისცემს ძალას და მრწამსს,
რომ ერთად ვივლით სიცოცხლის გზაზე
და ერთად მივალთ სიკვდილის კარს... wub.gif wub.gif blush2.gif
leo-dzia
შენ მეტყვი: ძმაო,
არ გინდა სმაო-
ცხოვრება ხელიდან გისხლტება...

მე გეტყვი:დაო,
რად გინდა თქმაო,
რომ ღვინოა ჭეშმარიტება... scenic.gif drinks.gif
lost_for_words
Snowing Colors
კითხვა მაქვს ერთი : "რა ფერად თოვს ? "
ალბათ პასუხი იქნება: " თეთრად "
და ვინც ფანტელებს ნაცრისფრად ვხედავთ ?
იისფრად თოვის მომხრეც გვყავს კენტად.

ისევ მრავალჯერ ჩამოთოვს ალბათ,
გაანაცრისფრებს ნაცრისფერ ტრასებს,
ჩვენ თოვლის თეთრად დანახვის უნარს
გამწვანებული ფსიქიკა გვართმევს.

როგორც ყოველთვის ადვილად ვიცნობთ
IDM ის დამტვრეულ Glich ებს,
ერთფეროვანი, რუხი სამყარო
კვლავ სუიციდურ აზრებს გაგვიჩენს.
.
.
.
.
.
რუხმა ფიფქებმაც შეწყვიტეს ბარდნა,
შენი ცხოვრებაც თოვლივით დადნა,
და მობეზრებულს შენ ამ ყველაფრით
სახურავიდან გსურს გადავარდნა.
leo-dzia
ციტატა(lost_for_words @ Apr 2 2008, 14:35) *
Snowing Colors
კითხვა მაქვს ერთი : "რა ფერად თოვს ? "
ალბათ პასუხი იქნება: " თეთრად "
და ვინც ფანტელებს ნაცრისფრად ვხედავთ ?
იისფრად თოვის მომხრეც გვყავს კენტად.

ისევ მრავალჯერ ჩამოთოვს ალბათ,
გაანაცრისფრებს ნაცრისფერ ტრასებს,
ჩვენ თოვლის თეთრად დანახვის უნარს
გამწვანებული ფსიქიკა გვართმევს.

როგორც ყოველთვის ადვილად ვიცნობთ
IDM ის დამტვრეულ Glich ებს,
ერთფეროვანი, რუხი სამყარო
კვლავ სუიციდურ აზრებს გაგვიჩენს.
.
.
.
.
.
რუხმა ფიფქებმაც შეწყვიტეს ბარდნა,
შენი ცხოვრებაც თოვლივით დადნა,
და მობეზრებულს შენ ამ ყველაფრით
სახურავიდან გსურს გადავარდნა.



ამ ქვეყანაზე უცოდველი მხოლოდ ღმერთია,
რეალისტი ვარ და ვხედავ რომ თოვლი თეთრია.


ეს ექსპრომტია,ამ წამს მომივიდა თავში...
niku
თოვლიან ღამეს,სევდიანი თვალებით იხედები ფანჯარაში,თითქოს ელი ვიღაცას და არ იცი ვის...?!
leo-dzia
ახლა საათი სრულდება ექვსი,
გამომელია მე მგონი ლექსი..
leo-dzia
ციტატა(ninikusa @ Apr 3 2008, 19:21) *
მომწონს შენი შემოქმედება ტან ექსპრომტის პირობაზე 11.gif

ამიფეთქდეს ლამის ტვინი,
გაიხარე ჩემო ნინი.
RED_BARON
რა დროს ლექსია,
როცა მესვრიან
11.gif 03.gif
leo-dzia
ციტატა(RED_BARON @ Apr 3 2008, 19:51) *
რა დროს ლექსია,
როცა მესვრიან
11.gif 03.gif

ვერ გაგიგია შენ ლექსის გემო,
ვინ რა გესროლა ბარონო ჩემო?
RED_BARON
ჩაინიკს ატყდა ემალი
ANTI-TANK_ს მესვრის ჯემალი

03.gif 03.gif
leo-dzia
ციტატა(RED_BARON @ Apr 3 2008, 21:52) *
ჩაინიკს ატყდა ემალი
ANTI-TANK_ს მესვრის ჯემალი

03.gif 03.gif

აყვავილდა ტყემალი,
ვერ მოგარტყავს ჯემალი.
female
კედი იგივე კედი_კედი ხომ ? 01.gif

ძალიან მომწონს..
leo-dzia
რომლები ხართ,ვერ გიცანით ვერვინ ხმაზე,
ლექსის წერა მაგარია ლექციაზე....
leo-dzia
ციტატა(aivi @ Apr 8 2008, 13:44) *
leo-dzia
ეს ბავშვი გენიოსია....... clapping.gif clapping.gif

მე ამ ფორუმზე ჩემ გრძნობებეზე გავლექსო მინდა,
ფორუმელებო არ დავრჩები არც ერთთან ვალში.
გენიოსობას არ ვიჩემებ.გრძნობა მაქვს წმინდა.
ფრთამოტეხილი ბეღურა ვარ,ვფარფატებ ქარში.

ესეც ექსპრომტია...ხახახაააააა
leo-dzia
Ms.svan-SKY
სვანეთის მზეო,ამობრწყინდი,ლექსები მტყორცნე...
გამოგიგზავნის დედამიწა უამრავ კოცნებს....
leo-dzia
ციტატა(Ms.svan-SKY @ Apr 8 2008, 16:19) *
37.gif 37.gif არა საოცრებაა..

არ მინახიხარ რამდენი დღეო,
რამ გაგაოცა სვანეთის მზეო?
leo-dzia
Ms.svan-SKY
ცხოვრებაში ვუსაქმურობ,არაფერსაც არ ვშვები.
ოხ ნეტავი სად წავიდნენ თავხოტორა ბავშვები?
Shabdub
ლექსად გიპასუხო თუ?.. 37.gif 37.gif აბა მერავიცი.. unsure.gif
leo-dzia
ციტატა(Ms.svan-SKY @ Apr 8 2008, 16:32) *
ლექსად გიპასუხო თუ?.. 37.gif 37.gif აბა მერავიცი.. unsure.gif

თუკი გაუგე ლექსობას გემო,
ლექსად ჯობია,გალექსე ჩემო.....
leo-dzia
ციტატა(Ms.svan-SKY @ Apr 8 2008, 16:38) *
არა მე ვერ სეგეცილები.. ლექსე და ლექსე ძია ბატონო.. 7.gif

ვიღაცას ვსანი წიხლქვეშ გაიფენს,
არ შემეცილო,გამეკაიფე...
davi T nidze
leo-dzia


საღოლ შენ 06.gif

tatiaaaaaaa
მეც მინდა ლექსობა 03.gif
leo-dzia
ციტატა(davi T nidze @ Apr 8 2008, 17:26) *
leo-dzia საღოლ შენ 06.gif
ლექსები მომდის ფარად და ფარად,მოდერატორო იხარე მარად.. 03.gif
ციტატა(tatiaaaaaaa @ Apr 8 2008, 17:35) *
მეც მინდა ლექსობა 03.gif
ლექსების მიდგას კოდი,თათო ვილექსოთ მოდი.
leo-dzia
მიეშმაკდება ლექსები თავში,
ვეღარ ვეტევი საკუთარ ტყავში.
მე ულექსებოდ ვიქნები ბავშვი,
რომელიც ზღვაში მარტო ზის ნავში..

მოკლედ დღეს ექსპრომტების ხასიათზე ვარ....
ninikusa
დღესაც მაწვიმდნენ თეტრი ფიფქები,
მედევნებოდა ქარი ჩუმ-ჩუმად,
სულში შეჯარდნენ შავი ნისლები,
შემომეპარე გულში უჩუმრად,

და წვიმდა, წვიმდა, წვიმდა უმიზნოდ,
უმისამართოდ შენს გზებს ვეძებდი,
გადავცდი თითქოს...
და მესმის ახლა როიალის ნაზი ბგერები,
ბახის სონატას უკრავდა ვიღაც..
ვერ მომერევი...
კუპიდონო, ვერ მომერევი..









მონანიებად იქუხებს ცრემლი
და დაინთქმება,
ცხოვრებაც ჩემი უანგარიშოდ მცირე იქნება,
ვიღაცას ელის მოდუდუნე მტკვრის ნელი დინებაც,
და რაც დღეს იყო დამიჯერე ხვალაც იქნება,
თუ ამაოა წუთისოფლის გზების გაკვლევა
რად ვვლიდი მაშინ უცხო ბილიკებს 17 წელი?
რატომ შემიპყრო მარტო შთენილი ჩუმმა ნაღველმა?
რატომ მისმენდი, თუკი არასდროს გესმოდა ცემი?
პეტერბურღიდამ ვერ მოგწერ ლექსებს,
არც მთაწმინდაზე დამაღამდება,
მოწყენით მჯდარი, განჯრის რაფაზე
დავითვლი წვიმის ლიცლიცა წვეთებს,
შენზე ვიფიქრებ,
მაგრამ ვერასდროს შეგპირდები, რომ
ხვალაც და ზეგაც სენზე ფიქრებში დამარამდება..






დაბინდებულა ტატოს მთაწმინდა,
არსაც ჩანს მთვარეც გალაკტიონის

უმისამართოდ აბნევდა ქარი ალუჩის ყვავილს,
ახლა კი აღარ ქრის ქარიც
ჩაბნელებულა თითქოს სიონიც
სულ ერთი წამით...
მარადისობის ხანმოკლე წამით...
და ქროდა ქარი..
და ქროდა ქარი..
გუშინ პოეტმა დაუკრა ქნარი, შენსავით წყნარი,
დადუმებულა გოლოვინი, არ ისმის ჩქამიც,
წიტელ კრამიტზე ჩასძინებია ალუჩის ყვავილს
აქ გაყინულან ჭადრის ფითლებიც
იქ კი ისევ ქრის ქარი..
მე მიყვარს წვიმა გადაუღებლად...
მე მიყვარს ქარიც...
ციცქნა
დღეს - ვერ ვიპოვე სხეულზე საფეთქლები.
ხვალ - არ არსებობს. ზეგ - მით უმეტეს.
გუშინ - ღამის ჩვეული გათენება.
ახლა - სიზმარი, რომელსაც ვერაფერს მოვუხერხებ.

დრო - ჩვეულად წამწამით გადაწევა.
დილა - ნახატის \"ჰაეროვანი პერსპექტივა\".
ღამე - მუხლამდე ამოცმული გამაშები.
შუადღე - ობობას ქსელი ბგერებისგან.

მე - ოსტატური ანამორფოზი.
შენ - კარტონი ცარცში და ნახშირში.
ჩვენ - ოპტიკური ილუზია.
ჩვენ - ცალ-ცალკე გავხშირდით.

მე - ოსტატური ანამორფოზი.
ეს არის ფორუმის "მსუბუქი" (lo-fi) ვერსია. თუ გსურთ იხილოთ სრულად, სურათებით, გაფორმებით და მეტი ინფორმაციით, დააწკაპუნეთ აქ.